Στήνουν «Νέα Ίμια» στο Αιγαίο οι Τούρκοι και η Αθήνα σιωπά

21 Απρ 2012 Posted by Κωνσταντίνος

Βραχονησίδα "Ζουράφα" ή "Λαδοξέρα". Το δεύτερο όνομά της η βραχονησίδα -που αποτελεί και βοηθητικό σημείο ναυσιπλοΐας λόγω του φάρου που έχει τοποθετηθεί εκεί- το απέκτησε από το αναβλύζον πετρέλαιο!!! Έτσι, η κατοχή της συγκεκριμένης -και εγκαταλελειμένης από την Ελληνική πολιτεία- βραχονησίδας αποκτά πολλαπλή σημασία και ενδιαφέρον, αφού πέρα από την οριοθέτηση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, δείχνει να έχει μείζον ενεργειακό ενδιαφέρον. Το θέμα το ανακινούμε όχι μόνο λόγω του ιδιαίτερου εθνικού ενδιαφέροντος -αφού αποτελεί ένα κομμάτι Ελληνικής γης και θάλασσας που κινδυνεύει να κλαπεί κυριολεκτικά από την Τουρκία-, αλλάεπειδή στην προεκλογική περίοδο που διανύουμε διαπιστώνουμε πως ΚΑΝΕΙΣ δεν ασχολείται με τα εθνικά ζητήματα και ιδιαίτερα με ζητήματα που αποτελούν ανοικτές εξόφθαλμες προκλήσεις της Άγκυρας προς την Αθήνα που σιωπά. 
Σήμερα, η "Ζουράφα" βρίσκεται υπό "κατάρρευση", αφού φαίνεται πως τα κύματα αποφάσισαν να την εξαφανίσουν. Η πιθανότητα αυτή η κατακρήμνιση - ισοπέδωση της βραχονησίδας να αποτελεί έργο της Τουρκίας, δεν ελέγχεται επισήμως, αφού δεν έχει εκδοθεί καμία ανακοίνωση από την Ελλάδα και τα αρμόδια υπουργεία. Τελικά, φαίνεται πως τα κύματα και ο αέρας του Αιγαίου δεν παίρνουν μόνο σημαίες, αλλά και... ολόκληρες βραχονησίδες!!! Στις φωτογραφίες (δίπλα) βλέπουμε την "Ζουράφα" πριν και μετά την "επίθεση" από τα "κύματα"... Τα συμπεράσματα και οι ευθύνες για όσους μας κυβερνούν, δικά σας... 

Τι συμβαίνει με τη βραχονησίδα Ζουράφα;

“Χοντραίνει” το παιχνίδι Ρωσίας – Αμερικής με φόντο την ΑΟΖ | ANTINEWS

Τη στιγμή που σέρνεται διαρκώς το γαϊτάνι “έρχεται δεν έρχεται ο Πούτιν στο Άγιο Όρος το Πάσχα“, με αποτέλεσμα να αποπροσανατολίζεται η κοινή γνώμη, εντονότατες διεργασίες συντελούνται σε Αθήνα και Μόσχα γύρω από τις επενδύσεις που θέλουν να κάνουν οι Ρώσοι στην Ελλάδα. Ειδικότερα, στην Αθήνα έφτασε χτες και θα φύγει σήμερα, ο Ιγκορ Γιουσούπωφ, σύμβουλος επί ενεργειακών θεμάτων του Πούτιν και επικεφαλής της μεγάλης εταιρείας Energy.
Την ίδια στιγμή στη Μόσχα βρίσκεται ο επικεφαλής του ελληνικού Ταμείου Αποκρατικοποιήσεων, Μητρόπουλος, όπου διεξάγει σειρά επαφών επίσης με αντικείμενο τις σχεδιαζόμενες ρωσικές επενδύσεις στην Ελλάδα.
Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες πάντως, κατά τη διάρκεια συνάντησης που είχε ο κ.Γιουσούπωφ με μέλη του ΔΣ του Ταμείου Αποκρατικοποιήσεων, κάποια εξ’ αυτών φέρονται να του είπαν ότι οι ρωσικές προτάσεις για την αγορά μετοχών της Δημόσιας Επιχειρήσης Φυσικού Αερίου είναι … προβληματικές. Κάτι που, εμμέσως πλήν σαφώς, σημαίνει ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για συμμετοχή στην εξαγορά.
Να σημειωθεί ότι ενδιαφέρον για τη ΔΕΠΑ-ΔΕΣΦΑ έχουν επιδείξει οι ρωσικές εταιρείες Energy, Gazprom και Syntez. Εντονότατη πάντως, είναι η φημολογίοα, σύμφωνα με την οποία οι Αμερικανοί δεν επιθυμούν την είσοδο των Ρώσων στην Ελλάδα και ειδικά στο νευραλγικής σημασίας χώρο της ενέργειας.
Να σημειωθεί ότι την περασμένη εβδομάδα διεξάχθηκε η

