Η δικαίωση: Ο Πούτιν προσέφερε ελκυστικό δάνειο αλλά ο ΓΑΠ του μιλούσε για τις πράσινες business! Προσχεδιασμένη η υπαγωγή στο ΔΝΤ και με την βούλα.

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ Δ. ΥΦΑΝΤΗ pdifandis@enet.gr

Από την Ελευθεροτυπία

ΠΡΙΝ ΑΠΟ είκοσι μήνες, όταν ο έλληνας πρωθυπουργός, Γ. Παπανδρέου, επισκέφθηκε τη Μόσχα, ο Βλ. Πούτιν του προσέφερε δάνειο με ευνοϊκούς όρους ύψους 25 δισ. ευρώ και ταυτόχρονα μια εναλλακτική πηγή κεφαλαίων ώστε η Ελλάδα να μην υποχρεωθεί να απευθυνθεί με το μαχαίρι στον λαιμό στο ΔΝΤ και την εποπτεία της τρόικας.

Ο γεωπολιτικός ανταγωνισμός Ε.Ε. – Ρωσίας δεν αποτελεί εμπόδιο στη στενή συνεργασία των δύο πλευρών. Ο ελληνικής καταγωγής ρώσος βουλευτής Ιβάν Σαββίδης, που αποκάλυψε το θέμα στην «Ε» (14/7/2011 στον Θ. Αυγερινό), απέδωσε σε πιέσεις των ΗΠΑ, του ΔΝΤ και της Ε.Ε. τη μη αποδοχή της προσφοράς.
Τους μήνες που ακολούθησαν οι ελληνορωσικές σχέσεις βυθίστηκαν στα Τάρταρα σε μια περίοδο που η χώρα θα όφειλε να αναζητεί εναλλακτικές λύσεις στο οικονομικό της πρόβλημα. Ενδεικτικό του παγετώνα που έχει σκεπάσει τις σχέσεις Ελλάδας-Ρωσίας είναι το γεγονός ότι στις επαναλαμβανόμενες προσκλήσεις του Γ. Παπανδρέου να επισκεφθεί ο Βλ. Πούτιν τη χώρα μας, ο ρώσος ηγέτης τηρεί σιγήν ασυρμάτου…
Ο Μιχαήλ Ντμίτριεφ, στενός συνεργάτης του ισχυρού άνδρα της Ρωσίας και επικεφαλής του Κέντρου Στρατηγικών Ερευνών της Ρωσικής Δημοκρατίας, φρόντισε να φέρει σε ακόμα πιο δύσκολη θέση την ελληνική κυβέρνηση, αναφέροντας ούτε λίγο ούτε πολύ ότι

Επόμενη στάση: Έξοδος από το ευρώ

Ποια σχέση μπορεί να έχει η Ελλάδα με το αβγό; Κατ αναλογία την ίδια που έχει το αβγό με το κούρεμα. Δηλαδή, όπως θα λέγαμε, «πάρε το αβγό και κούρευτο». Διότι το μόνο βέβαιο από αυτό το νέο «εθνικό αφήγημα» είναι ότι, η Ελλάδα θα συνεχίσει να είναι(«καραφλή») όπως ήταν και πριν το «κούρεμα».
Είναι προφανές ότι το ζητούμενο πλέον είναι κατά πόσο μπορούμε να διαχειριστούμε το νέο μας «look». Κακά τα ψέματα, η ικανότητα της κυβέρνησης, καθώς και γενικότερα του πολιτικού κόσμου, δεν εμπνέει εμπιστοσύνη. Ούτε στην ευρωπαϊκή κοινή γνώμη, πολύ δε περισσότερο στην ελληνική.
Είναι σαφές ότι, αν δεν υπάρξει εθνικός συναγερμός και δεν υπάρξουν οι απαραίτητες συγκλίσεις ώστε η Ελλάδα να αποκτήσει «εθνική γραμμή», πίσω από το «δώρο» κρύβεται η ειλημμένη απόφαση- που αποτελούσε και βαθύτερο στόχο- που δεν είναι άλλη παρά η

Τσόμσκι: «Η τρόικα θέλει να σας καταστρέψει»

Ο κορυφαίος αμερικανός διανοητής Νόαμ Τσόμσκι σε μια εκ βαθέων και εξαιρετικά επίκαιρη συνέντευξη στο ΒΗΜagazino.

