Οι Κυκλαδίτες φωνάζουν: Φτάνει πια. Ντροπή και Αίσχος!

Βράδυ 27 Σεπτέμβρη του 2011 και η ψηφοφορία στην Βουλή έφτασε στο τέλος της υπερψηφίζοντας το νέο χαράτσι (έτσι το λέει όλος ο κόσμος). Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ υπερψήφισαν το ειδικό τέλος στα ακίνητα, «ναι» ψήφισε και η ανεξάρτητη βουλευτής  Έλσα Παπαδημητρίου (αυτή που βαστούσε λέει στα γόνατα της τον πρωθυπουργό όταν ήταν μικρός). Όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης το καταψήφισαν. Με ρύθμιση της τελευταίας στιγμής, που έφερε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός οικονομικών Βαγγέλης Βενιζέλος, από το έκτακτο τέλος στα ακίνητα εξαιρούνται οι κοινόχρηστοι χώροι των ξενοδοχείων.

Έτσι λοιπόν οι δύο βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, που εκπροσωπούν εμάς τους Κυκλαδίτες, ο Παναγιώτης Ρήγας και ο Γιώργος  Παπαμανώλης, με άνεση υπερψήφισαν και αυτοί, αφού εξαιρούνται οι κοινόχρηστοι χώροι των ξενοδοχείων. Αφού τελείωσε η ψηφοφορία, με γελάκια, άνεση και ικανοποίηση συνεχάρησαν ο ένας το άλλον, οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, για το κοινοβουλευτικό έργο που επιτέλεσαν.

Με γελάκια, άνεση και ικανοποίηση λοιπόν ο Παναγιωτάκης ο Ρήγας και ο Γιωργάκης ο Παπαμανώλης θεώρησαν ότι οι Κυκλαδίτες, με το γεμάτο πορτοφόλι από τις καλοκαιρινές μπίζνες, θα πρέπει να συνεισφέρουν έκτακτα και παράνομα (αυτό δεν το ξέρουν τα δικά μας παιδιά, ο Παναγιωτάκης και ο Γιωργάκης) για πολλοστή φορά στα δύο αυτά χρόνια που κυβερνάει η κατοχική τους κυβέρνηση. Να συνεισφέρουν και οι Κυκλαδίτες δίνοντας από το άδειο πορτοφόλι που έχουν; ‘Η νομίζετε ότι το πορτοφόλι τους έχει χρήμα ζεστό και πρέπει να το δώσουν Παναγιώτάκη και Γιωργάκη για το καλό της πατρίδας στους διεθνείς οικονομικούς τοκογλύφους;

Πρέπει η γιαγιά και ο παππούς από την τόοοοσο μεγάλη σύνταξη που φροντίσατε να παίρνουν, να πληρώσουν και αυτοί το χαράτσι; Το ίδιο ποσό το τετραγωνικό θα πληρώσουν τα ροζιασμένα χέρια των παππούδων με το δίπλα σπίτι που έχει ο εφοπλιστής, πέστε μας Παναγιωτάκη και Γιωργάκη; Θα μου πείτε ότι 20 χρόνια τώρα έρρεε στις Κυκλάδες άφθονο το χρήμα από τις Βρυξέλλες και από τα δάνεια που παίρνατε (εμείς δεν το είδαμε όμως) και μας λέτε ότι πρέπει να ξεπληρώσουμε τώρα; Να πάμε λοιπόν να πάρουμε από τους λογαριασμούς μας που χρόνια παραγεμίζαμε στις τράπεζες και να δώσουμε για την πατρίδα;

Δεν έχετε ακούσει εσείς οι εκπρόσωποί μας, ότι πολλοί από μας τους Κυκλαδίτες δεν μπορούμε να ανταποκριθούμε πλέον στις υποχρεώσεις μας, αφού την οικονομία που διαχειρίζεστε την οδηγήσατε σε αδιέξοδο, δουλειές και μεροκάματα δεν υπάρχουν, φόροι, τέλη, ΦΠΑ τα πήγατε στα ύψη (τα υψηλότερα στην Ευρώπη);

Δεν έχετε ακούσει ότι πολλοί από μας δεν μπορούμε να πληρώσουμε την ΔΕΗ και τρέχουμε για πρώτη φορά στην ζωή μας και με καταρρακωμένη την υπερηφάνεια μας να ζητάμε διακανονισμό του λογαριασμού μας, να ζητάμε δανεικά από τον γείτονα (που κι’ αυτός δεν έχει) και μέχρι να αποπληρώσουμε την πρώτη δόση να έρχεται ο επόμενος λογαριασμός; Ψηφίσατε λοιπόν, και σε αυτόν το λογαριασμό που δεν μπορούμε τώρα να πληρώσουμε, εκεί να προστεθεί το αυθαίρετο χαράτσι που σκεφτήκατε; Ψήφισες λοιπόν Παναγιωτάκη και Γιωργάκη τον επόμενο μήνα να μείνουμε χωρίς ρεύμα;  Ή ψήφισες έτσι για να έρθουμε στο πολιτικό σου γραφείο, να ξεφτιλιστούμε ακόμη περισσότερο και να ζητήσουμε χάρη να παρέμβεις, να μη μείνει το σπίτι, τα παιδιά, οι παππούδες  χειμωνιάτικά χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα (κοινωνικό αγαθό δε το λέγατε παλιά);

Θα μου πεις Παναγιωτάκη και Γιωργάκη ότι ψήφισες με πόνο στην καρδιά, με λύπη μεγάλη (πάντως τα γέλια σου μέσα στη βουλή έκρυβαν την θλίψη σου) , θα μου πεις πως δεν γινότανε αλλιώς. Θα μου πεις ότι το έκανες για να σώσεις την πατρίδα. Θα μου πεις στο τέλος να πάω να κόψω το σβέρκο μου.