Mια λυσσασμένη καταρρέουσα τυραννία

Η Οξφόρδη στη καρδιά του σχεδίου
αποσταθεροποίησης της Ρωσίας…
και όχι μόνο

Γράφει ο Benoit Chalifoux

Το 1812, ακριβώς πριν από δύο αιώνες, η νεαρή Αμερικανική Δημοκρατία και η Ρωσία απειλούνταν με αφανισμό, την ώρα που οι Βρετανοί έκαναν απόβαση στην Ανατολική Ακτή των Ηνωμένων Πολιτειών για να πυρπολήσουν την νέα πρωτεύουσα, την Ουάσιγκτον, ενώ οι Ρώσοι αναγκάζονταν να κάψουν την Μόσχα για να αποτραπεί η επέλαση του Ναπολέοντα Βοναπάρτη.

Εκείνη την εποχή, ο Αμερικανός πρεσβευτής στην Αγία Πετρούπολη, ο John Quincy Adams , και ο αγαπητός συνομιλητής του, ο κόντης Νικολάι Ρουμιάντσεφ, Υπουργός Εμπορίου, Εξωτερικών και καγκελάριος του τσάρου Αλεξάνδρου Α, αναζητούσαν τρόπους να συνεργαστούν για να αντιμετωπίσουν τον κίνδυνο που παρουσίασαν η Βρετανική Αυτοκρατορία και το παιγνίδι της, ο Ναπολέων.

Σήμερα, ο νέος πρέσβης των ΗΠΑ Μάικλ Μακφόλ , που στάλθηκε στη Μόσχα από μια άλλη βρετανική μαριονέτα τον Μπαράκ Ομπάμα, δεν είναι  παρά ένας ιδεολόγος, που στάλθηκε σε αποστολή από τη βρετανική ολιγαρχία για την αποσταθεροποίηση της Ρωσίας.
Ο Μακφόλ ο ίδιος εξήγησε την αποστολή του σε μια συνέντευξη τον Ιούνιο του 2011 στην ιστοσελίδα Slon.ru: «Οι περισσότεροι παρατηρητές της Ρωσίας είναι είτε διπλωμάτες, ειδικοί σε θέματα ασφαλείας ή όπλων είτε προωθούν την  ρωσική κουλτούρα». 
Δεν είμαι τίποτα από όλα αυτά, δεν μπορώ να απαγγείλω τον Πούσκιν απέξω. Είμαι ειδικός σε θέματα δημοκρατίας, αντιδικτατορικών κινήσεων, επαναστάσεων».

Στη διάρκεια των γεγονότων που σχετίζονται με την «πορτοκαλί επανάσταση» στην Ουκρανία το Δεκέμβριο του 2004, ο Μακφόλ παραδέχτηκε

ΠΡΟΣ ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ - Μ. ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ

Τα τελευταία πέντε χρόνια, η Γερμανία έχει γίνει πανίσχυρη. Από τότε που η Βρετανία έχει οικονομικά προβλήματα, η γερμανική οικονομία προέκυψε ως η μεγαλύτερη με διαφορά οικονομία της Ευρώπης. Αυτονόητα λοιπόν, κάποιοι αναρωτιούνται αν έχουμε ήδη μπει σε μια περίοδο γερμανικής ηγεμονίας. Πρόσφατα, ο Βρετανός θεωρητικός της στρατηγικής Julian Lindley-French, ανέλυσε το γιατί θεωρεί απίθανο ένα τέτοιο ενδεχόμενο, υποστηρίζοντας πως σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται η Γερμανία να καταστεί ο ηγεμόνας της ΕΕ. Όπως λέει, ο λόγος για την σιγουριά του είναι ότι η Βρετανία ποτέ δεν θα δέχονταν μια γερμανική ηγεσία. Και συνεχίζει, λέγοντας πως οποιαδήποτε απόπειρα του Βερολίνου να αλυσοδέσει το Λονδίνο θα αποτύχει, για τρεις βασικούς λόγους:

