Θα προτιμούσα χίλιες φορές....

Να είμαι ανάμεσα στους Μυρμηδόνες του Αχιλλέακαι να σκοτωνόμουν στη πολιορκία της Τροίας...




Να ακούω τον Μιλτιάδη στο Μαραθώνα να λέει πως εκείνοι έχουν πατρίδα να γυρίσουν αν χάσουν τη μάχη,ενώ εμείς αν ηττηθούμε δε θα έχουμε πατρίδα να επιστρέψουμε...








Να είμαι δίπλα στο νεκρό Λεωνίδα τοις κείνων ρήμασι πειθόμενος...








Να ακολουθώ το βασιλιά Αλέξανδρο στις εσχατιές του κόσμου...








Να πολεμώ πλάι στον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο ψηλά στα τείχη της Βασιλεύουσας...







Να είμαι δίπλα στο Παπαφλέσσα στο ταμπούρι του στο Μανιάκι...






Να είμαι δίπλα στον Άγνωστο Στρατιώτη στα Οχυρά του Ρούπελ...








..... παρά να στέκομαι βουβός και άβουλος
στους τραπεζίτες και τους πολιτικούς που βιάζουν τη χώρα μου...

πηγή

Αρκεί ένα δικό σου βήμα…

Ένα βήμα. Τόσο απέχουμε εσύ κι εγώ από την καλοσχεδιασμένη καταστροφή που μας ετοίμασαν. Μα, ένα βήμα μπορεί να γίνει και το ξεκίνημα για την λευτεριά μας. Προς τα πού θα βαδίσουμε το λοιπόν; Εκεί που μας πηγαίνουν ή εκεί που εμείς θέλουμε να πάμε;

Ένα βήμα. Τόσο χρειάζεται για να κινήσουμε να ξαναβρούμε το χαμόγελό μας, να ξαναβρούμε τα ιδανικά μας, να ξαναβρούμε τον εαυτό μας. Μόνο ένα βήμα μας χωρίζει από τον θάνατό μας, μόνο ένα βήμα μας ξαναδίνει τη ζωή που μας έκλεψαν…

Κάνε το βήμα και πάρε για όπλο σου μια προσευχή. Δικός σου ο δρόμος, δικός σου ο πόλεμος, δική σου και η χαρά της νίκης. Εσένα διάλεξε ο μισερός για να παλέψει και ξέρεις το γιατί. Και σε ετούτο τον πόλεμο η νίκη σε προσμένει. Και δεν θα είναι εύκολη, γιατί κανένας πόλεμος δεν είναι εύκολος.

Ένα βήμα. Σκέψου πόσο κοντά είσαι στο να σε βάλουν σε μια ανοιχτή φυλακή και να σου στερήσουν όλα εκείνα που σου χαρίστηκαν από τον Δημιουργό σου.

Ένα βήμα. Που αν το κάνεις θα δεις το χέρι Του να απλώνεται για να σε βοηθήσει. Θα δεις το μεγαλείο και το φως που παλεύουν οι δαίμονες ετούτοι να σου κρύψουν, για να σε συνθλίψουν με την δική σου θέληση…

Ένα μονάχα βήμα μπορεί να σε στείλει στο φως που αποζητάς και να σε λευτερώσει ή και να σε ρίξει στα σκοτάδια που οι βιαστές της λογικής, οι άρπαγες και υποχθόνιοι ετοίμαζαν χρόνια πολλά τώρα.

Κάνε το βήμα αυτό, για να σταθείς στα πόδια σου. Να σηκωθείς όρθιος και να τρέξεις, να απαιτήσεις να πάρεις πίσω όλα εκείνα που σου πήραν οι δαίμονες ετούτοι.

Ετούτο το βήμα, θα σου δώσει την περπατησιά εκείνη, που ετούτοι οι μισεροί τρέμουν.
Ετούτο το βήμα θα σου δώσει την λάμψη εκείνη, που θέλουν να σου κλέψουν.
Ετούτο το βήμα είναι η δική σου αρχή, για να ξεφύγεις από την μέγγενη του θανάτου που σου ετοιμάζουν…

Κάνε το βήμα και θα σκορπίσουν οι δαίμονες που γιόμισαν τον ουρανό και σε σκιάζουν, που κρύβουν το φως και φέρνουν το μαύρο στην ψυχή σου.
Κάνε το βήμα για να βρεις τον δρόμο εκείνο που ορίστηκες να διαβείς για να μπορέσεις να δοξάσεις και να δοξαστείς.

Κάνε το βήμα, λοιπόν. Σήκω όρθιος και ξεκίνα. Επιλέχθηκες επειδή δεν είσαι κιοτής. Επιλέχθηκες γιατί η ράτσα σου πάντα έκανε εκείνο το βήμα που οι καιροί απαιτούσαν. Αν δεν μπορείς, μέριασε, για να περάσουν οι γενναίοι. Κι εσύ δίπλα τους γίνε βοηθός τους στην μεγάλη μάχη που σιμώνει. Κι αν δεν μπορείς ούτε βοηθός τους να γίνεις, κάμε την προσευχή σου για εκείνους που θα βγούνε μπροστά για να παλέψουν στο όνομά Του και για την δική σου ψυχή. Γιατί, σε ετούτο τον πόλεμο θα παλέψουμε όχι για εκείνα που βλέπουμε, αλλά για όλα εκείνα που μόνο τα μάτια της ψυχής θωρούν.

Κάνε το βήμα και ξεκίνα για εκεί που εσύ θέλεις. Γιατί αν δεν το κάνεις, αν δεν ξεκινήσεις, θα μείνεις εδώ, χαμένος στα σκοτάδια που χτίζουν ολόγυρά σου, ηττημένος, επειδή δεν έδωσες ποτέ την μάχη για να λευτερωθείς.
O δρόμος ετούτος εσένα περιμένει.
Και θα τον περπατήσεις, είτε όρθιος είτε αλυσοδεμένος...
Ξεκίνα, λοιπόν και θά βρεις κι άλλους που θα σταθούν δίπλα σου σε ετούτο τον δρόμο...