Δεν σου πέρασε από το μυαλό να συνεισφέρεις και εσύ; Να παίρνεις εσύ 6000 και βάλε ευρώ βουλευτική αποζημίωση κάθε μήνα. Μωρέ μπράβο! Να παίρνεις για τη συμμέτοχή σου στις επιτροπές 150 ευρώ ανά συνεδρίαση. Μωρέ μπράβο! Να παίρνεις 1000 ευρώ κάθε μήνα για ενοίκιο αφού είσαι βουλευτής από την επαρχία. Μωρέ μπράβο! Να παίρνεις έξτρα 1500 ευρώ για την οργάνωση του γραφείου σου, να παίρνεις έξτρα 1000 ευρώ στις γιορτές για τις ανάγκες της επικοινωνίας σου με τους ψηφοφόρους, να παίρνεις δώρο Χριστουγέννων, δώρο Πάσχα, επίδομα αδείας, να σου παρέχεται πολλών κυβικών αυτοκίνητο (πολυτελές το λένε άλλοι), 4 κινητά τηλέφωνα (τελευταίας τεχνολογίας) και σταθερό για το σπίτι. Μωρέ μπράβο! Να πω και άλλα μπράβο για τα δωρεάν γυμναστήρια, σάουνα, για το νηπιαγωγείο των παιδιών, κλπ., κλπ., κλπ.

Κατά τα άλλα μας λέτε ότι η πατρίδα έχει πρόβλημα. Ότι η πατρίδα δεν έχει λεφτά. Μας λέτε ότι η πατρίδα είναι σε κατάσταση ελεγχόμενης χρεοκοπίας (selective default μας το είπε ο Βαγγέλης Βενιζέλος από της Βρυξέλλες). Μας λέτε ότι για τη σωτηρία της πατρίδας πρέπει να ξεπουληθεί  η δημόσια περιουσία, να βγουν στην ανεργία χιλιάδες υπάλληλοι, να κοπούν και άλλο συντάξεις και τα επικουρικά, να πληρώσουμε εξοντωτικούς έκτακτους φόρους, να πληρώσουμε φόρους στα ακίνητα, να, να, να ….

Ο πρόεδρος της δημοκρατίας είχε πει ότι «την κρίση δεν τη δημιούργησαν οι εργαζόμενοι και είναι άδικο να την πληρώσουν αυτοί, την κρίση πρέπει να την πληρώσουν οι υπεύθυνοι»

Την κρίση να την πληρώσουν οι έχοντες, οι κατέχοντες και οι ένοχοι που τη δημιούργησαν, εντός και εκτός του κοινοβουλίου και σήμερα κερδίζουν ξανά απ' αυτή. Αυτοί που σε συνεργασία με τους ξένους έπαιρναν μίζες για να συνάπτουν δάνεια, έπαιρναν μίζες για να ψηφίζουν και να χρεώνουν την Ελλάδα αγοράζοντας άχρηστο εξοπλιστικό υλικό, που περίτεχνα λήστευαν τις περιουσίες των συνταξιοδοτικών ταμείων, που κατασκεύαζαν υπερτιμημένα ολυμπιακά έργα, που πλήρωναν αλλά ποτέ δεν έπαιρναν τα συμφωνημένα c4i, που έπαιρναν γερμένα υποβρύχια, που ψήφιζαν και έκαναν συμφωνίες και κρατικές μπίζνες με την siemens.

Αυτοί που ψήφιζαν για να καλύπτονται οι ένοχοι με νόμους περί μη ευθύνης των υπουργών, αυτοί που στις εξεταστικές ποτέ δεν βρίσκουν ένοχο. Μερικοί από αυτούς είναι υπουργοί και στην σημερινή κυβέρνηση, πολλοί από αυτούς είναι σήμερα βουλευτές.

Τα ξέρετε όλα πολύ καλά και με λεπτομέρειες Παναγιωτάκη και Γιωργάκη. Ας ψηφίσετε Παναγιωτάκη και Γιωργάκη να φορολογήσετε αυτούς, να φορολογήσετε το μεγάλο ψάρι που 20 χρόνια έτρωγε ασύστολα, να πάρετε πίσω τα κλεμμένα. Αν δεν μπορείτε, δε θέλετε, δε ξέρετε, παραιτηθείτε και αφήστε άλλους, που ίσως μπορούν, θέλουν, και ξέρουν πώς να το κάνουν. Μη κάνετε άλλο κακό στην Ελλάδα και στους Έλληνες. Φτάνει πια. Ντροπή και Αίσχος!

Πανπάν

Η παγκόσμια οικονομία οδηγείται σε μια μαύρη τρύπα

Όταν σκουραίνουν τα πράγματα, η φύση του ανθρώπου είναι τέτοια που τον κάνει να αναζητά έστω και μια χαραμάδα ελπίδας.
Έτσι και οι χρηματαγορές, χτυπημένες από την κρίση χρέους της ευρωζώνης, συσπειρώθηκαν αυτές τις μέρες, πίσω από την ελπίδα ότι  οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα αναγκαστούν να συμφωνήσουν σε ένα «μεγάλο σχέδιο» διάσωσης του ευρώ. Οι επενδυτές έφυγαν για  λίγο από τα ασφαλή τους καταφύγια, και μπήκαν σε κάποια πιο επισφαλή «χωράφια». Οι μετοχές εκτινάχτηκαν, με αυτές των ταλαιπωρημένων γαλλικών τραπεζών να κερδίζουν κατά 20% μέσα σε δυο μόνο ημέρες.
Αυτές οι ελπίδες όμως θα ξεθωριάσουν σύντομα, για τρεις λόγους:
Πρώτον, παρά τις πομπώδεις επικεφαλίδες για τη συνάντηση του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας στη Ουάσιγκτον, η Ευρώπη απέχει ακόμη πολύ από την εξεύρεση μιας λύσης για το ενιαίο νόμισμα. Το πολύ να παραδεχτούμε, ότι «υπάρχει σχέδιο  για να συμφωνηθεί ένα σχέδιο», ίσως μέχρι τις αρχές του Νοεμβρίου.
Δεύτερον, ακόμη και αν αποφευχθεί η καταστροφή στην Ευρώπη, οι προοπτικές για την παγκόσμια οικονομία είναι  μαύρες και άραχλες, καθώς αυξάνεται η λιτότητα στις πλούσιες οικονομίες, και οι ανερχόμενες δεν δείχνουν πως μπορούν να προσφέρουν κάποιο «μαξιλάρι» ασφάλειας.
Τρίτον, για μια ακόμη φορά οι Αμερικανοί πολιτικοί απειλούν να διαλύσουν την οικονομική ανάκαμψη με την ανεύθυνη οικονομικά στάση τους.