Η οικονομική ισχύς της Βρετανίας, ακόμη και μετά την κρίση, θα παραμείνει μεγάλη, και επειδή είναι κυρίως χρηματοπιστωτική και παγκοσμιοποιημένη, η Βρετανία δεν θα επιτρέψει στους Γερμανούς να της ασκήσουν την ίδια πίεση που ασκούν στην Ελλάδα, στην Ιταλία, στην Ισπανία, και στην Γαλλία.
Για πολιτικούς και ιστορικούς λόγους, η Βρετανία αποτελεί το πολιτικό αντίβαρο στην Γερμανία. Το Ηνωμένο Βασίλειο δεν είναι Γερμανία, κάτι που σημαίνει ότι μερικές χώρες μέλη της ΕΕ θα σπεύσουν προς το Λονδίνο για ασφάλεια, όταν αισθανθούν δυσβάσταχτη την γερμανική πίεση. Η Βρετανία θα το εκμεταλλευτεί αυτό, και ειδικά στην ευρωπαϊκή περιφέρεια.
Η Βρετανία παραμένει στρατιωτικά ισχυρή, σε αντίθεση με την Γερμανία. Από όλες τις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ, καμία δεν μπορεί να

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΣΟΚ: Η 11η Σεπτεμβρίου της Ελλάδας ! Ποιοι γνώριζαν ότι θα πέσει το Σινούκ που μετέφερε τον Πατριάρχη και γιατί ο Πούτιν δεν ταξίδεψε με αυτό; (ΜΕΡΟΣ Α΄)

ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΕΡΕΥΝΑ ΤΩΝ AEGEANTIMES ΒΛΕΠΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑΣ ΜΕ ΑΠΙΣΤΕΥΤΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ: Από τον Γιάννο Κρανιδιώτη, τον Πατριάρχη Αλεξανδρείας μέχρι και το τηλεφώνημα του Βλαντιμίρ Πούτιν στον Λάτση!!!
	Γιώργος Αδαλής aegeantimes.gr αρχική καταχώρηση στις 4/1/2012, 14:55 τελ. ενημέρωση 4/1/2012
Σας ενδιαφέρει: Ακούστε το ηχητικό μήνυμα του Διαχειριστή των AegeanTimes.gr Η Ελλάδα είχε την δική της 11η Σεπτεμβρίου και δεν ήταν άλλη από το Σάββατο 11 Σεπτεμβρίου του 2004 !!! Λίγες μέρες μετά τη λήξη των Ολυμπιακών Αγώνων! Μια αποφράδα ημέρα, που ενώ κανονικά θα έπρεπε να την θυμούνται όλοι οι Ελληνες ως την απαρχή της Σύγχρονης Ελληνικής Τραγωδίας , εντούτοις, ελάχιστοι είναι αυτοί που την θυμούνται σήμερα και απείρως πιο ελάχιστοι είναι αυτοί που μπορούν να συνδυάσουν τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν μετά, για να φτάσουμε μια πενταετία αργότερα στην Οικονομική Κρίση που συγκλονίζει τη χώρα! Είμαι βέβαιος, ότι δεν θα μπορέσω σε ένα μέρος να καταφέρω να χωρέσω όλες τις σκέψεις μου που προκύπτουν από ντοκουμέντα της εποχής και από αποκαλύψεις που θα κάνουμε για πρώτη φορά και θα χρειαστεί να επανέλθω δεύτερη – ίσως και τρίτη- φορά! Και προς θεού όχι για να σας πείσω αλλά διότι τα γεγονότα και η αλληλουχία τους είναι τόσα πολλά και κυρίως πολυεπίπεδα! Η κρίση της Ελλάδος είχε σχεδιαστεί για τις αρχές του 2007. Για να πετύχει η κρίση και να καμφθούν οι «ασπίδες» του Ελληνικού λαού έπρεπε προηγουμένως να εκλείψουν ορισμένοι γνωστοί , λαοπρόβλητοι και κοσμαγάπητοι άνθρωποι! Όπως ο υπουργός εξωτερικών και κύπριος στην καταγωγή