Τον έχουν χαρακτηρίσει «Αϊνστάιν της γλωσσολογίας», «Δαρβίνο της εποχής μας» και «κορυφαίο διανοούμενο του κόσμου». Είναι ένας από τους σημαντικότερους ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κάτι που του έδωσε και τον χαρακτηρισμό «ο αντιαμερικανός εξτρεμιστής», τον οποίο χρησιμοποιούν κυρίως οι Αμερικανοί. Η θεμελιώδης πλέον «Ιεραρχία Τσόμσκι», την οποία περιέγραψε το 1956, τον έχει καθιερώσει και ως έναν από τους σημαντικότερους γλωσσολόγους όλων των εποχών. Και όμως, παρ’ ότι έχεις όλα αυτά στο μυαλό σου όταν πηγαίνεις να τον συναντήσεις, ο 83χρονος Νόαμ Τσόμσκι είναι τελικά ακόμη πιο επιβλητικός και εντυπωσιακός από τη φήμη του.
Ο Νόαμ, όπως τον αποκαλούν όλοι στο ΜΙΤ, πηγαίνει κάθε ημέρα στο γραφείο του, στο Tμήμα Γλωσσολογίας και Φιλοσοφίας. Εκεί βρεθήκαμε στις 3.00 το μεσημέρι, 15 λεπτά νωρίτερα από το ραντεβού μας. Η Μπεβ Στολ, η βοηθός του, μας άνοιξε την πόρτα του προθαλάμου του γραφείου του. Είναι αυτή που κανονίζει τα πάντα για εκείνον με κάθε λεπτομέρεια: «Σε πέντε λεπτά θα μπείτε στο γραφείο του, ετοιμαστείτε και ο καθηγητής θα είναι μαζί σας στην ώρα του».
Ενα γραφείο γεμάτο βιβλία παντού. Στην τεράστια βιβλιοθήκη όλα είναι τοποθετημένα σε ράφια με γραμμένη από κάτω την κατηγορία στην οποία ανήκουν. Μια κατηγορία, όμως, ενώ έχει ετικέτα, είναι εντελώς κενή από βιβλία:

Χιόνι

: Simple Man 

Εσύ είσαι έτοιμος; Θα αποδείξει το μικρό ποσοστό του λαού που δεν βρίσκει αποκούμπι σε κόμματα και ιδεολογίες ότι μπορεί να ορθωθεί στις διαφορετικές ημέρες που θα έρθουν; Είναι έτοιμες οι ψυχές μας για το γδάρσιμο των ευαισθησιών από πάνω τους τούτες εδώ τις μέρες που διανύουμε και να βάλουμε το μυαλό μας να δουλέψει απέναντι στην ολική καταστροφή που έρχεται; Διότι ακόμη το τέλος δεν έχει έρθει. Άλλο ο ήχος από τα ποδοβολητά στον δρόμο κι άλλο το σπάσιμο της πόρτας του σπιτιού σου που το θεωρείς ακόμη κάστρο απροσπέλαστο. Τον εχθρό δεν μπορείς να τον αποφύγεις όταν έχει χαράξει επί χάρτου την τέλεια επίθεση εναντίον σου. Όταν έχει όλα τα όπλα να σε πολεμήσει.

Είναι ηλίθιος και συνάμα επικίνδυνος για το σύνολο όποιος αυτές τις πρωτόγνωρες ιστορικά ημέρες ακόμη θέλει να πιστεύει ότι μπορεί το οποιοδήποτε κόμμα, το οποιοδήποτε πολιτικό ανδρείκελο- από την άκρα αριστερά μέχρι την άκρα δεξιά το οποίο έχει το θράσσος ακόμη να ζει- ότι μπορεί με την ψήφο του να πάρει ανάσα, ότι μπορεί ψευτοδημοκρατικά να ξαναβρεί αυτά που έχασε. Η Δημοκρατία της Ελευθεριότητας τους τα κατέστρεψε όλα και αυτή η ψήφος που θεωρούσες ως άνοος ότι μπορούσες να την δώσεις με ελαφρά την καρδία στο κάθε λαμόγιο που ασχολείται με την πουλημένη από το 1944 πολιτική.

Είναι τραγικό να ανέχεσαι να σου μιλούν ακόμη μέσω των Μέσων τους αυτοί που σε ξεπούλησαν. Είναι τραγικό να σε βλέπω να κατεβαίνεις σε πορείες σαν πρόβατο φωνάζοντας και ζητώντας καταβάθος έναν άλλο ποιμένα να σε βάλει σε μαντρί για να νιώσεις ασφαλής. Το σφαγείο πάντα δίπλα στο μαντρί ήταν. Εσύ όμως δεν ήθελες να το δεις και οι πράξεις σου μαρτυρούν ότι ούτε τώρα δεν θέλεις να δεις. Αλήθεια τι άλλο έχεις να πεις; Σταμάτα να λες και πράξε. Κι αν δεν μπορείς να πράξεις, σκάσε! Καταντήσαμε την πατρίδα μας έκθεση ιδεών. Όλοι μας είχαμε κάτι να γράψουμε αλλά κανένας μας δεν πήρε το φτιάρι να ανοίξει τον δρόμο όταν το χιόνι έπεφτε πρώτα ελαφρά και μετά με τους κουβάδες . Χωμένοι κάτω από το χιόνι είμαστε τώρα όλοι μας. Ρομαντικοί και πραγματιστές. Λαμόγια και τίμιοι. Ένοχοι και αθώοι. Τώρα όμως που το χάος θα επακολουθήσει οι ευαισθησίες πρέπει να μπουν στην ντουλάπα. Να κλειδωθούν εκεί διότι έχουμε μεγάλο ανήφορο.