Σκέψου πως σαν έρθει η στιγμή του μεγάλου αποχαιρετισμού, θα μπορείς να κοιτάξεις γύρω σου την κληρονομιά που σου δόθηκε και που την αφήνεις ανέγγιχτη και καλά προστατευμένη. Θα μπορείς να φύγεις ήσυχος πως στάθηκες όρθιος και δεν έχασες στον πόλεμο που επιλέχθηκες να ζήσεις.
Σε ετούτο τον πόλεμο με τους δαίμονές σου και με τους μισερούς δούλους του μαύρου, θα ξέρεις πως και αν λύγισες στο τέλος νίκησες και η κληρονομιά σου θα στέκει πια στα χέρια εκείνων που έρχονται.
Έτσι, θα μπορέσεις ήρεμα να τους πεις πως μπορούν να κοιτάξουν ολόγυρα και να δουν όσα τους ανήκουν, όλα εκείνα για τα οποία πάλεψες και κράτησες για τους επόμενους, που έρχονται μετά από εσένα…

Κωνσταντίνος

Οι μετανάστες, ο Κάρλ Μάρξ και η Αριστερά

         Η ιδιωτική φιλανθρωπία σημαία των πολυπολιτισμικών νεοφιλελεύθερων πολιτικών

«Η μετανάστευση είναι το μέσο για τη διαιώνιση της σκλαβιάς…..Ο Σοσιαλισμός αντιπαθεί την ελεημοσύνη  για την ταπείνωση στην οποία υποβάλλουν τα άτομα που έχουν ανάγκη και γιατί ενσταλάζουνε μέσα τους το μίσος. Και επιπλέον, γιατί σε μια χώρα όπου υπάρχει κοινωνική δικαιοσύνη οι ελεημοσύνες είναι περιττές. Και όσοι αρέσκονται στο ρόλο του καλού Σαμαρείτη, ας μην ξεχνούν ότι δε θα υπήρχαν καλοί Σαμαρείτες, αν δεν υπήρχαν ληστές. Οι σωτήρες και οι ελευθερωτές ίσως είναι λαμπροί για μυθιστορήματα και αγιογραφίες, μια όμως που δεν είναι δυνατόν να υπάρχουνε χωρίς αμαρτωλούς και θύματα, είναι κακά κοινωνικά συμπτώματα…»

του Θόδωρου Κατσανέβα (καθηγητή στο ΠΑ.ΠΕΙ.)

Τάδε έφη Κάρλ Μάρξ και διακηρύξεις της Σοσιαλιστικούς διεθνούς. Τότε που ο Σοσιαλισμός δεν είχε μαγαριστεί από πολυπολιτισμικούς, ψευδεπίγραφους, ή εν συγχύσει τελούντες αριστερούς.
Οι οποίοι έχουν λησμονήσει  ότι, η ελεημοσύνη και η φιλανθρωπία είναι υποπροϊόν των νεοφιλελεύθερων, πολυπολιτισμικών κοσμοθεωριών και δεν συνάδει  με την πραγματική αριστερά.  Η φιλανθρωπική προσέγγιση της παράνομης μετανάστευσης, φυσικά και δε λύνει το πρόβλημα της παγκόσμιας κατανομής του πλούτου.

Υπερκαταναλωτισμός το ανώτατο στάδιο της ωνιομανίας

Βασίλης Μακρής

Η αφορμή για να γραφούν οι παρακάτω γραμμές, πάρθηκε από ένα άρθρο σε κυριακάτικη εφημερίδα υπό τον τίτλο  « Έσπασε όλα τα ρεκόρ η κινητή τηλεφωνία στην Ελλάδα ». Μέσα λοιπόν στo άρθρο αυτό μεταξύ των άλλων, τονίζονταν επί λέξει τα εξής  « Παρ’ ότι έχει φθάσει στα ανώτερα επίπεδα ωρίμανσης, η αγορά της κινητής τηλεφωνίας συνεχίζει να αναπτύσσεται και να αποσπά κομμάτια της αγοράς σταθερής τηλεφωνίας. Τα συμπεράσματα που προκύπτουν στη χώρα μας όσον αφορά τη διάδοση της κινητής τηλεφωνίας είναι εντυπωσιακά, καθώς όπως δείχνουν τα στοιχεία οι Έλληνες έχουν σπάσει όλα τα ρεκόρ διαθέτοντας πάνω από 17 εκατομμύρια συνδέσεις κινητής τηλεφωνίας. Ο συνολικός αριθμός των γραμμών που εξυπηρετούσαν οι τρεις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας στο τέλος Ιουνίου άγγιξε τα 17,3 εκατομμύρια με αποτέλεσμα το ονομαστικό ποσοστό διείσδυσης στη χώρα μας να φθάνει στο 157,7% ».

Είναι όντως εντυπωσιακά στοιχεία, αδιάψευστα, παραστατικά και αποτυπώνοντα μιαν αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα : ότι οι νεοέλληνες έχουν προσφέρει τον εαυτό τους δέσμιο στην μέγγενη του υπερκατανατωλωτισμού. Πρόκειται για ένα φαινόμενο (όχι μόνο κοινωνικό), που έχει κυρίως πνευματικές αφετηρίες.

Είναι φανερό ότι κατά την διάρκεια  της τελευταίας τριακονταετίας και η χώρα μας έχει εισέλθει στην φάση του μαζικού καταναλωτισμού. Όλα έχουν γίνει πλέον μαζικά : Η παιδεία, η συγκοινωνία, οι μεταφορές, η κουλτούρα, η ενημέρωση και τόσοι άλλοι τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας χαρακτηρίζονται από τη μαζικότητα.. Μάλιστα πολλοί μιλούν και για μαζικούς χώρους. Βρισκόμαστε σε μια όξυνση αυτού του φαινομένου, αφού πια δεν υπάρχει τομέας της ανθρώπινης δραστηριότητας στον οποίον να μην υπεισέρχεται (υπό την έννοια του δέκτη)  η μαζική κοινωνία. Αυτά αναφέρονται ως περιγραφή του φαινομένου αυτού και δεν κρίνεται σκόπιμο να δοθεί έκταση σ’ αυτό μια και άλλος είναι ο στόχος της παρέμβασης αυτής.

Το Ευαγγέλιο και το φραγγέλιο!...