Η αφετηρία δημιουργίας του ψευδομακεδονικού έθνους των Σκοπίων

NIKΟΣ ΜΑΡΤΗΣ
Πρώην Υπουργός
20-12-2011

Το 1918 επικράτησε στη Ρωσία το Κομμουνιστικό καθεστώς, με στόχους την συν τω χρόνω εξάπλωσή του αρχικά στις γειτονικές χώρες, που προϋπέθετε και την έξοδο στο Αιγαίο, που δεν είχε επιτύχει ο Τσάρος και εν συνεχεία την επέκταση στην Ευρώπη.

        Κομμουνιστικά κόμματα άρχισαν να ιδρύονται συστηματικά σε διάφορες χώρες και ιδιαίτερα στη Βαλκανική. Η συσταθείσα το 1921, προφανώς με εντολή του Κόμματος Βαλκανική Κομμουνιστική Ομοσπονδία (Β.Κ.Ο.), μετά από πρόταση του Βούλγαρου Κομμουνιστή Κολλάρωφ, διακήρυξε την επιδίωξη αυτονόμησης της Μακεδονίας και Θράκης από την Ελλάδα, με στόχο να προσαρτηθούν στη Βουλγαρία, καθώς και η Ανατολική Ρωμυλία και βέβαια να επιτευχθεί ο έλεγχος του Αιγαίου. Ο Γενικός Γραμματέας του Κ.Κ.Ε. Γεωργιάδης διαφώνησε και διεγράφη.

        Το 1924 η απόφαση της Β.Κ.Ο. επικυρώθηκε στη Μόσχα από την Κομιντέρν και έγινε υποχρεωτική για όλα τα Κομμουνιστικά Κόμματα. Ηγετικά στελέχη του Κ.Κ.Ε. που συμμετείχαν στη Β.Κ.Ο. και διαφώνησαν, διεγράφησαν από το Κόμμα.

Β΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

        Η κήρυξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου έδωσε την αφορμή στον Τίτο της δημιουργίας, αντί της αυτονομήσεως, του

Η Τουρκία ετοιμάζεται για εισβολή στη Συρία

 Η Τουρκία και οι δυτικοί σύμμαχοί της ετοιμάζονται να μεταφέρουν στη Συρία τους Λίβυους μαχητές, τους οποίους εκπαίδευσαν και εξόπλισαν για να ανατρέψουν τον Καντάφι.
Περίπου 600 τέτοιοι μαχητές έχουν ήδη καταφτάσει στη Συρία.
Η εφημερίδα Daily Telegraph αναφέρει πως την Παρασκευή που μας πέρασε διεξήχθησαν μυστικές συναντήσεις  στην Κων/πολη μεταξύ Τούρκων αξιωματούχων  και Σύριων αντιφρονούντων.
Λέγεται πως εδώ και μήνες υπάρχει μεγάλη λαθραία εισαγωγή όπλων μέσω των συνόρων της Ιορδανίας, και όλα δείχνουν πως η κατάσταση τείνει να εξελιχθεί σε εμφύλιο πόλεμο. Σήμερα όμως βλέπουμε την κλιμάκωση αυτής της εξέλιξης, με την είσοδο στη χώρα «εθελοντών».
Η Τουρκία, και η Δύση δείχνουν απεγνωσμένες στη προσπάθειά τους να δημιουργήσουν έναν μύθο γενικευμένης αντίστασης εντός της Συρίας, και οι κινήσεις που έκαναν για να προκαλέσουν κύματα λιποταξίας στον συριακό στρατό έχουν μέχρι στιγμής αποτύχει.
Η Μόσχα αντέδρασε, υπονοώντας πως

'Οργια κατά της Ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία κατά την απογραφή.

Με ερώτησή του στη Βουλή , ο βουλευτής της ΝΔ Ευριπίδης Στυλαινίδης κάνει λόγο για «μεθοδεύσεις εναντίον της Ελληνικής Εθνικής Μειονότητας κατά την απογραφή πληθυσμού που διεξάγεται από 1η έως 21 Οκτωβρίου στην Αλβανία».