Όλες μαζί αυτές οι εξελίξεις, αποδεικνύουν πως το μέλλον θα είναι επώδυνο.
Το μεγαλύτερο φταίξιμο είναι των ηγετών της ευρωζώνης, στην οποία και οφείλεται ο μεγάλος κίνδυνος που μας απειλεί όλους. Οι πεσιμιστικές υποδείξεις που έκαναν προς τους Ευρωπαίους οι Αμερικανοί στην Ουάσιγκτον, πέτυχαν κάτι. Οι Ευρωπαίοι συνειδητοποίησαν επιτέλους πως πρέπει να δράσουν. Και άρχισαν να εστιάζουν στις σωστές προτεραιότητες: Να χτίσουν δηλαδή ένα τείχος προστασίας γύρω από την Ιταλία, να στηρίξουν τις τράπεζές τους, και να είναι πιο αποφασιστικοί σε σχέση με την Ελλάδα. Όλα αυτά θα πρέπει να είναι έτοιμα, και στη θέση τους, όταν θα διεξαχθεί η συνάντηση των G20 στις Κάννες τον Νοέμβριο.
Το διάστημα όμως αυτό είναι πολύ μεγάλο, και ήδη οι Ευρωπαίοι διαφωνούν μεταξύ τους για το τι πρέπει να γίνει. Για παράδειγμα, η Γερμανία θεωρεί πως το βασικό πρόβλημα είναι οι δημόσιες σπατάλες, για αυτό και διστάζει να ενισχύσει τον νέο μηχανισμό στήριξης, κάτι όμως που είναι απαραίτητο αν θέλουν να υπάρξει μια βιώσιμη διάσωση.
Οι πιο άμεσες ανάγκες, όπως είναι η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, και η προστασία της Ιταλίας, απαιτούν πολιτικό θάρρος, κάτι που ακόμη να μας δείξουν οι Angela Merkel, Nicolas Sarkozy, και λοιποί. Αν οι αγορές συρρικνωθούν, οι ελπίδες επιτυχίας ενός θαρραλέου σχεδίου θα ελαττωθούν. Όσο λιγότερο φοβούνται, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες πως οι ασπόνδυλοι Ευρωπαίοι ηγέτες θα προχωρήσουν και πάλι σε ένα σχέδιο που απλά θα αναβάλλει χρονικά την καταστροφή, αλλά που θα χειροτερεύει την όλη κρίση.
Ο κόσμος πληρώνει την ηπιότητά τους. Οι δείκτες θέλουν την Ευρώπη να εισέρχεται σε ύφεση, με τις γερμανικές εξαγωγές να επιβραδύνονται. Και όσο σφίγγουν οι βίδες, τόσο πέφτει η εμπιστοσύνη αλλά και η πίστωση από πλευράς τραπεζών. Ακόμη και αν η κρίση της ευρωζώνης λύνονταν αύριο, το ΑΕΠ της θα μειώνονταν στους επόμενους μήνες.
Το ίδιο άσχημα τα πάει και η αμερικανική οικονομία. Η Federal Reserve προσπαθεί να βρει νέους τρόπους στήριξής της, αν και με μισή καρδιά. Ότι όμως και να κάνει, οι ΗΠΑ οδεύουν προς δημοσιονομική λιτότητα. Αυτό μπορεί να αλλάξει μόνο αν το κογκρέσο συνέλθει, και εγκρίνει το σχέδιο απασχόλησης του Ομπάμα, και συμφωνήσει επίσης στη μεσοπρόθεσμη μείωση του ελλείμματος ως τον Νοέμβριο. Αν δεν τα βρουν οι Δημοκρατικοί με τους Ρεπουμπλικάνους, το 2013 θα σημαδευτεί από δρακόντειες περικοπές. Και παρά τις υποδείξεις προς τους Ευρωπαίους, η Αμερική μπαίνει σε ύφεση εξαιτίας των δικών της πολιτικών, που το μόνο για το οποίο ενδιαφέρονται είναι οι εκλογές του 2012, και όχι η εξεύρεση συμβιβαστικής λύσης για την αποφυγή του οικονομικού κινδύνου.
Τι γίνεται με το «μαξιλάρι ασφαλείας» που θα μας παρείχαν οι αναδυόμενες οικονομίες; Και αυτό φθίνει. Η ανάπτυξή τους επιβραδύνεται, και αυτό είναι λογικό, αφού πολλές ήταν σε φάση υπερθέρμανσης. Οι πρόσφατες πτώσεις της αξίας κάποιων νομισμάτων, όπως και κάποιων μετοχών, αποδεικνύουν πως ο πανικός απειλεί και την περιφέρεια. Κάποιες ανερχόμενες οικονομίες, συμπεριλαμβανομένης και της Κίνας, δεν έχουν τα περιθώρια να επαναλάβουν τη πολιτική κινήτρων του 2008-09, εξαιτίας των χρεών.
Η νομισματική πολιτική μπορεί να χαλαρώσει, και ήδη κάποιες κεντρικές τράπεζες μείωσαν τα επιτόκια. Σε γενικές όμως γραμμές, ο αναπτυσσόμενος κόσμος δεν μπορεί να προσφέρει την ασφάλεια που πρόσφερε μέχρι τώρα.
Ορισμένα από τα παραπάνω εμπόδια είναι αναπόφευκτα. Πολλές κυβερνήσεις δεν έχουν πλέον τη δυνατότητα να στηρίξουν τις ασθενείς οικονομίες, όπως την είχαν το 2008. Η επιφυλακτικότητα των κεντρικών τραπεζών, είναι κατανοητή, αφού και αυτές έχουν μπει βαθιά μέσα σε ανορθόδοξες νομισματικές πολιτικές. Οι κυβερνήσεις όμως, όχι απλά αδρανούν, αλλά μεγεθύνουν το χάος.
Στον απόηχο της κρίσης της Lehman, οι πολιτικοί έδρασαν σε γενικές γραμμές σωστά. Μπορεί να μην υπήρξε μια ταχεία ανάκαμψη στη Δύση, αλλά μετά από μια τέτοια ύφεση, αυτό είναι φυσιολογικό. Τώρα όμως, οι πολιτικοί τα έχουν κάνει θάλασσα.
Τα λάθη τους είναι πολλά, με δυο προεξάρχοντα: Το πρώτο είναι μια μεγάλη έμφαση που δίνεται στη βραχυπρόθεσμη δημοσιονομική λιτότητα, αντί στην ανάπτυξη. Για να λυθεί αυτό, χρειάζονται ποικίλες αντιδράσεις. Η Γερμανία θα μπορούσε να χαλαρώσει τη δημοσιονομική πολιτική, ενώ η Βρετανία να σφίξει κι άλλο τα λουριά, έστω αργά. Η γενική όμως ψύχωση με τη λιτότητα, που κυριαρχεί σε ολόκληρη την ευρωζώνη, και γενικά στον πλούσιο κόσμο, βλάπτει.
Η δεύτερη αποτυχία αφορά στην ειλικρίνεια. Πάρα πολλοί πολιτικοί της Δύσης δεν θέλουν να πουν στους ψηφοφόρους τους το πραγματικό μέγεθος του προβλήματος. Στην Γερμανία, όπου η ανεργία είναι χαμηλότερη από το 2008, ο κόσμος πιστεύει ότι η κρίση οφείλεται στους τεμπέληδες Έλληνες και Ιταλούς. Η Merkel όμως, θα πρέπει να εξηγήσει ότι φταίνε και οι γερμανικές τράπεζες, και πως η χώρα τους αντιμετωπίζει ένα δίλημμα: Μια ακριβή επίλυση της κρίσης, ή μια καταστροφική.
Στην Αμερική φταίνε οι Ρεπουμπλικάνοι, που βάζουν εμπόδια και παραπλανούν με απλοϊκά επιχειρήματα, την ίδια ώρα που ο Ομπάμα προτιμά την ταξική σύγκρουση από το να ασκήσει μια  δημοσιονομική ηγεσία.
Σε μια περίοδο γιγάντιων προβλημάτων, οι πολιτικοί μοιάζουν νάνοι. Για αυτό και πρέπει να φοβόμαστε.