«Αλίμονο σε σας»! λέει Ο Χριστός, στην ευαγγελική περικοπή, που διαβάζεται στις εκκλησιές απόψε, το βράδυ της Μ. Δευτέρας.

Αλλά, σε ποιους;

Μα, στους γραμματείς και τους φαρισαίους όλων των εποχών…
Κι αν δεν θέλετε να πάτε στην εκκλησιά και ν’ ακούσετε τους παπάδες, μπορείτε να διαβάστε το ΚΓ΄ κεφάλαιο του κατά Ματθαίον Ευαγγελίου. Όπου και θα δείτε την ακτινογραφία του ψυχικού υπεδάφους των υποκριτών:

Βασικό χαρακτηριστικό τους είναι η ασυμφωνία ανάμεσα στο εσωτερικό και το εξωτερικό τους:

Είναι, όπως λέει ο Χριστός, οι «κεκονιαμένοι τάφοι», που απέξω αστραποβολούν από ομορφιά και από μέσα βρωμοκοπούν απ’ τις σαπισμένες σάρκες. Είναι τα πεντακάθαρα ποτήρια με το ακάθαρτο και μολυσμένο περιεχόμενο. Είναι, όπως σοφά λέει ο λαός, «απέξω κούκλα κι από μέσα πανούκλα»!

Όπως πολλοί πολιτικοί και θρησκευτικοί πρίγκιπες.! Και όχι μόνο…

"Ο διαυγής θυμός των Ελλήνων"

Άρθρο της Liberation που θα συζητηθεί

Κείμενο των Ραούλ Βανεγκέμ και Γιάννη Γιουλούντα που δημοσιεύτηκε στηLiberation

Όχι, αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα, αν και δραματικό, δεν είναι μια καταστροφή. Είναι επίσης μια ευκαιρία. Γιατί η δύναμη του χρήματος έχει, για πρώτη φορά, υπερβεί με ένταση το ρυθμό της μέχρι τότε σταδιακής, σχολαστικής και προσεκτικά οργανωμένης καταστροφής του δημόσιου συμφέροντος και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Και σε μια χώρα τόσο διάσημη για τη φιλοσοφία της ζωής, στον αντίποδα του αγγλοσαξονικού μοντέλου, και διάσημη για την ακούραστη αντίσταση που έχει φέρει στις πολλαπλές μορφές καταπίεσης που προσπάθησαν να τη χαλιναγωγήσουν.

Το ιδεολόγημα της αξιοκρατίας και η αναπαραγωγή των ελίτ

Την περασμένη Δευτέρα, (12/3), εμφανίστηκε στους Times της Ν. Υόρκης ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο υπό τον τίτλο «Η αναπαραγωγή των προνομίων», το οποίο αποδεικνύει με εντυπωσιακά στοιχεία αυτό που όλοι υποπτευόμασταν, πώς δηλαδή η ανώτερη εκπαίδευση στις ΗΠΑ περιορίζεται ολοένα και περισσότερο στα πλέον προνομιούχα κοινωνικά στρώματα, τα οποία και αναπαράγει.

«Αντί να ωθεί, όπως το ελατήριο, την κοινωνική κινητικότητα, όπως συνέβαινε τις πρώτες δεκαετίες μετά τον Β! παγκόσμιο πόλεμο, η πανεπιστημιακή μόρφωση σήμερα ενισχύει την ταξική διαστρωμάτωση, με την συντριπτική πλειοψηφία των αμερικανών 25 έως 29 ετών που κατέχουν πανεπιστημιακό δίπλωμα να προέρχονται από οικογένειες με εισόδημα πάνω από το διάμεσο».

Συγκεκριμένα, το 74% των αμερικανών που φοιτούν στα λεγόμενα «ανταγωνιστικά» πανεπιστήμια, όπως το Harvard, Emory, Stanford κλπ, προέρχονται από οικογένειες που κατατάσσονται στο ανώτατο εισοδηματικό κλιμάκιο, ενώ μόνο το 3% εξ αυτών προέρχεται από οικογένειες που βρίσκονται στα χαμηλότερα επίπεδα της εισοδηματικής κλίμακας.

Η επιχειρηματική και πολιτική ελίτ κατέστρεψε την Ελλάδα

Του Νίκου Αργεάδη

Αλήθεια, γιατί φτώχυνε η Ελλάδα; Την –φιλοσοφική- απάντηση, λίγο ή πολύ, την υποπτευόμαστε όλοι: Η Ελλάδα φτώχυνε γιατί την φτώχυνε η πολιτική ελίτ της. Με τις κοντόφθαλμες  και –ναι!- αντεθνικές πολιτικές της εντός και εκτός ΕΕ. Με την απομάκρυνση των συμφερόντων της ελίτ από τα πραγματικά εθνικά συμφέροντα, από την πρόσδεσή της στα συμφέροντα της παγκοσμιοποιημένης ελίτ με πυρήνα την τραπεζική και χρηματοπιστωτική υπερελίτ και από την –δίκην πανώλης- διάδοση της διαφθοράς. Αντί να υπηρετούν τις τωρινές και μελλοντικές ανάγκες της Ελληνικής κοινωνίας υπηρετούν –ακόμα- τις φαντασιώσεις τους περί παγκοσμοιοποίησης, ισότητας των παντων (θερμοδυναμικός κοινωνικός θάνατος) αλλά όχι των πολιτών αυτής της χώρας με την πανάρχαια ιστορία, ήθη, που διέφθειραν, και έθιμα που τα λοιδωρούσαν μέσω των μαζικών «προοδευτικών» φερεφώνων τους στα ΜΜΕ και στην εκπαίδευση. Αλλά κυρίως από την τάση να πιστεύουν ΟΛΟΙ στα ψέμματά τους. Η διαφθορά ξεκινά όταν κάποιος σε θέση ισχύος, θεσμική, πιστεύει στα ψέμματά του και αρχίζει να κοροϊδεύει τον κόσμο αφού πειστεί για το αληθές των ψεμμάτων του.