Ο κ.Στυλιανίδης αναφέρει στην ερώτησή του ότι :

“την Κυριακή 2 Οκτωβρίου 2011 ο πρόεδρος του Κόμματος Ένωση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων» και βουλευτής του Αλβανικού Κοινοβουλίου κ. Βαγγέλης Ντούλες και ο Πρόεδρος της Ομόνοιας κ. Βασίλης Μπολάνος κατήγγειλαν την απογραφή, που πραγματοποιεί το αλβανικό κράτος τον Οκτώβριο του 2011 και ανακοίνωσαν την αποχή της ελληνικής εθνικής μειονότητας από τη συγκεκριμένη διαδικασία.

Πιο συγκεκριμένα κατήγγειλαν τα ακόλουθα:

STRATFOR προς Τουρκία: «Όχι και τόσο κακή ιδέα ένα ελληνικό πλήγμα»!

Τεράστια αίσθηση προκαλεί ανάλυση του γνωστού αμερικανικού think tank «Strategic Forecasting» (STRATFOR) αφού προβαίνει σε προειδοποιήσεις προς την Άγκυρα ότι ο δρόμος που έχει πάρει στην υπόθεση των υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο είναι ολισθηρός…
Του Μιχαήλ Βασιλείου
(Συνεργάτης του περιοδικού ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ & ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ)
Η προειδοποίηση έχει διπλή σημασία εάν αναλογιστεί κανείς ότι η αίσθηση που επικρατεί είναι ότι το συγκεκριμένο ίδρυμα θα μπορούσε μάλλον να χαρακτηριστεί ως φιλοτουρκικό, με τον ιδρυτή του Δρ. Τζορτζ Φρίντμαν (εβραϊκού θρησκεύματος με οικογένεια προερχόμενη από την κεντρική Ευρώπη) να έχει ουκ ολίγες φορές ταξιδέψει τους τελευταίους μήνες στην Άγκυρα απ’ όπου έστελνε αναλύσεις και εκτιμήσεις για την ικανότητα της Τουρκίας να αποτελέσει τον νέο ηγέτη στην ευρύτερη περιοχή. Κι όλα αυτά μετά από επαφές σε ανώτατο επίπεδο (πολιτικές, στρατιωτικές) κάτι το οποίο προκύπτει τόσο από ανάγνωση των αναλύσεων «πίσω από τις γραμμές» όσο και από την πληρότητα της πληροφόρησης που έδειχνε να διαθέτει ένας κατά τεκμήριο δεινός αναλυτής τν διεθνών σχέσεων και της γεωπολιτικής.
Η ανάλυση ξεκινάει με μια αμφισβητούμενη θα μπορούσε να πει κανείς εκτίμηση, ότι η αμερικανική εταιρία που εμπλέκεται στην εξόρυξη των υδρογονανθράκων, η Noble Energy, καθώς επίσης η Κύπρος, οι Ηνωμένες Πολιτείες και μεγάλο τμήμα της Ευρώπης, δεν μπόρεσαν να αντιληφθούν εγκαίρως ότι η Τουρκία, μη διαθέτοντας καλύτερες επιλογές, «θα χρησιμοποιούσε τη διένεξη για να επιστρέψει στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου».
Κάτι τέτοιες αναφορές σε αναλύσεις μας έχουν κάνει να πιστεύουμε ότι οι δυνατότητες των Ελλήνων αναλυτών, τουλάχιστον στα ζητήματα ασφαλείας της ευρύτερης περιοχής, είναι πολύ ανώτερες των ξένων συναδέλφων τους. Το περιοδικό ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ & ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ το οποίο μάλιστα στο τρέχων τεύχος που κυκλοφορεί στα περίπτερα σε όλη τη χώρα πραγματεύεται στο κεντρικό του θέμα, για μία ακόμη φορά, το συγκεκριμένο θέμα με τίτλο «Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ: Η Αντάντ της Ανατολικής Μεσογείου», έχει κατ’ επανάληψη ασχοληθεί με το θέμα προβλέποντας με εντυπωσιακή ακρίβεια το που οδεύουν τα πράγματα και ποια είναι τα γεωπολιτικά και μη συμφέροντα της κάθε εμπλεκόμενης πλευράς τα οποία διακυβεύονται στην υπόθεση.
Στη συνέχεια, η ανάλυση αναφέρει ορθώς, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες που από την αρχή της θητείας του Μπάρακ Ομπάμα στην προεδρία κατέβαλλαν και εξακολουθούν να καταβάλλουν προσπάθεια για την αλλαγή της εικόνας της χώρας στον μουσουλμανικό κόσμο και κυρίως στη Μέση Ανατολή, έχουν διακρίνει στην Τουρκία μία χώρα με σημαντική πολιτική, οικονομική και στρατιωτική ισχύ η οποία μπορεί να τους βοηθήσει να ξεπεράσουν τα προβλήματα και να ελέγξουν – καθοδηγήσουν την περιοχή πιο αποτελεσματικά. Στη φρασεολογία αυτή υποκρύπτεται – περιλαμβάνεται και η αμερικανική αναζήτηση συμμάχων για τον έλεγχο των πυρηνικών φιλοδοξιών της Τεχεράνης, με την Τουρκία να παίζει σημαντικό ρόλο, κυρίως ελέω γεωγραφίας.

