Τρίτη 20 Σεπτεμβρίου 2011

Κι εγώ, αν ήμουν Ελληνίδα, θα ήμουν εξοργισμένη

Πώς θα νιώθαμε αν όλα όσα μας ανήκαν πουλιούνταν για να ξεπληρώσουμε δάνεια από τα οποία δεν είδαμε ποτέ όφελος; Αν οι μισθοί μας μειώνονταν στο μισό και τα λεφτά πήγαιναν κατευθείαν σε ξένες τράπεζες;

Και αν εμείς, ενώ προετοιμαζόμασταν να ζήσουμε στο όριο διαβίωσης, ως επιστέγασμα όλων αποκαλούμασταν τεμπέληδες και κακομαθημένοι; Αν κάποιος εξοικειωθεί με αυτή την κατάσταση, μπορεί να αποκτήσει μια ιδέα πώς είναι να είσαι Ελληνας αυτή τη στιγμή.

Εχω μόλις επιστρέψει από την Ελλάδα. Σε μια χώρα που βρίσκεται σε κρίση επικρατεί μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα. Μια καχεξία και απελπισία, αναμεμειγμένη με την πολιτική αφύπνιση που ακολουθεί μεγάλα γεγονότα και προκαλεί ευφορία. Ξαφνικά οι χαμηλοί μισθοί και η δυσκολία πληρωμής των λογαριασμών από ατομικό πρόβλημα του καθενός απέκτησαν κοινό πολιτικό περιεχόμενο. Ορισμένοι σκέφτονται να μεταναστεύσουν. Αλλοι να ρίξουν την κυβέρνηση. Μια αναγκαία αντιασφυξιογόνα μάσκα κρέμεται σε πολλά σπίτια, ως ανάμνηση των διαδηλώσεων της 28ης και της 29ης Ιουνίου, οπότε το Κοινοβούλιο υπερψήφισε το πακέτο στήριξης προς την Ελλάδα. Δεν νομίζω ότι έχω βρεθεί παλιότερα σε χώρα όπου όλοι, μα όλοι που συνάντησα, να συμφωνούν. Είναι όλοι αγανακτισμένοι με το ευρώ, με τη Γερμανία, με την κυβέρνησή τους και με τους εαυτούς τους που την ψήφισαν. Υστερα από μια εβδομάδα στην Αθήνα, μπορώ να πω ότι αν ήμουν Ελληνίδα θα ήμουν κι εγώ αγανακτισμένη.

Αυτά που μαθαίνουμε για την Ελλάδα από τις σουηδικές εφημερίδες είναι πάνω κάτω ότι οι Ελληνες δουλεύουν πολύ λίγο και αμείβονται πολύ καλά. Ο υπουργός Οικονομικών της χώρας μας Αντρες Μπόρι έχει δηλώσει ότι «οι Ελληνες βγαίνουν στη σύνταξη στα 40». Στο άρθρο «Ερωτήσεις και απαντήσεις για την Ελλάδα» της 17/6 στην «Dagens Nyheter» γραφόταν ότι «οι μισθοί στην Ελλάδα έχουν αυξηθεί κατακόρυφα». Η καγκελάριος της Γερμανίας Ανγκελα Μέρκελ έκανε έκκληση στους Ελληνες να δουλεύουν περισσότερο και να μην κάνουν τόσο πολύ καιρό διακοπές. Ολα αυτά, καρυκευμένα με τη συνηθισμένη μπούρδα περί ενός τεράστιου και μη αποτελεσματικού κράτους. Τώρα θα αναλάβει η Ευρωπαϊκή Ενωση και θα τους δανείσει ακόμα περισσότερα χρήματα, αυτό θα μπορούσε να βάλει σε μια τάξη τα πράγματα. Αρα γιατί διαμαρτύρονται;

Τι τραγικός αχταρμάς παραπληροφόρησης! Και τι τραγική έλλειψη αλληλεγγύης προς μια χώρα που οφείλουμε τώρα να υποστηρίξουμε! Οι Ελληνες εργάζονται τις περισσότερες ώρες στην Ευρώπη - 42 ώρες την εβδομάδα σύμφωνα με τη Eurostat, τη στατιστική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Το μέσο κατά κεφαλήν εισόδημα είναι 803 ευρώ. Το πραγματικό όριο ηλικίας δεν είναι τα 40 χρόνια, όπως ισχυρίζεται ο Αντρες Μπόρι, αλλά τα 61,4.