Η πιο μεγάλη αμαρτία είναι η φτώχεια

Γιάννης Πανούσης
 1.Εδώ και χρόνια, διακινείται (εκ του πονηρού) η άποψη ότι η φτώχεια είναι επιλογή, ότι οι φτωχοί είναι τεμπέληδες και άξιοι της μοίρας τους (αφού δεν κάνουν τίποτα για να την αλλάξουν) [1]. Καθώς φαίνεται να πλησιάζει η φτώχεια «με απόλυτους όρους»[2], καθώς η ακραία φτώχεια (extreme poverty) έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, ίσως είναι μια ευκαιρία να ξαναδούμε ορισμένες πτυχές του ζητήματος[3].2. Οι άστεγοι που ζουν και πεθαίνουν μόνοι[4], που τους σκοτώνουν για πλάκα ή για εμπειρία, ή που σκοτώνονται αναμεταξύ τους[5], οι εργαζόμενοι-φτωχοί, οι άνεργοι, οι προσωρινά απασχολούμενοι[6], προσπαθούν να μην εκ-πέσουν ηθικά και αξιακά[7], οι αιτούντες συσσίτιο[8], συνιστούν ορισμένες από τις ανθρώπινες-σκιές των μεγαλουπόλεων.

Η θεαματική αύξηση της επαιτείας (με τη συναφή αίσθηση της οριστικής αποτυχίας)[9] δεν παραπέμπει σε συνθήκες ελευθερίας[10].
Αν και δεν μπορείς να ξεχωρίσεις ορίτζιναλ δυστυχείς και υποκρινόμενους φτωχούς-επαίτες[11], αν και βιώνουν διαφορετικά τη φτώχεια οι έλληνες και οι αλλοδαποί[12], η σχετική αποστέρηση από τη συμμετοχή στις κοινωνικές δραστηριότητες ή στο βιοτικό επίπεδο της κοινότητας[13] θέτει (οριστικά;) την κόκκινη γραμμή της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, αλλά και του status της αυτοεκτίμησης[14].
Σήμερα, ο φτωχός δεν είναι ένας πλούσιος με λιγότερα λεφτά, αλλά ένας «άλλος άνθρωπος». Η εισοδηματική φτώχεια (έλλειψη πόρων), καταλήγει σε μια ανθρώπινη φτώχεια με την έννοια της άρνησης των κοινών αξιών (shared values). Καθώς δεν μοιραζόμαστε πλέον κοινούς μύθους, κοινές μορφές ζωής και κυρίως κοινές αντιλήψεις για τον άνθρωπο και για τον κόσμο και ούτε τρέφουμε ο καθένας για τον πλαϊνό συναισθήματα φιλαλληλίας, ο φτωχός αισθάνεται νομιμοποιημένος και εξ αρχής δικαιολογημένος στην οριστική απόρριψη τόσο της σταθερής τελικής αξίας της ζωής, όσο και ορισμένων λειτουργικών αξιών της κοινωνίας.
Η φτώχεια ορίζεται συχνά ως επιδημία, οι φτωχοί χρεώνονται την αποτυχία τους, η αλληλεγγύη και η συμπόνια συνεχώς δυσφημούνται, ο πλουτισμός του ενός, γίνεται δράμα για τον άλλο - και εντέλει, οι απόκληροι είναι καταδικασμένοι μόνο τα «δημόσια κακά» να μοιράζονται μεταξύ τους. Σ’ ένα περιβάλλον ρίσκου που οι φτωχοί δεν μπορούν να ελέγξουν (αλλά μόνο να υποστούν), είναι χαμένοι από χέρι στα στοιχήματα της κοινωνίας της διακινδύνευσης, αφού κουβαλάνε –εν είδει σταυρού του μαρτυρίου– όλες τις γενικευμένες αβεβαιότητες και ανασφάλειες.

Η θανάσιμη παγίδα του παραλογισμού

Ο Γουσταύος Λεμπόν ήταν αυτός που στο βιβλίο του «Η Ψυχολογία των Όχλων» έγραφε ότι στην μάζα τα άτομα εξισώνονται προς τα κάτω, με αποτέλεσμα η ατομική συνείδηση να διαλύεται και να μετατρέπεται σε συλλογικό ασυνείδητο.
Στην φάση αυτή κυριαρχούν βαθύτερες ανορθολογικές τάσεις, οι οποίες εντείνονται όσο η μάζα διέπεται από την ανωνυμία και την ανευθυνότητα. Στο επίπεδο αυτό η επικοινωνία με την μάζα έχει μία ανορθολογική βάση –τις συλλογικές πεποιθήσεις και, κυρίως, ένα εργαλείο, την άμεση ή από απόσταση υποβολή.

Η τελευταία, όπως υποστηρίζει και ο καθηγητής Ψυχολογίας κ.Νικ. Χρηστάκης, συνίσταται στο να «βάζουμε» στο μυαλό του «μαζικού ανθρώπου» μία ιδέα και αυτός να αισθάνεται ότι την έχει σκεφθεί ο ίδιος, με αποτέλεσμα να ταυτίζεται με αυτήν.

Συνεπώς, τα «μαζικά άτομα» δεν μπορούν να σκεφθούν λογικά, δεν γνωρίζουν τις αποχρώσεις, δεν ανέχονται τον αντίλογο και δεν προάγουν στο εσωτερικό τους τις διαλεκτικές συζητήσεις, υιοθετώντας ή απορρίπτοντας τις απόψεις στο σύνολό τους. Είναι ετεροκίνητα, εύπιστα, ευμετάβλητα, ασταθή, παρορμητικά, μισαλλόδοξα, δογματικά, ουτοπικά, αυταρχικά και συντηρητικά –ειδικά δε το τελευταίο σημαίνει ότι τείνουν πάντα να επαναφέρουν την τάξη πραγμάτων την οποία μόλις ανέτρεψαν και, συνεπώς, η επαναστατικότητά τους είναι μυθώδης και φαινομενική.

Μπορούμε έτσι να πούμε ότι στα μαζικά δρώμενα αθροίζεται η ανοησία των συμμετεχόντων και όχι η υπάρχουσα σύνεσή τους. Οι αρχαίοι Αθηναίοι το γνώριζαν αυτό από πρώτο χέρι και είχαν, ματαίως, διαμορφώσει ειδικούς κανόνες στην εκκλησία του Δήμου για να προστατευθούν από τον δικό τους ανεξέλεγκτο παραλογισμό –που, για παράδειγμα, τούς είχε οδηγήσει στην καταδίκη σε θάνατο στρατηγών τους μετά την νικηφόρα ναυμαχία στις Αργινούσες.