Η καρδιά αυτή την φορά πρέπει να χτυπάει για τις αντοχές μας και όχι για τα συναισθήματά μας. Αυτή τη φορά ο πόλεμος δεν θα γίνει με τα όπλα ως είναι σωστό.Τώρα πρέπει να κάνουμε τις ιδέες μας και τις πράξεις μας μαχαίρια. Τόσο καλά ακονισμένα που να ματώνουν ακόμα και τον θεό. Είναι νομοτελειακό οι περισσότεροι να μην τα καταφέρουμε. Δεν είμαστε όλοι γεννημένοι για τα δύσκολα. Όμως κάποιοι είναι. Και τελικά αυτοί ήταν πάντα που έκαναν τον πλανήτη Ελλάδα να γυρίζει. Ανάμεσά μας είναι. Δίπλα μας είναι. Μέσα μας είναι. Μονάδες χαμένες στο πλήθος που αυτή την στιγμή πονάει η καρδιά τους γιατί έχουν την κατάρα και ευλογία να νιώθουν πολύ πιο γρήγορα τον κίνδυνο από την πλειοψηφία. Μονάδες έτοιμες που για πρώτη φορά πρέπει να μην δράσουν με παντιέρα το δίκαιο αλλά ούτε να γίνουν θύματα υπερβάλλοντος συναισθηματισμού.

Ο εχθρός μάς ξέρει καλά. Μάς έχει μελετήσει 200 χρόνια τώρα. Ξέρει να μάς φοβίζει, ξέρει να μάς εξεφτελίζει, ξέρει να μάς βασανίζει. Αυτό που δεν ξέρει όμως είναι ότι αυτή την φορά το ΟΧΙ δεν θα το ακούσει ως ιαχή αλλά ως ψίθυρο στο αυτί του νιώθοντάς το βαθιά. Πολύ βαθιά. Όχι από λάμα που καίει αλλά από καρδιά που πάγωσε για να ανοίξει τον κλεισμένο από χιόνι δρόμο. Αυτή την φορά η πατρίδα δεν είναι κάτι για το οποίο θα πολεμήσεις. Αυτή την φορά η πατρίδα είσαι Εσύ. 

 

ΠΗΓΗ

Μία, δύο, τρεῖς, πολλὲς Γερμανίες!

Τὰ συμφωνημένα ὑπονοούμενα ἑνὸς μέσου Γερμανοῦ

 
Πέρα ἀπὸ τὴν περιδίνηση στὴν θολὴ σκέψη τῆς Καγκελλαρίου, ἐνίοτε ἔχει νόημα νὰ γνωρίζουμε τί σκέπτεται ὁ μέσος πολίτης.
Προφανῶς, τὰ παρακάτω βασίζονται σὲ αὐθαίρετες γενικεύσεις μεμονωμένων (…ἂν καὶ πάμπολλων…) περιστατικῶν. Ὅμως, μόνον ἔτσι γίνεται, ἐλλείψει δυνατότητας δημοσκόπησης ὅλου τοῦ γερμανικοῦ λαοῦ.
Ἡ εἰκόνα τοῦ μέσου Γερμανοῦ γιὰ τὴν Ἑλλάδα
Ὁ μέσος Γερμανὸς πιστεύει πὼς οἱ Ἕλληνες περίπου δὲν δουλεύουν καὶ τρῶνε ἀπὸ τὰ «ἕτοιμα» τῆς Εὐρώπης. Πὼς οἱ Γερμανοὶ καὶ λοιποὶ Εὐρωπαῖοι μπλέξανε μὲ μιὰν ἀναξιόπιστη χώρα, ποὺ τοὺς ἔχει βάλει σὲ μπελάδες.
Ξεχνοῦν πὼς σὲ αὐτὴν τὴν μοίρα δὲν βρίσκεται μόνο ἡ Ἑλλάδα, ἀλλὰ σὲ μικρότερο βαθμὸ ἕνας σημαντικὸς ἀριθμὸς εὐρωπαϊκῶν χωρῶν (…οἱ ὑπόλοιποι τεμπέληδες). Ξεχνοῦν πὼς τὸ φαῦλο πολιτικὸ σύστημα ποὺ διοικούσε σιτιζόταν καὶ παρέμενε στὴν ἐξουσία σὺν τοῖς ἄλλοις μὲ ἄπλετο μαῦρο χρῆμα ἀπὸ ἑταιρεῖες ποὺ