Πρόκειται δηλαδή για έναν από τους πιο σκληρά εργαζόμενους και ταυτόχρονα πιο χαμηλά αμειβόμενους λαούς της Ευρώπης. Ομως έχουν μια χώρα που εξαρτάται από τον τουρισμό και όχι από κάποια αμιγώς δικιά της μεγάλη παραγωγή. Και μια χώρα με ένα διαρρηγμένο κοινωνικό συμβόλαιο, όπου ο κόσμος δεν εμπιστεύεται το κράτος, ενώ το κράτος δεν παρέχει στους πολίτες του ούτε τις βασικές κοινωνικές υπηρεσίες και το οποίο, ως επιστέγασμα όλων, βρίσκεται στη θηλιά του ευρώ.

Κάθε εθνικό νόμισμα μπορεί να παρομοιαστεί με ένα ρούχο. Κάθε χώρα φορούσε μέχρι πρότινος το ρούχο που της ταίριαζε. Μπορούσε να το στενέψει και να το φαρδύνει αν ήταν ανάγκη. Για παράδειγμα, μπορούσε να υποτιμήσει το νόμισμά της σε περίοδο κρίσης ή να αυξομειώνει τα επιτόκια ανάλογα με τις ανάγκες της.

Οταν όμως εισήχθη το ευρώ όλες οι χώρες έπρεπε ξαφνικά να φορέσουν τα ίδια ρούχα. Μόνο που τα μέτρα των ρούχων πάρθηκαν για να ταιριάζουν σε ορισμένες μόνο χώρες - όπως τη Γερμανία και τη Γαλλία. Σε άλλες χώρες, όπως η Ελλάδα, το εν λόγω κουστούμι δεν ταίριαζε.

Η Ελλάδα κυβερνάται επί δεκαετίες από δύο «δυναστείες» -τη συντηρητική Νέα Δημοκρατία και το σοσιαλδημοκρατικό ΠΑΣΟΚ- με δύο οικογένειες στην κορυφή, μία στο κάθε κόμμα. Και οι δύο κυβερνήσεις έχουν πάρει μεγάλα δάνεια, αλλά λίγοι ξέρουν τι δρόμο πήραν τα χρήματα των δανείων. Πολλά από αυτά έχουν εξαφανιστεί στη διαφθορά και σε σκοτεινά συμβόλαια. Λέγεται ότι η κατασκευή ενός δρόμου στην Ελλάδα κοστίζει πολύ περισσότερο απ’ ό,τι στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, καθώς παρεμβάλλονται πάρα πολλοί μεσάζοντες. Ο λαός δεν θέλει να πληρώνει φόρους, μιας και δεν παίρνει τίποτα ως ανταπόδοση από το κράτος. Ενα μεγάλο μέρος των φορολογικών εσόδων πηγαίνει στη στήριξη μιας κρατικής γραφειοκρατίας που υπάρχει για να εξυπηρετεί μόνο τον εαυτό της. Ταυτόχρονα οι βασικές κοινωνικές υπηρεσίες αποτελούν πονεμένη ιστορία για τον κόσμο. Ενας ασθενής πρέπει να πληρώσει φακελάκι στον γιατρό για να τον φροντίσει, ενώ οι Ελληνες μαθητές χρειάζονται ιδιαίτερα μαθήματα για να ανταποκριθούν στις σχολικές εξετάσεις. Και μέσα σ’ όλα αυτά, ήρθε η οικονομική κρίση το 2008. Η Ελλάδα, η οικονομία της οποίας εξαρτάται από τον τουρισμό, επλήγη ακόμη πιο σκληρά.

Υπό άλλες συνθήκες η κυβέρνηση θα μπορούσε να υποτιμήσει το εθνικό νόμισμα για να βγει η χώρα από την κρίση. Ομως μετά την εισαγωγή του ευρώ κάτι τέτοιο είναι αδύνατο. Η Ελλάδα περιορίζεται από το κοστούμι της, το οποίο δεν μπορεί να βγάλει. Κι έτσι το κοστούμι καταστρέφεται - μόνο που αυτό δεν επιτρέπεται να συμβεί, καθώς το ίδιο φοράνε και οι υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Είναι προτιμότερο λοιπόν να πετσοκοφτεί αυτός που το φοράει.

Αυτό ονομάζεται «εσωτερική υποτίμηση» και σημαίνει απλά ότι αντί να υποτιμηθεί η αξία του νομίσματος περικόπτεται το εισόδημα του λαού. Κατ’ απαίτησιν της Ευρωπαϊκής Ενωσης, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, οι Ελληνες κρατικοί γραφειοκράτες έβαλαν σε εφαρμογή ένα σχέδιο. Οι μισθοί θα συμπιεστούν και μεγάλα τμήματα γης θα ιδιωτικοποιηθούν. Παραλίες, αεροδρόμια, εθνικές οδοί και κατά το ήμισυ όλες οι δημόσιες επιχειρήσεις θα ξεπουληθούν. Στην πλατεία Συντάγματος κυκλοφορεί μια φήμη ότι η Ακρόπολη θα εξαγοραστεί από μια γερμανική εταιρία.