Aυτοακύρωση ευφυΐας τραγωδική

Tου Χρήστου Γιανναρά

Στον στίβο της πολιτικής σήμερα η έκτακτη φυσική ευφυΐα εμφανίζεται σπάνια, σπανιότατα. Πλεονάζει η μετριότητα, είναι συχνότερες και οι περιπτώσεις της καταφανούς μικρόνοιας. Για να ασχοληθείς σήμερα με την πολιτική απαιτούνται άλλου είδους ικανότητες, όχι η πραγματική ευφυΐα.

Eπειδή είναι σπάνιο το χάρισμα, είναι φυσικό και να γοητεύει. Όταν πρωτοεμφανίστηκε σε ευδιάκριτο πολιτικό ρόλο ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος (κυβερνητικός εκπρόσωπος επί πρωθυπουργίας Ανδρέα Παπανδρέου) αποτέλεσε έκπληξη: Mπορεί να μη διέθετε τη δημεγερτική γοητεία του ηροστράτειου αρχηγού του, αλλά κατέπλησσε με μια επιθετική ευφυΐα χειμαρρώδους λεκτικής ευρηματικότητας.

Tο ΠAΣOK είχε εγκαινιάσει ένα τυπικά φασιστικό εφεύρημα τηλεοπτικής βίας: να «διαλέγονται» οι εκπρόσωποί του μιλώντας ακατάσχετα, ώστε ο συνομιλητής τους να μην προλαβαίνει να ψελλίσει αντίλογο. O κ. Βενιζέλος ανήγαγε το εφεύρημα σε ακαταμάχητο όπλο σαρωτικής προπαγανδιστικής επιβολής. H μεγάλη μάζα των Πασόκων, προερχόμενοι από τον χύδην συνδικαλισμό ή από το κοινωνικό τίποτα, εφάρμοζαν τη φασιστική συνταγή αναμηρυκάζοντας μηχανικά τις ίδιες συνεχώς φράσεις και εκφράσεις. O κ. Βενιζέλος όμως κεντούσε, αυτοηδονιζόταν με τη νοητική του ευστροφία και τη ρητορική του δεινότητα. Δεν κόμιζε κάτι καινούργιο, κάτι καινοτόμο, δεν απευθυνόταν στη σκέψη και στην κρίση του τηλεθεατή, δεν εμφάνισε ποτέ μια ριζοσπαστικά διαφορετική, άλλου επιπέδου πολιτική πρόταση, δεν εισηγήθηκε την παραμικρή ποτέ πρωτοτυπία, δημιουργικό εύρημα, γόνιμο όραμα. Ταλέντο του ήταν η κατακλυσμική λεκτική ευρηματικότητα, η ταχύτητα της συσσώρευσης λέξεων, ποικιλόμορφων εκφραστικών σχημάτων.

Κony 2012 - Η μεγάλη απάτη ! Προωθήστε το !!!

Πριν λίγες ημέρες λάβαμε στο mail του Ramnousia ένα κείμενο από έναν Έλληνα, κάτοικο της Βόρειας Αφρικής. Μας ζήτησε να το δημοσιεύσουμε.

"Μην πιστεύετε όσα ακούτε για τον Joseph Kony, αποτελούν μέρος μιας καλοστημένης προπαγάνδας των ΗΠΑ, προκειμένου να χτίσουν στρατιωτικές βάσεις σε νέες χώρες, παρακαλώ, μην παραπλανιέστε. Δεν τους ενδιαφέρουν τα παιδιά, απλά αναζητούν έναν λόγο, ώστε να πάνε σε πόλεμο και όλοι τους πιστεύουν. Ποιον καλύτερο τρόπο θα σκεφτόσαστε, ακόμα και για να πείσετε τους λάτρες τις ειρήνης, από το να βάζατε μπροστά, αθώα παιδιά. Κάντε την έρευνα σας και ενημερωθείτε λίγο περισσότερο, πριν υποστηρίξετε ένα "μη κερδοσκοπικό" κίνημα που αγγίζει τις χορδές ηθικής σας.

H παραπάνω είναι μια εικόνα από τους ιδρυτές των "Αόρατων Παιδιών". Θέλετε στα αλήθεια να υποστηρίξετε κάτι τέτοιο; Αν ναι, τότε κάντε το με ελαφρά την καρδία, και να είστε χαρούμενοι, όταν η βία συνεχιστεί και περισσότερα παιδιά χάσουν τη ζωή τους. Ειλικρινά, πως είναι δυνατόν να καταλήξει, η στρατιωτική ανάμειξη, την οποία το κίνημα των Invisible Children υποστηρίζει, εναντίον ενός ανθρώπου που χρησιμοποιεί παιδιά ως στρατιώτες; Τι πιστεύετε πως θα συμβεί τότε; Δε νομίζετε πως θα ακολουθήσουν μεγαλύτερα αντίποινα και αιματοχυσία;

Το Λυκόφως μιας διεφθαρμένης Ελλάδας (ή αλλιώς, Κατηγορώ τους Ελληνες)

Με τον όρο Λυκόφως χαρακτηρίζεται γενικά η χρονική περίοδος από την έναρξη της δύσης του Ηλίου μέχρι την έλευση του πλήρους σκότους. Στις ελληνικές δημώδεις εκφράσεις, αναφέρεται και ως σούρουπο, σουρούπωμα, μούχρωμα καθώς και σύθαμπο.... (Βικιπαίδεια)

Γράφει ο Πύρινος Λόγιος

Εδώ και αρκετό καιρό, διακατέχομαι απο ένα περίεργο συναίσθημα. Ενα συναίσθημα που δύσκολα μπορεί να περιγραφεί και να τοποθετηθεί κάπου. Είναι ένα πλήρως διχασμένο συναίσθημα, όπως ακριβώς και οι δύο όψεις ενός νομίσματος. Κι επειδή δεν είμαι ούτε Φρόιντ ούτε κανένας άλλος άριστος της Ψυχολογίας, θα το εκφράσω με δυό κουβέντες. Είμαι χαρούμενος και ταυτόχρονα λυπημένος. Ορίστε, τό ΄πα.