The Economist
http://www.economist.com/node/21530986
Απόδοση:S.A.

 

ΠΗΓΗ

Η ψευδοφάνεια του πολιτικο-κοινωνικού μας συστήματος.

Μια παλιά συνέντευξη του Οδυσσέα Ελύτη στον αείμνηστο Ρένο Αποστολίδη, η οποία δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελευθερία στις 15/6/1958! Δεν έχουν αλλάξει και πολλά…

Ρ.  Αποστολίδης: Ζητείται η γνώμη σας κύριε Ελύτη, η εντελώς ανεπιφύλακτη και αδέσμευτη, επάνω σε ό, τι θεωρείτε ως κακοδαιμονία του τόπου. Από τι κυρίως πάσχουμε, τι πρωτίστως μας λείπει;
Οδ. Ελύτης: Από τι πάσχουμε κυρίως; Θα σας πω αμέσως: Ασυμφωνία μεταξύ του πνεύματος της εκάστοτε ηγεσίας μας και του «ήθους» που χαρακτηρίζει το βαθύτερο ψυχικό πολιτισμό του ελληνικού λαού, στο σύνολό του.
Ρ.  Αποστολίδης: Α! Αρχίσαμε!.. Μόνιμος, πλήρης και κακοήθης ασυμφωνία!.. Οδ. Ελύτης: Βεβαίως! Αλλ’ αφήστε με να συνεχίσω: Αυτή η ασυμφωνία δεν είναι μια συγκεκριμένη κακοδαιμονία. Είναι όμως μια αιτία που εξηγεί όλες τις κακοδαιμονίες, μικρές και μεγάλες του τόπου αυτού. Από την ημέρα που έγινε η Ελλάδα κράτος, έως σήμερα, οι πολιτικές πράξεις θα έλεγε κανείς ότι σχεδιάζονται και εκτελούνται ερήμην των αντιλήψεων για τη ζωή, και γενικότερα των ιδανικών που είχε διαμορφώσει ο Ελληνισμός μέσα στην υγιή κοινοτική του οργάνωση και στην παράδοση των μεγάλων αγώνων για την ανεξαρτησία του. Η φωνή του Μακρυγιάννη δεν έχει χάσει, ούτε σήμερα ακόμη, την επικαιρότητά της.
Σημειώστε ότι δεν βλέπω το πρόβλημα από την αποκλειστική κοινωνική του πλευρά, ούτε κάμω δημοκοπία.
 Ρ.  Αποστολίδης: Δημοκοπία ασφαλώς όχι. Πολιτική όμως ναι. Το εντοπίζετε δηλαδή κυρίως μέσα στο χώρο της πολιτικής – ή κάνω λάθος; Στο κέντρο μάλιστα του δικού της χώρου. Εκεί μας πάει το πρόβλημα που θέσατε, των σχέσεων μεταξύ λαού και ηγεσίας.
Οδ. Ελύτης: Μα ναι. Γιατί είναι βασικό, είναι «πρώτο» – κι ας είμαι ποιητής, εγώ που το λέω, μακριά πάντα από την «πολιτική». Κοιτάξτε. Ο λαός  αυτός, κατά κανόνα εκλέγει την ηγεσία του. Και όμως, όταν αυτή αναλάβει την ευθύνη της εξουσίας – είτε την αριστοκρατία εκπροσωπεί , είτε την αστική τάξη, είτε το προλεταριάτο – κατά ένα μυστηριώδη τρόπο αποξενώνεται από τη βάση που την ανέδειξε, και ενεργεί σαν να βρισκόταν στο Τέξας ή στο Ουζμπεκιστάν!
 Ρ.  Αποστολίδης: Στο Τέξας και στο Ουζμπεκιστάν; Ή μήπως θέλετε να πείτε: «…Σα να βρισκόταν στη χώρα του εκάστοτε ρυθμιστικού «ξένου παράγοντα»; Του εκάστοτε «προστάτη» μας; Μήπως εκεί ακριβώς βρίσκεται το κακό;
Οδ. Ελύτης: Το είπα με τρόπο αλλά βλέπω ότι το θέλετε γυμνό. Και δεν έχω αντίρρηση να το πω φανερά και πιο έντονα: Ένας από τους κυριότερους παράγοντες των «παρεκκλίσεων» της ηγεσίας από το ήθος του λαού μας, είναι η εκ του αφανούς και εκ των έξω «προστατευτική» κατεύθυνση. Αποτέλεσμα και αυτό της απώλειας του έρματος «παράδοση». Αντιλαμβάνομαι ότι στην εποχή μας η αλληλεξάρτηση των εθνοτήτων είναι τόση που η πολιτική δεν μπορεί να αγνοήσει, ως ένα βαθμό, αυτό που θα λέγαμε «γενικότερη σκοπιμότητα». Όμως υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στην «προσαρμοστική πολιτική» και στη δουλοπρέπεια. Αυτό είναι το πιο ευαίσθητο σημείο του ελληνικού λαού., το «τιμιώτατόν» του! Και αυτό του καταπατούν συνεχώς, κατά τον εξοργιστικότερο τρόπο οι εκπρόσωποί του στην επίσημη διεθνή σκηνή!