Από το σημείο αυτό αρχίζει η άσκηση ευγενικής μεν, αλλά σκληρότατης κριτικής στην Τουρκία, η οποία είναι βέβαιο ότι θα προκαλέσει συζητήσεις στα κέντρα εξουσίας στην Άγκυρα. Η Τουρκία θεωρείται ότι χρησιμοποιεί σκληρή ρητορική η οποία όμως στερείται ουσίας: Εναντίον του Ισραήλ, με θετικά γι’ αυτήν αποτελέσματα σε επίπεδο δημόσιας εικόνας και επικοινωνιακής διείσδυσης στον αραβικό κόσμο, με σημαντικές όμως απώλειες στον τομέα της αξιοπιστίας, αφού όπως αναφέρεται στην ανάλυση, δεν φαίνονται οι Τούρκοι να είναι διατεθειμένοι να υλοποιήσουν τις απειλές τους για την αποστολή πολεμικών πλοίων που θα συνοδεύσουν έναν νέο «στόλο ελευθερίας» για τη Γάζα. Επειδή γνωρίζουν ότι οι Ισραηλινοί ποτέ δεν αστειεύτηκαν, ούτε σκοπεύουν να το πράξουν τώρα, με θέματα τα οποία άπτονται της εθνικής τους ασφάλειας.
Με απλά λόγια, οι υψηλής δημοσιότητας επισκέψεις του Ερντογάν στο Κάιρο και η προσπάθεια οργάνωσης της υποστήριξης του παλαιστινιακού αιτήματος για αναγνώριση από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ως κράτους, καταντούν από ένα σημείο και πέρα αντιπαραγωγικές, αφού πέραν των θετικών επιπτώσεων σε τμήμα των αραβικών κοινωνιών, περιπλέκουν την πολιτική μεγάλων δυνάμεων στην περιοχή, οδηγούν σε ρητορική του τύπου «κι εμείς θα ενισχύσουμε το PKK» (δεν το ξέραμε, μέχρι και το όνομα της εταιρίας συνιδιοκτήτης της οποία ήταν πρώην αρχηγός της Mossad έχει γίνει γνωστό…) και αυτό είναι απείρως σημαντικότερο στο τέλος της ημέρας…
Στη συνέχεια, η ανάλυση του STRATFOR αναφέρεται στην έμμεση προειδοποίηση των ΗΠΑ στη Τουρκία να υπαναχωρήσει στις απειλές της οι οποίες σχετίζονται με τη διαδικασία των ερευνών και των εξορύξεων: Όντως οι ΗΠΑ είχαν μείνει «εξαιρετικά σιωπηλές» (extremely quiet) αν και μη κατονομαζόμενοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι έστειλαν ειδικά προς την Τουρκία μήνυμα (deliberate message) «να μην υπολογίζει στην αμερικανική βοήθεια σε αυτό το ζήτημα». Το STRATFOR με απλά λόγια και ευθέως υποστηρίζει ότι η Τουρκία δεν υπολόγισε σωστά (miscalculated) το πόσο πολύ απαραίτητη είναι για τις Ηνωμένες Πολιτείες ως γεωπολιτικός εταίρος, είτε για όλα τα προαναφερθέντα, είτε ως παράγοντας στην έμμεση πολιτική ανάσχεσης containment) της Ρωσίας. Με αυτό το σκεπτικό το STRATFOR προβλέπει ένταση στις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας το προσεχές διάστημα.
Το τελευταίο μέρος της ανάλυσης είναι και το πιο ενδιαφέρον, αφού αξιολογεί τις πιθανότητες ξεσπάσματος στρατιωτικής σύγκρουσης ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία: Μπορεί η Ελλάδα να είναι απασχολημένη με την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης, αναφέρεται, αν όμως η Τουρκία επιμείνει και στείλει πολεμικά πλοία να συνοδεύσουν ερευνητικά σκάφη για τη διενέργεια δικών της ερευνών σε «αμφισβητούμενα» (disputed) ύδατα στην κυπριακή ΑΟΖ, τότε η ελληνική κυβέρνηση ίσως μπει στον πειρασμό να επιχειρήσει τη συσπείρωση του λαού της, οπότε μια σύγκρουση με την Τουρκία δεν προβάλει και ως μια τόσο κακή ιδέα!