Είμαι χαρούμενος, γιατί επιτέλους, βλέπω αυτό που είχα εκφράσει ως ελπίδα κάποτε, πρίν πολλά χρόνια απο φοιτητής ακόμη, να γίνεται πραγματικότητα. Τη διεφθαρμένη Ελλάδα να πεθαίνει. Κι απ την άλλη, είμαι αφόρητα λυπημένος, που αυτός ο θάνατος έχει τόσο βαρύ τίμημα. Συμπολίτες μας που πεινάνε, που δεν έχουν στέγη, που δεν έχουν ρεύμα, που δεν έχουν τα απαραίτητα, που πεθαίνουν κι αυτοί. Πλούσιοι που έχουν χάσει τα πάντα μέσα σε μια νύχτα. Φτωχοί που έχουν χάσει το δικαίωμα στη ζωή. Άξιζε άραγε κάτι τέτοιο σε έναν λαό, ό,τι κι αν έγινε ως τα τώρα;

Βαρύ το τίμημα. Το ξέρω. Αλλά φοβούμαι πως δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς...

Διαφωνώ σε πολλά πράγματα με τους ..."άμεμπτους" Ευρωπαιοαγγλοσάξωνες. Σε πάρα πολλά. Και τους αντιπαρέρχομαι σκληρά. Δεν μπορώ όμως να μη συμφωνήσω, έστω κι απο μέσα μου, σε ένα και μοναδικό. Οτι υπήρξαμε ένα διεφθαρμένο κράτος. Ενα κράτος που δεν είχε αρχή και τέλος. Μια χώρα, όπου βασίλευε "το φακελλάκι" και οι κούτες απο ...Pampers. Δυστυχώς. Και η συνέπειά του ήταν η βαθιά σήψη. Και όπως όλοι γνωρίζουμε, η σήψη φέρνει αργά ή γρήγορα το θάνατο. Τον επώδυνο θάνατο. Με αφόρητους πόνους.

Ξέρω οτι πολλοί απο εσάς, θα με λοιδορήσετε. Μπορεί και χειρότερα. Να με βρίσετε και να ξεσπάσετε πάνω μου. Όμως γνωρίζετε όλοι σας ότι έχω δίκιο. Ευημερία δεν έρχεται αδέλφια με τη μέθοδο του "άρπαξε να φάς και κλέψε νά 'χεις". Συγνώμη. Και μέχρι σήμερα, η ευημερία που είχαμε ως κράτος ήταν πλαστή, ψεύτικη, κάλπικη, ΑΝΗΘΙΚΗ. Και μη μου πείτε οτι ...παρασυρθήκαμε απο τα ...πλαστά λόγια, τα ψεύτικα και τα μεγάλα, των πολιτικών. Ας τα αφήσουμε επιτέλους αυτά, αγαπητοί συνέλληνες.
Εγώ ξέρω οτι όταν ένας άνθρωπος αποδειχτεί ΑΝΗΘΙΚΟΣ ΚΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑΣ, επίορκος και προδότης, όχι μόνο δεν επανεκλέγεται, όχι μόνο δεν κυκλοφορεί κάν στο δρόμο, αλλά καταδικάζεται και σε βαριές ποινές και δεν ξαναβλέπει ουρανό. Στην Ελλάδα όμως όχι μόνο δε συμβαίνει κάτι τέτοιο, όχι μόνο δεν τερματίζεται η πολιτική του καρίερα, αλλά επανεκλέγεται βουλευτής ή ξαναγίνεται Υπουργός ή και πρωθυπουργός ακόμα! Ποιός τον επανεκλέγει αυτόν τον άνθρωπο συνέλληνες; Εγώ μόνο; Η ο εαυτός του και οι συγγενείς του;

Ελλάδα : Το παγκόσμιο φυτώριο ανθρωπίνων οργάνων και ιστών, τώρα και με νόμο!

Η Ελλάδα μετατρέπεται σε τροφοδότη χώρα οργάνων
και ανθρωπίνων ιστών για όλο τον πλανήτη...

ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟΙ ΔΟΤΕΣ ΝΑ ΠΕΙΤΕ, ΟΧΙ ΔΩΡΗΤΕΣ ΟΡΓΑΝΩΝ!

Εχθές κατ'εξαίρεση, άνοιξα τη τηλεόραση και τι είδαν τα μάτια μου;; Διαφήμιση για την δωρεά οργάνων και μάλιστα με δικά μας λεφτά. Αντί δηλαδή η κυβέρνηση να κάνει το χρέος της και να ενημερώνει τον κόσμο για το καινούργιο σχετικό νόμο, έτσι όπως δεσμεύτηκε, κάνει τηλεοπτική εκστρατεία για να παραπλανήσει τους πάντες. Δείτε πιο κάτω τι εννοώ . 

Απόσπασμα από την καταγγελία μου στην Χάγη :

"Α4. ΠΡΟΣΘΕΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ 

…. Ο πρώτος νόμος που θέτω υπόψιν σας είναι ο νόμος 3984/ΦΕΚ 150/Α/27.06.2011 της κυβέρνησης Παπανδρέου, με τον οποίο ρυθμίζονται οι γενικές αρχές και οι προϋποθέσεις αφαίρεσης οργάνων από ζώντες και θανόντες ανθρώπους με σκοπό τη μεταμόσχευση στο ανθρώπινο σώμα.

Βάσει του νόμου αυτού, από το 2013 και εν αγνοία της πλειοψηφίας των πολιτών, η Ελλάδα μετατρέπεται ουσιαστικά σε τροφοδότη χώρα οργάνων και ανθρωπίνων ιστών για όλο τον πλανήτη. Θα είμαστε δηλαδή το παγκόσμιο φυτώριο ανθρωπίνων οργάνων και ιστών.

Γιατί; 

Μέχρι τώρα, τα πράγματα είχαν ως εξής : 

- λήψη οργάνων γινόταν από όσους είχαν εκφράσει γραπτώς την επιθυμία τους αυτή στον ΕΟΜ (Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων) ή όταν υπήρχε η συγκατάθεση των συγγενών για την αφαίρεση και δωρεά οργάνων προς µεταµόσχευση. 
- Αποκλειστική αρμοδιότητα για την αφαίρεση οργάνων είχε ο ΕΟΜ, όπως συμβαίνει άλλωστε και διεθνώς . 