 Ρ.  Αποστολίδης: Κι ο «επίσημος» όρος της δουλοπρέπειας αυτής, κύριε Ελύτη; Μήπως είναι υποκριτικότερος από το «προσαρμοστική πολιτική»; Εξοργιστικότερος;
Οδ. Ελύτης: Δε μ’ ενδιαφέρει ο επίσημος όρος της δουλοπρέπειας. Μ’ ενδιαφέρει η ουσία. Κι εκείνο που ξέρω είναι ότι μ’ αυτά και μ’ αυτά φτάσαμε σε κάτι που θα μου επιτρέψετε να ονομάσω «Ψευδοφάνεια». Έχουμε δηλαδή την τάση να παρουσιαζόμαστε διαρκώς διαφορετικοί απ’ ό, τι πραγματικά είμαστε. Και δεν υπάρχει ασφαλέστερος δρόμος προς την αποτυχία, είτε σαν άτομο σταδιοδρομείς είτε σαν σύνολο, από την έλλειψη γνησιότητας. Το κακά πάει πολύ μακριά. Όλα τα διοικητικά μας συστήματα, οι κοινωνικοί μας θεσμοί, τα εκπαιδευτικά μας προγράμματα, αρχής γενομένης από τους Βαυαρούς, πάρθηκαν με προχειρότατο τρόπο απ’ έξω και κόπηκαν και ράφτηκαν όπως-όπως επάνω σ’ ένα σώμα με άλλες διαστάσεις και άλλους όρους αναπνοής.
 Ρ.  Αποστολίδης: Ώστε, λοιπόν, ζητάτε «δικούς μας όρους αναπνοής»!
Οδ. Ελύτης: Και δεν πρόκειται βέβαια για προγονοπληξία. Τα λέω άλλωστε αυτά εγώ, που σ’ έναν τομέα όπως ο δικός μου, κήρυξα με φανατισμό την ανάγκη της επικοινωνίας μας με το διεθνές πνεύμα, και που σήμερα με εμπιστοσύνη αποβλέπω στη διαμόρφωση ενός ενιαίου ευρωπαϊκού σχήματος, όπου να έχει τη θέση της η Ελλάδα. Με τη διαφορά ότι ο μηχανισμός της αφομοιώσεως των στοιχείων της προόδου πρέπει να λειτουργεί σωστά, και να βασίζεται σε μια γερή και φυσιολογικά ανεπτυγμένη παιδεία. Ενώ σε μας, όχι μόνο δε λειτουργεί σωστά, αλλά δεν υπάρχει καν ο μηχανισμός αυτός για να λειτουργήσει! Και με τη διαφορά ακόμη ότι, εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις, η ηγετικά μας τάξη, στο κεφάλαιο της ελληνικής παιδείας, έχει μαύρα μεσάνυχτα! Κοιτάξτε με προσοχή τα έντυπα που εκδίδει η ίδια ή που προτιμά να διαβάζει, τα διαμερίσματα όπου κατοικεί, τις διασκεδάσεις που κάνει, τη στάση της απέναντι στη ζωή. Ούτε μια σταγόνα γνησιότητας. Πως λοιπόν να αναθρέψει σωστά τη νέα γενεά; Από τα πρώτα διαβάσματα που θα κάνει ένα παιδί ως τα διάφορα στοιχεία που θα συναντήσει στο καθημερινό του περιβάλλον, και που θα διαμορφώσουν το γούστο του, μια συνεχής και αδιάκοπη πλαστογραφία και τίποτε άλλο!
Θα μου πείτε: είσαι λογοτέχνης, καλαμαράς, και βλέπεις τα πράγματα από τη μεριά που σε πονάνε. Όχι, καθόλου! Και να μου επιτρέψετε να επιμείνω. Όλα τα άλλα κακά που θα μπορούσα να καταγγείλω – η έλλειψη ουσιαστικής αποκεντρώσεως, η έλλειψη προγραμματισμού για την πλουτοπαραγωγική ανάπτυξη της χώρας, ακόμη και ο τρόπος με τον οποίο ασκείται η εξωτερική μας πολιτική – είναι ζητήματα βαθύτερης ελληνικής παιδείας! Από την άποψη ότι μόνον αυτή μπορεί να προικίσει ένα ηγέτη με την απαραίτητη ευαισθησία που χρειάζεται για να ενστερνισθεί, και αντιστοίχως να αποδώσει, το ήθος του λαού. Γιατί αυτός ο λαός, που την έννοιά του την έχουμε παραμορφώσει σε σημείο να μην την αναγνωρίζουμε, αυτός έχει φτιάξει ό, τι καλό υπάρχει –αν υπάρχει κάτι καλό σ’ αυτόν τον τόπο!  Και αυτός, στις ώρες του κινδύνου, και στο πείσμα της συστηματικής ηττοπάθειας των αρχηγών του, αίρεται, χάρις σ’ έναν αόρατο, ευλογημένο μηχανισμό, στα ύψη που απαιτεί το θαύμα!
Όσο λοιπόν και αν είναι λυπηρό, πρέπει να το πω: ο Ελληνισμός, για την ώρα, επέτυχε ως Γένος, αλλ’ απέτυχε ως Κράτος! Και παρακαλάω νύχτα-μέρα το Θεό, και το μέλλον να με διαψεύσουν.