Εάν αυτή η εκτίμηση αντιμετωπιστεί «κυριολεκτικά», ίσως τα πράγματα να μην είναι και ακριβώς έτσι. Δεδομένου όμως του ρόλου – ενίοτε – τέτοιων ιδρυμάτων στην διαβίβαση μηνυμάτων, ενδεχομένως μια εναλλακτική ερμηνεία της αναφοράς θα ήταν «ίσως οι ΗΠΑ να εξυπηρετούνται από μια τέτοια προοπτική». Και για να επεκτείνουμε το συλλογισμό λίγο, εμμέσως διαμηνύεται στην Άγκυρα «δεν είστε όσο ισχυροί υποστηρίζεται» ή/και «γνωρίζεται ποιες είναι οι επιχειρησιακές δυνατότητες των Ελλήνων»…
Τα υπόλοιπα θα τα δούμε σύντομα…

ΠΗΓΗ

Αυτό είναι το άτυπο διευθυντήριο που συγκροτεί την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας - Μυστική διπλωματία, πρόσωπα και συμφέροντα

Του Δημήτρη Μπεκιάρη

Το site μας έχει αναδείξει εδώ και πολύ καιρό το θέμα της άσκηση μυστικής διπλωματίας από την ελληνική κυβέρνηση. Εκτός αυτού, τα διπλωματικά έγγραφα, τα οποία διαρρέουν μέσω του γνωστού ιστότοπου Wikileaks και δημοσιεύει η εφημερίδα «η Καθημερινή», εμπεριέχουν εξαιρετικά σημαντικές πληροφορίες για τα πρόσωπα, τα οποία επηρέαζαν ή επηρεάζουν τον Γιώργο Παπανδρέου στο πεδίο... άσκηση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής της χώρας. Οι αποκαλύψεις, για την πλήρη αναφορά που έδωσε η άτυπη σύμβουλος του κ. Παπανδρέου και υπεύθυνη του τομέα Διεθνών Σχέσεων του ΠΑΣΟΚ Πωλίνα Λάμψα σε δύο πολιτικούς υπαλλήλους της Αμερικανικής Πρεσβείας στις 3 Δεκεμβρίου 2009 δεν αποτελεί είδηση, υπό την έννοια ότι είναι γνωστό εδώ και δεκαετίες ποιος είναι ο βαθμός της ανεξάρτητης χάραξης και άσκησης της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.

Η κ. Λάμψα επιβεβαιώνει τον κανόνα των προθύμων, οι οποίοι σπεύδουν να ενημερώσουν τους Αμερικανούς (και όχι μόνο) για τις κινήσεις της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Αυτή η διαδικασία είθισται και είναι γνωστή. Το ερώτημα είναι αν οι αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Εξωτερικών γνώριζαν αυτές τις κινήσεις και η απάντηση είναι «δεν τις γνώριζαν». Όμως αυτές τις κινήσεις τις γνώριζαν κάποιοι άλλοι και πολύ καλά μάλιστα.