Συνεπώς, όσοι επιθυμούσαν να είναι δωρητές οργάνων σώματος το έκαναν ελεύθερα με γραπτή δήλωση στον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων. Αυτό διασφάλιζε άριστα την επιθυμία και την ελεύθερη βούληση τους, αλλά και τη διαδικασία. 

Βάσει του καινούργιου νόμου: 

Προβλέψεις για επισιτιστική κρίση, κοινωνική αναταραχή έως το 2013

Απότομη και μεγάλη αύξηση στις τιμές των τροφίμων, ανάλογη με αυτή που το 2008 πυροδότησε ταραχές σε πολλές χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου, «βλέπουν» ερευνητές. Εκτιμούν ότι έως το 2013, οι πιο ευάλωτοι πληθυσμοί θα βιώσουν μια νέα επισιτιστική κρίση, η οποία είναι πολύ πιθανό να οδηγήσει σε κοινωνική αναταραχή και σε ανθρώπινες απώλειες           Την πρόβλεψη έκανε το μαθηματικό μοντέλο του Ινστιτούτου Πολύπλοκων Συστημάτων του Νιου Ίνγκλαντ (NECSI), υπό το γνωστό θεωρητικό πολύπλοκων συστημάτων Γιανίρ Μπαρ - Γιαμ. Τους τελευταίους δέκα μήνες, το μοντέλο προβλέπει τις τιμές των τροφίμων με αξιοσημείωτη ακρίβεια, αποδίδοντάς τις κυρίως στη μετατροπή καλλιεργειών καλαμποκιού σε αιθανόλη, αλλά και στη δράση κερδοσκόπων της αγοράς αγροτικών συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης. «Οδεύουμε προς μία ακόμη

Κι όμως! Στη Θεσσαλονίκη μπορείτε να ψωνίσετε φθηνά σχεδόν ΤΑ ΠΑΝΤΑ !

Ναι, πολύ πριν από το "κίνημα της πατάτας", είχε στηθεί στη Θεσσαλονίκη, ένας μη κερδοσκοπικός συνεταιρισμός, που έφτιαξε κατάστημα και πουλάει, όχι μόνο πατάτες, αλλά το σύνολο σχεδόν των αναγκαίων προϊόντων χωρίς κέρδος! Σε μόνιμη βάση. Μέχρι τώρα δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό, με τη βοήθεια του taxalia όμως θα γίνει. Δείτε τις λεπτομέρειες:
Ο συνεταιρισμός λέγεται "ΣΥΝΕΠΙΚΟΥΡΟΣ" και έχει κατάστημα -ας πούμε σούπερ μαρκετ, επειδή είστε εξοικειωμένοι με τον όρο- στη Δυτική Θεσσαλονίκη, στην οδό Αλ. Παπαδιαμάντη 24, στη Νέα Ευκαρπία. Τηλέφωνα επικοινωνίας: 2310 685754 6944-776 258.



Στο παντοπωλείο της οδού Παπαδιαμάντη, μπορείτε να βρείτε τρόφιμα, χαρτικά, απορρυπαντικά, καλλυντικά, είδη υγιεινής και περιποίησης σώματος σε τιμές κόστους. Ο συνεταιρισμός προσθέτει ένα ελάχιστο συμβολικό ποσοστό κέρδους, για τα λειτουργικά του έξοδα. Για παράδειγμα, οι πατάτες Νευροκοπίου, έχουν 0,29 το κιλό.



Επισκεφθείτε το site (που θέλει βελτίωση, αλλά είπαμε: δεν είναι επαγγελματίες οι άνθρωποι) www.synepikouros.gr για περισσότερες πληροφορίες ή καλέστε στο 2310-685.754.


Και μην ξεχνάτε ότι είναι ένας προμηθευτικός συνεταιρισμός κι όχι το Carrefour. Μην περιμένετε να βρείτε χαβιάρι, ούτε την οργάνωση των super-markets και ενημερωθείτε πώς θα γίνετε μέλη, ποιό είναι το κόστος εγγραφής και αποφασίστε αφού λύσετε τις απορίες σας και πιστέψετε στο συνεταιριστικό κίνημα.




Μετά, πείτε τις εμπειρίες σας στο taxalia, αλλά και οποιαδήποτε άλλη παρόμοια καλή ιδέα, για να βοηθήσουμε με την εμβέλεια του taxalia, να γίνονται γνωστές οι καλές πρωτοβουλίες. Η συμμετοχή σας είναι απαραίτητη, για να κάνουμε τη ζωή μας, λίγο καλύτερη (γιατί αν περιμένουμε από τους πολιτικούς....).

πηγή: taxalia

Πού ‘ναι τα χρόνια

ο Γιώργος Νταλάρας με τον αδελφό του, Χρήστο 

Πριν από δυόμισι χρόνια, έπινα καφέ με έναν πολύ γνωστό δημοσιογράφο. Ήθελε να συνεργαστούμε σε κάτι που ετοίμαζε. Μου είναι συμπαθής αλλά δεν μπορούσα να συνεργαστώ μαζί του – ήταν σταμπαρισμένος. Θυμάμαι τη συζήτησή μας και είμαι βέβαιος πως την θυμάται κι αυτός.

Θυμάμαι καλά πως του είπα ότι έρχονται πολύ άγριες ημέρες και θα αναγκαστούν όλοι να πάρουν θέση. Δεν συμφωνούσε μαζί μου. Πίστευε ότι τίποτα δεν θα αλλάξει. Άλλαξε.

Δεν χρειάστηκε να φτάσει το 2010 –και η χρεοκοπία-για να αντιληφθώ πως θα έρθει η ημέρα που κάποιοι θα περπατάνε στο δρόμο και θα τους φτύνουν. Το είχα πάρει χαμπάρι από τη δεκαετία του ’90. Φώναζε η αρρώστια στην κοινωνία αλλά η μουσική ήταν δυνατά, οι άνθρωποι ήταν πάνω στα τραπέζια και λίγοι άκουγαν. Εγώ τότε έκανα μια δουλειά που μου έδινε τη δυνατότητα να συναναστρέφομαι πάρα πολύ κόσμο και να ακούω χιλιάδες ανθρώπους.

Μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας πάσχει από ιδρυματισμό. Το κατάλαβα πάρα πολύ καλά, όταν εργάστηκα σε

Η ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΓΛΩΣΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ

«Από την εποχή που μίλησε ο Όμηρος ως τα σήμερα, μιλούμε, ανασαίνουμε και τραγουδούμε με την ίδια γλώσσα». Γιώργος Σεφέρης

Από την Νία Θεοφανίδου

Ποια Ελληνική λέξη είναι αρχαία και ποια νέα;
Γιατί μια Ομηρική λέξη μας φαίνεται δύσκολη και ακαταλαβίστικη;
Οι Έλληνες σήμερα ασχέτως μορφώσεως μιλάμε ομηρικά, αλλά δεν το ξέρομε επειδή αγνοούμε την έννοια των λέξεων που χρησιμοποιούμε.
Για του λόγου το αληθές θα αναφέρομε μερικά παραδείγματα για να δούμε ότι η Ομηρική γλώσσα όχι μόνο δεν είναι νεκρή, αλλά είναι ολοζώντανη.
Αυδή είναι η φωνή. Σήμερα χρησιμοποιούμε το επίθετο άναυδος.
Αλέξω στην εποχή του Ομήρου σημαίνει εμποδίζω, αποτρέπω. Τώρα χρησιμοποιούμε τις λέξεις αλεξίπτωτο, αλεξίσφαιρο, αλεξικέραυνο αλεξήλιο Αλέξανδρος (αυτός που αποκρούει τους άνδρες) κ.τ.λ.
Με το επίρρημα τήλε στον Όμηρο εννοούσαν μακριά, εμείς χρησιμοποιούμε τις λέξεις

Ας ξεκινήσει τουλάχιστον παθητική αντίσταση ενάντια στην ξένη κατοχή!

Γράφει ο
Χρήστος Πασαλάρης

ΦΩΝΗ οργισμένη από τον φίλο μου κυρ Γιώργη, τον φτωχό αγρότη από την Κρήτη: «Ωρέ, κυρ Χρήστο, τι ντροπές είναι αυτές με τον βουλευτή που φυγάδευσε το ένα από τα εκατομμύριά του στην Ελβετία! Ντροπές όχι μόνο για κείνον, αλλά και για σας, το σινάφι σας, που τάχα ξαφνιαστήκατε και το κάνατε “πρώτο θέμα”, λες και είναι μόνον αυτός από τους 300 της Βουλής, λες και κάποιοι από σας πάνε πίσω!.. Ο Μαμμωνάς είναι ο Θεός του Συστήματος... 

-ΞΕΡΕΙΣ τι λέμε εμείς εδώ οι αγρότες για τα λεφτά; Λέμε ότι “είναι σαν τα... σκατά. Οσο τα απλώνεις, κάνουν καλό, όσο τα σωρεύεις, βρωμάνε”!.. Λέμε ακόμη ότι το χρήμα είναι “καλός υπηρέτης, αλλά κακό αφεντικό”!.. Μερικοί από εσάς εκεί πάνω (εννοώ τους “έχοντες και κατέχοντες”), μόλις είδαν ότι η πατρίδα πάει για ξέφρενη πτώχευση, σήκωσαν τα “μαύρα” τους από τις τράπεζες και τα έβγαλαν έξω. Είναι τα λεφτά που ΒΡΩΜΑΝΕ!.. 

-ΑΛΙ από μας τους αγρότες που χρωστάμε τα μαλλιά της κεφαλής μας στις τράπεζες. Αλί από τους φουκαράδες του κατώτατου μισθού των 580 ευρώ από 1ης Μαρτίου. Αλί από τους 80.000 μαγαζάτορες που θα βάλουν λουκέτο και θα απολύσουν κόσμο και κοσμάκη. Αλί από τους ανέργους που ξεπερνάνε το ένα εκατομμύριο. Και αλί από τους νέους που φεύγουν για την ξενιτιά, αγκαλιά με τα πτυχία τους, όπως η εγγονούλα μου»... 

Αθηναικές ουτοπίες. Άστεγοι και ψυχολόγοι.

Ο ρόλος του ψυχολόγου σε μια πόλη που βουλιάζει.

Η μεταμορφωμένη νέα Αθήνα περιλαμβάνει εικόνες ενός ανοίκειου τόπου. Χαρτόκουτα , κουβέρτες, πλαστικά σκεπάσματα, μελαγχολικοί σκύλοι που χώνουν τη μουσούδα τους, στα πόδια των άστεγων αφεντικών τους. Άνθρωποι της διπλανής πόρτας που ανατρέπουν την καθησυχαστική εικόνα του παλαιού εξαθλιωμένου από το αλκοόλ, η τις ουσίες άστεγου.

 Τι κάνει ένας ψυχολόγος απέναντι σε μια τέτοια συμπύκνωση ψυχικής και κοινωνικής οδύνης; H ιατρικοποίηση του πόνου, το ενδο-ατομικό βιοιατρικό μοντέλο παροχής βοήθειας μοιάζει όσο ποτέ άλλοτε φτωχό και ανεπαρκές.

 Η μόνη ίσως γιατρειά: Να στοιχηματίσεις στο ανέφικτο. Να επιτρέψεις την ουτοπία να σε κερδίσει. Ιδού λοιπόν μια πρόταση προς τους φοιτητές μου της ψυχολογίας.

Στους τόπους της εξαθλίωσης να βρεθούν. Εκει. Να συν-ομιλήσουν με τους άστεγους. Να εξασκηθεί το βλέμμα και η σκέψη τους σε κάτι που τραγικά λείπει σε αυτόν τον τοπο. ’’Ενσυναισθησία’’, η δυνατότητα να μπαίνεις στη θέση του άλλου, να νοιώθεις όπως νοιώθει, να δανείζεσαι τα μάτια του, το μυαλό του, τον τρόπο θεάσης του κοσμου του(empathy).