ΠΗΓΗ

India files biopiracy lawsuit against Monsanto, says biotech giant is stealing nature for corporate gain

By Jonathan Benson

Representing one of the most agriculturally bio-diverse nations in the world, India has become a primary target for biotechnology companies like Monsanto and Cargill to spread their genetically-modified (GM) crops into new markets. However, a recent France 24 report explains that the Indian government has decided to take an offensive approach against this attempted agricultural takeover by suing Monsanto for "biopiracy," accusing the company of stealing
India's indigenous plants in order to re-engineer them into patented varieties.
Brinjal, also known in Western nations as eggplant, is a native Indian crop for which there are roughly 2,500 different unique varieties. Millions of Indian farmers grow brinjal, which is used in a variety of Indian food dishes, and the country grows more than a quarter of the world's overall supply of the vegetable.
And in an attempt to capitalize on this popular crop, Monsanto has repeatedly tried to commercially market its own GM variety of brinjal called Bt brinjal. But massive public outcry against planned commercial approval of Monsanto's "frankencrop" variety in 2010 led to the government banning it for an indefinite period of time.
But Monsanto is still stealing native crops, including brinjal, and quietly working on GM varieties of them in test fields, which is a clear violation of India's Biological Diversity Act (BDA). So at the prompting of various farmers and activists in India, the Indian government, representing the first time in history a nation that has taken such action, has decided to sue Monsanto.
"This can send a different message to the big companies for violating the laws of the nation," said K.S. Sugara, Member Secretary of the Karnataka Biodiversity Board, to France 24 concerning the lawsuit. "It is not acceptable ... that the farmers in our communities are robbed of the advantage they should get from the indigenous varieties."
You can watch the full France 24 video report of India's lawsuit against Monsanto here:
http://www.france24.com/en/20110921-india-monsanto-gmo-brinjal-bio-piracy-biopiracy-steal-seeds-terminator-cotton-onion-melon-debt-suicide
Farmers and active members of the public in India have been some of the world's most outspoken opponents of Monsanto's attempted GM takeover of agriculture. Besides successfully overturning the attempted approval of Bt brinjal, these freedom fighters have also successfully destroyed several attempted Monsanto GM test fields.

Πηγή

Ψυχρή σύντηξη

Γνώριζα για την προσπάθεια των Ιταλών και του Στρεμμένου από το 2010. Ένας καλός φίλος που ασχολείται και ψάχνει με είχε ενημερώσει αλλά, και οι δύο είπαμε ας περιμένουμε να βεβαιωθούμε.

Το παρακάτω άρθρο το διάβασα στο ιστολόγιο “Energy Press”. Το αναπαράγω θέτωντας ένα ερώτημα: ο 3ος Παγκόσμιος Πόλεμος θα ξεκινήσει στη Θράκη;_Κ.Κ.

Μια μεγάλη καινοτομία στον τομέα της ενέργειας που ανατρέπει τα μέχρι σήμερα δεδομένα και ταυτόχρονα μια σημαντική επένδυση που θα αξιοποιήσει σε βιομηχανικό επίπεδο την συγκεκριμένη επιστημονική ανακάλυψη, πρόκειται να ανακοινωθεί μέσα στις επόμενες ημέρες και, σύμφωνα τουλάχιστον με τις εκτιμήσεις, θα ταράξει τα νερά και θα προκαλέσει το διεθνές ενδιαφέρον.
Ο λόγος για την ελληνική εταιρεία Defkalion Green Technologies SA η οποία κατάφερε να μετατρέψει σε βιομηχανικό προϊόν μια σημαντική ανακάλυψη Ιταλών επιστημόνων και ξεκινά οσονούπω από την Ξάνθη τη μαζική παραγωγή και παγκόσμια διάθεση μονάδων που μπορούν να εγκατασταθούν σε κάθε σπίτι ή επαγγελματικό χώρο και να παράγουν θερμική και ηλεκτρική ενέργεια με ελάχιστο κόστος.
Όχι μόνον τα στελέχη της εταιρείας, αλλά και άνθρωποι της αγοράς που γνωρίζουν τις λεπτομέρειες της υπόθεσης βεβαιώνουν ότι, χωρίς υπερβολή, μπορεί να ανατρέψει το ενεργειακό σκηνικό σε παγκόσμια κλίμακα και να κάνει τη χώρα μας πρωταγωνιστή μιας νέας ενεργειακής επανάστασης, με ότι αυτό συνεπάγεται για την ελληνική οικονομία.
Το προϊόν
Αφετηρία της υπόθεσης είναι η επαναστατική εφεύρεση του αντιδραστήρα σύντηξης Υδρογόνου και Νικελίου (ψυχρή σύντηξη σε ελεγχόμενο περιβάλλον), που έγινε από δυο ιταλούς επιστήμονες του πανεπιστήμιου της Μπολόνια, τους Sergio Foccardi και Andrea Rossi, η οποία παρουσιάστηκε επίσημα στις 14 Ιανουαρίου στην Ιταλία. Με βάση την ανακάλυψη αυτή μπορεί να παραχθεί φθηνή ενέργεια, με πολύ χαμηλό κόστος, σχεδόν μηδαμινό σε σχέση με τα σημερινά δεδομένα, αφού ο αντιδραστήρας μπορεί να παράγει περισσότερη ενέργεια από όση καταναλώνει για τη λειτουργία του. Τα δικαιώματα για την αξιοποίηση και την βιομηχανική εκμετάλλευση (για μη στρατιωτικούς σκοπούς) της εφεύρεσης των Ιταλών για όλο τον κόσμο εκτός από την Αμερική τα πήρε η ελληνική πολυμετοχική εταιρεία Defkalion. Η εταιρεία φρόντισε, στηριζόμενη σε έλληνες επιστήμονες, να «μεταφράσει» τεχνικά τα επιστημονικά αποτελέσματα και να δημιουργήσει μια συσκευή η οποία μετά την αρχική ενεργοποίηση της, παράγει θερμότητα χωρίς την ανάγκη περαιτέρω τροφοδοσίας και μάλιστα χωρίς να δημιουργεί ρύπους ή επιβλαβείς για τον άνθρωπο ακτινοβολίες. Η θερμική αυτή ενέργεια μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή ζεστού νερού και τη θέρμανση χώρων και ένα ποσοστό της, γύρω στο 40%, να μετατραπεί σε ηλεκτρική ενέργεια μέσω ενός κοινού μετατροπέα (inverter).
Το τρίτο στάδιο είναι αυτό το οποίο ξεκίνησε ήδη, για την βιομηχανική παραγωγή στη χώρα μας, σε μαζική κλίμακα, αυτής της συσκευής.
Παραγωγή χαμηλού κόστους
Τα δεδομένα όσον αφορά το κόστος της παραγόμενης από τη συσκευή ενέργειας είναι πράγματι εντυπωσιακά. Ο Έλληνας καθηγητής του Πανεπιστημίου της Μπολόνια και τέως πρέσβης κ. Χρήστος Στρεμμένος, ο οποίος είχε ενεργό συμμετοχή στην ερευνητική δουλειά ενώ συμμετέχει και στην εταιρεία Defkalion, υπολογίζει ότι το κόστος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας θα είναι κάτω από 0,01 ευρώ ανά κιλοβατώρα, ποσό συντριπτικά μικρότερο συγκρινόμενο με το μέσο κόστος παραγωγής της ΔΕΗ που φτάνει τα 0,1 ευρώ. Δηλαδή από την συσκευή θα παράγεται ηλεκτρική ενέργεια φτηνότερη κατά 90%, ενώ θα έχει ήδη εξασφαλιστεί ζεστό νερό για θέρμανση, οικιακή χρήση κ.λπ.. Το ετήσιο κόστος για Υδρογόνο και Νικέλιο, τα «καύσιμα» δηλαδή μιας συσκευής δυναμικότητας 20 Κιλοβάτ είναι περίπου 1.300 ευρώ, όταν η αξία της παραγόμενης ενέργειας σε τρέχουσες τιμές υπερβαίνει τα 14.000 ευρώ.
Σύμφωνα με τα στελέχη της εταιρείας, το κόστος για την απόκτηση της συσκευής δεν θα ξεπερνάει τα 3.000 – 3.500 ευρώ, ενώ περίπου 500 – 900 ευρώ είναι το κόστος του μετατροπέα για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Η περίσσεια ηλεκτρική ενέργεια, όπως συμβαίνει και με τις οικιακές φωτοβολταϊκές εγκαταστάσεις, θα διοχετεύεται στο ηλεκτρικό σύστημα και θα αγοράζεται από τη ΔΕΗ, δίνοντας εισόδημα στον παραγωγό. Η εταιρεία θα επιδιώξει (θα υποβληθεί σχετικό αίτημα στη ΡΑΕ) να ενταχθεί η συγκεκριμένη μέθοδος παραγωγής ηλεκτρισμού στο πρόγραμμα των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας και συνεπώς να απολαμβάνει αυξημένη τιμή απορρόφησης του ρεύματος.
Η μέθοδος, πέρα από την οικιακή χρήση, μπορεί να εφαρμοστεί για παραγωγή ενέργειας στη γεωργία, στην κτηνοτροφία, στη βιοτεχνία, στις επιχειρήσεις, στα δημόσια κτήρια και, υπό προϋποθέσεις, στη βιομηχανία.
Βιομηχανική παραγωγή
Η αξιοποίηση της επιστημονικής εφεύρεσης για την βιομηχανική παραγωγή της συγκεκριμένης συσκευής, δεν αποτελεί μακρινό στόχο. Αντίθετα, έχει ήδη αγοραστεί παλαιό εργοστάσιο στην Ξάνθη, το οποίο, σύμφωνα με τα στελέχη της Defkalion θα είναι έτοιμο τον ερχόμενο Οκτώβριο να δώσει προϊόντα στην αγορά . Όπως δηλώνει εκ μέρους της εταιρείας μιλώντας στην εφημερίδα «Ο Κόσμος του Επενδυτή» που έφερε στη δημοσιότητα το θέμα ο κ. Συμεών Τσαλίκογλου, η παραγωγική δυνατότητα του εργοστασίου θα είναι 300.000 μονάδες το χρόνο, οι οποίες προορίζονται για την ελληνική και τις βαλκανικές αγορές. Το ύψος της επένδυσης θα φτάσει τα 200 εκατ. ευρώ. εκ των οποίων περίπου τα μισά αφορούν την πληρωμή των δικαιωμάτων εκμετάλλευσης. Υπολογίζεται ότι μέχρι το 2012 θα δημιουργηθούν 215 άμεσες μόνιμες θέσεις εργασίας, ενώ περίπου 2.500 άτομα θα απασχοληθούν στη συνέχεια στο δίκτυο πωλήσεων – υποστήριξης σε όλη την Ελλάδα.
Ειδικά πρέπει να τονιστεί ότι θα δημιουργηθεί εξειδικευμένο κέντρο Έρευνας και Ανάπτυξης (25 θέσεις εργασίας εξειδικευμένου ερευνητικού προσωπικού) εντός της μονάδας, το οποίο θα στηριχθεί στους επιστήμονες και ερευνητές που συμμετείχαν στη διαδικασία «μετατροπής» της επιστημονικής ανακάλυψης των Ιταλών σε βιομηχανικό προϊόν.
Παράλληλα, βρίσκεται σε εξέλιξη η εργαστηριακή κατασκευή μεγάλης μονάδας της συγκεκριμένης τεχνολογίας, ισχύος 1 Μεγαβάτ, που θα χρησιμοποιηθεί (και επιδεικτικά) για τις ανάγκες του εργοστασίου της Ξάνθης.
Η συνέχεια του project προβλέπει τη δημιουργία ενός ακόμα εργοστασίου επί ελληνικού εδάφους, στο Βόλο, το οποίο θα παράγει μονάδες μεγάλης δυναμικότητας, 1 – 2 Μεγαβάτ. Επίσης τη δημιουργία εργοστασίων εκτός Ελλάδας και την επέκταση σε ξένες αγορές λιανικής πώλησης.
Όσον αφορά τη χρηματοδότηση των επενδύσεων, τα στελέχη της Defkalion υποστηρίζουν ότι είναι εξασφαλισμένη από επενδυτικά funds, ενώ σημειώνεται χαρακτηριστικά ότι, όσο το εγχείρημα παίρνει σάρκα και οστά, τόσο πληθαίνουν οι προσφορές για συμμετοχή στο χρηματοδοτικό πρόγραμμα.
Οφέλη για την ελληνική οικονομία
Πέραν της αυτονόητης σημασίας που έχει η δημιουργία της μονάδας παραγωγής στην Ξάνθη και συνολικά η επενδυτική αυτή προσπάθεια, σε μια περίοδο που η χώρα «ψάχνει με το φανάρι» νέες παραγωγικές δραστηριότητες, το όλο εγχείρημα, εάν βέβαια υλοποιηθεί με βάση τους σχεδιασμούς των εμπνευστών του, αναμένεται να έχει σημαντικά οφέλη για την ελληνική οικονομία.
Η συνολική παραγόμενη ενέργεια από τις συσκευές αυτές θα συντελέσει στην εξοικονόμηση πόρων αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, την στιγμή που φαίνεται να επελαύνει μια νέα ενεργειακή κρίση και όταν η χώρα υφίσταται αφαίμαξη πολύτιμων κεφαλαίων για εισαγωγή καυσίμων.
Επιπλέον, μπορούν να αναπτυχθούν ευρύτερες αναπτυξιακές και οικονομικές διασυνδέσεις με την υπόλοιπη οικονομία, τον τουρισμό, τη γεωργία, τις βιοτεχνίες, που αποκτούν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στην παραγωγή τους.
Η συναλλαγματική ωφέλεια της χώρας θα είναι επίσης μεγάλη, καθώς η αποκλειστική εκμετάλλευση της εφεύρεσης από ελληνική εταιρεία αναμένεται να δημιουργήσει υπεραξίες. Κάποιοι εκτιμούν ότι και μόνη η έκταση που αναμένεται να πάρει το θέμα είναι ικανή να αλλάξει επί το θετικότερο το γενικό κλίμα και τις εντυπώσεις για το επενδυτικό περιβάλλον της χώρας.
Δεν πρέπει να παραλείπεται τέλος η δυνατότητα αξιοποίησης των πολύ σημαντικών κοιτασμάτων νικελίου της χώρας.
Γεωπολιτικές ανακατατάξεις
Οι εκτιμήσεις όσων τουλάχιστον εμφανίζονται ως ενθουσιώδεις υποστηρικτές του εγχειρήματος κάνουν λόγο για τεράστιες οικονομικές αλλά και γεωπολιτικές ανακατατάξεις που μπορούν να προκληθούν, σε βάθος χρόνου, μετά από την διάθεση στην αγορά τέτοιων ενεργειακών συσκευών πράσινης ενέργειας χαμηλού κόστους που δεν προκαλούν καμία εκπομπή αερίων ή ακτινοβολιών. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις αυτές, η σταδιακή αντικατάσταση των κλασικών ενεργειακών συστημάτων που στηρίζονται στο πετρέλαιο, το φυσικό αέριο, τον άνθρακα ή την πυρηνική ενέργεια από μια νέα γενιά ενεργειακών προϊόντων αυτής της τεχνολογίας, παράλληλα με την ανάπτυξη των συμβατικών ΑΠΕ (ανεμογεννήτριες, φωτοβολταϊκά, γεωθερμία), δημιουργεί σοβαρές προϋποθέσεις ανατροπής των υφιστάμενων ισορροπιών στην παγκόσμια ενεργειακή σκηνή.
Η επιστημονική βάση της μονάδας
Η ψυχρή σύντηξη, η διαδικασία δηλαδή στην οποία στηρίζεται επιστημονικά η μονάδα Hyperion, αποτελεί ένα «θερμό» πεδίο της φυσικής που έχει προκαλέσει τα τελευταία χρόνια έντονες συζητήσεις . Πρόκειται για μια αντίδραση που συμβαίνει σε θερμοκρασίες δωματίου, κατά την οποία δύο μικρότεροι πυρήνες συνενώνονται για να σχηματίσουν ένα μεγαλύτερο απελευθερώνοντας ταυτόχρονα μεγάλες ποσότητες ενέργειας. Στη δεκαετία του ΄80 οι Pons και Fleishmann υποστήριξαν ότι είχαν επιτύχει μια αντίδραση ψυχρής σύντηξης, όμως το πείραμά τους δεν μπόρεσε να επαναληφθεί. Από τότε οποιαδήποτε άλλη θεωρία και υπόθεση περί της ψυχρής σύντηξης απορρίφθηκε δημιουργώντας έτσι ένα επιστημονικό ρεύμα επιφυλακτικότητας πάνω στο θέμα. Παρόλο αυτό τον σκεπτικισμό μια μικρή μερίδα επιστημόνων συνέχισε να ερευνά το θέμα.
Τα τελευταία ανατρεπτικά νέα ήρθαν από την Ιταλία και είναι αυτά που αποτέλεσαν την αφετηρία για τη δημιουργία της μονάδας Hyperion. Δυο επιστήμονες, ο μηχανικός Andrea Rossi και ο καθηγητής Sergio Focardi του Πανεπιστημίου της Μπολόνια, επέδειξαν δημόσια στις 14 Ιανουαρίου του εφετινού χρόνου, μια συσκευή ψυχρής σύντηξης ικανή να παράγει 12.400 Wh θερμικής ενέργειας εισάγοντας μόλις 400 W ενέργειας. Οι Ιταλοί επιστήμονες παρουσίασαν δηλαδή ένα νέο τρόπο παραγωγής πράσινης ενέργειας με κοινά υλικά (Νικέλιο και Υδρογόνο παρουσία καταλύτη), με μικρό κόστος και χωρίς εκπομπή ρύπων ή ραδιενεργών αποβλήτων. Τα αποτελέσματά τους επιβεβαιώθηκαν ήδη από ανεξάρτητες μετρήσεις τρίτων και τυγχάνουν θετικής κριτικής από φυσικούς πρώτου μεγέθους, όπως ο καθηγητής του Πανεπιστημίου της Uppsala Sven Kullander, πρόεδρος της National Academy of Sciences Energy Committee, ο Hanno Essén, καθηγητής της Swedish Royal Institute of Technology, ο Dr Edmud Storms κ.α. Δεν είναι λίγοι αυτοί που υποστηρίζουν ότι το συγκεκριμένο αποτέλεσμα του μηχανικού Rossi και του φυσικού Focardi δημιουργεί την ανάγκη να… ξαναγραφτούν κάποια κεφάλαια της φυσικής.
ΠΗΓΗ