Εμενα στο σπίτι κάποιων νέων που ανήκουν στη «γενιά των 700 ευρώ». Σύντομα θα μεταμορφωθούν στη «γενιά των 500 ευρώ». Είναι στην ηλικία μου -30 χρονών και πάνω- όχι τόσο νέοι τελικά, όμως νιώθουν πιο νέοι απ’ ό,τι είναι καθώς ακόμα αναρωτιούνται τι θα κάνουν στο μέλλον. Κανείς τους δεν έχει παιδιά. Το να κάνουν παιδιά είναι κάτι αδιανόητο γι’ αυτούς. Είναι μορφωμένοι, έχουν πολλά χρόνια πανεπιστημιακών σπουδών στο ενεργητικό τους, όμως δουλεύουν ευκαιριακά ως διακοσμητές γάμων. Ο ασφαλέστερος τρόπος να βρουν μια σταθερή δουλειά ήταν παλιότερα διαμέσου του κράτους, όμως αυτό πρόκειται τώρα να αλλάξει. Η κατάσταση αυτή δεν είναι εντελώς άγνωστη· το ίδιο ισχύει για τη γενιά μας σε όλη την Ευρώπη. Μόνο που στην Ελλάδα συμπιέζονται επιπλέον οι μισθοί ως το κατώτερο όριο, με πρόσχημα την κρίση.

Στην πλατεία Συντάγματος διοργανώνεται κάθε απόγευμα συνέλευση. Οταν βρέθηκα εκεί στα μέσα του Ιούλη ο αρχικός ενθουσιασμός είχε κάπως υποχωρήσει. Οι συμμετέχοντες δεν ήταν πια χιλιάδες, παρά εκατοντάδες.

Ο καθένας μπορούσε να πάρει τον λόγο και να μιλήσει, ενώ τα θέματα ήταν διάφορα: από προτάσεις για γενική απεργία έως εκκλήσεις να μην κλέβονται αντικείμενα από τους συγκεντρωμένους στην πλατεία. Ορισμένες ελληνικές λέξεις στριφογυρίζουν επίμονα στο μυαλό μου. Μία από αυτές είναι ο «Ισημερινός», που σημαίνει Εκουαδόρ. Ο πρόεδρος του Εκουαδόρ Ραφαέλ Κορέα ήταν ένας μεγάλος ήρωας για την πλατεία. Τρεις στους τέσσερις Ελληνες επιθυμούν η Ελλάδα να ακολουθήσει το παράδειγμα του Εκουαδόρ και της Αργεντινής: να κηρύξει στάση πληρωμών του χρέους. Ενας στους τέσσερις θέλει να φύγει η χώρα από το ευρώ. Αυτό που πρέπει να καταλάβει κανείς είναι ότι οι Ελληνες δεν είναι εξοργισμένοι με ένα αναγκαίο κακό παρά με ένα μη αναγκαίο κακό.

Το πακέτο στήριξης που δόθηκε στην Ελλάδα δεν επιλύει την κρίση, παρά αναγκάζει τη χώρα να βυθιστεί βαθύτερα σ’ αυτήν. Αντί να γίνουν επενδύσεις στην ύπαιθρο, να φτιαχτεί κάποια παραγωγή που να μη βασίζεται στον τουρισμό, να χτιστεί κράτος πρόνοιας και να γεμίσει ο λαός αισιοδοξία, περικόπτονται τα εισοδήματα του κόσμου. Το ΔΝΤ, διαβόητο για τις πολιτικές λεηλασίας του στον τρίτο κόσμο, τα μάζεψε και έφυγε από τη Λατινική Αμερική. Τώρα κατασπαράσσει τα άκρα της Ευρώπης. Θα το αφήσουμε αυτό να συμβεί;


Κάισα Εκις Εκμαν

Σάββατο 17 Σεπτεμβρίου 2011

Οι μεγάλο-ιδιοκτήτες γλυτώνουν το χαράτσι της ΔΕΗ !!

Ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Αργύρης Ντινόπουλος, με ερώτησή του πρός τον κ. Βενιζέλο, φέρνει στο φως μια παράμετρο που "δεν σκέφθηκαν" ἤ "σκέφθηκαν" οι τιτάνες του υπουργείου οικονομικών. Για σκεφθείτε : Οι μεγάλο-ιδιοκτήτες που κατάφεραν να νοικιάσουν κτίρια χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων στο δημόσιο ( και να εισπράττουν αστρονομικά ενοίκια !), γλυτώνουν το χαράτσι της ΔΕΗ !!
Τούτο συμβαίνει επειδή οι λογαριασμοί της ΔΕΗ βγαίνουν στο όνομα του δημοσίου αφού οι σχετικοί κωδικοί στο λογισμικό της επιχείρησης δεν κάνουν διάκριση αν το δημόσιο είναι ιδιοκτήτης η ενοικιαστής.
Δηλαδή Υπουργεία, Εφορίες, Σχολεία, ΔΕΚΟ κ.λ.π που στεγάζονται σε ενοικιαζόμενα κτίρια ( πληρώνοντας, συχνά, τρελά ενοίκια) δεν θα χρεωθούν με το ειδικό τέλος ακινήτων αφού το δημόσιο δεν μπορεί να εισπράττει φόρο από τον εαυτό του.
Έτσι γλυτώνουν το χαράτσι και οι μεγάλο-ιδιοκτήτες αυτών των κτιρίων αφού καμία σχετική πρόβλεψη δεν έλαβε η
κυβέρνηση ώστε να μην εξαιρεθούν όλοι αυτοί που κατάφεραν να νοικιάσουν τα κτίρια τους στο δημόσιο.
Κατά τα άλλα έκαναν ολόκληρες μελέτες μην τυχόν και γλυτώσει το χαράτσι οι άνεργοι και οι ανάπηροι στις φτωχό-γειτονιές όλης της Ελλάδας.
Α.Α.

Οριστικό: Δεν δίνουν την 6η δόση - Ζητάνε πρόσθετα μέτρα!


Οριστικό: Η 6η δόση δεν πρόκειται να καταβληθεί ή τουλάχιστον δεν πρόκειται να καταβληθεί εγκαίρως! Όπως δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, Βόλβγκανγκ Σόιμπλε, πριν από λίγα λεπτά: "Η 6η δόση του δανείου των 110 δισ. ευρώ θα καθυστερήσει να καταβληθεί στην Ελλάδα. Πρέπει να δούμε κάποια πράγματα"!
Δεδομένου ότι δεν έχουν λαμβάνειν οι ευρωπαϊκές τράπεζες από την 6η δόση, οι Ευρωπαίοι με την άνεσή τους πιέζουν μέχρι ασφυξίας την Ελλάδα και ωθούν την κυβέρνηση στη λήψη και νέων μέτρων.
Eίναι και μία επιβεβαίωση του γεγονότος ότι δεν ενδιαφέρονται για την "υγεία" της Ελλάδας, αλλά αποκλειστικά για την "υγεία" των τραπεζών τους!
Αναφερόμενος στο θέμα αυτό, ο Έλληνας ΥΠΟΙΚ Ε. Βενιζέλος προσπάθησε να δικαιολογήσει το γερμανικό "χαστούκι" υποστηρίζοντας ότι "Το μείζον δεν είναι ο χρόνος της εκταμίευσης, αλλά η πλήρης εφαρμογή των αποφάσεων της 21ης Ιουλίου, που είναι ιδιαίτερα θετικές για την Ελλάδα και είναι υψίστης σημασίας για τη βιωσιμότητα του χρέους. Θα πρέπει να αναλάβουμε πρωτοβουλίες για τη μείωση του ελλείμματος και τη βιωσιμότητα του δημόσιου χρέους, για να μην βρεθεί η οικονομία σε περιδίνηση"!
Δηλαδή έρχονται και νέα μέτρα ή απλά "εξακολουθούν να πυροβολούν τον πεθαμένο"!
Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Σάββατο 10 Σεπτεμβρίου 2011

Γ’ Βάθμια Εκπαίδευση


Του Crusius Popularis

Το παρόν άρθρο θα παρουσιάσει μία κεντρική στρατηγική για την ολική μεταρρύθμιση και εκσυγχρονισμό της Γ’ βάθμιας παιδείας στην Ελλάδα.

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ

Η ουσιαστική μεταρρύθμιση και ανασυγκρότηση της παιδείας αφορά και είναι υποχρέωση ολόκληρης της Ελληνικής κοινωνίας και κατ’επέκταση των εκφραστών και εκπροσώπων της – τους Έλληνες εκλεγμένους αξιωματούχους. Στα πλαίσια της κεντρικής αυτής στρατηγικής μεταρρύθμισης απαιτείται η ενίσχυση και προσαρμογή της υπάρχουσας «Επιτροπής για την Παιδεία» της Βουλής.

Η αλήθεια είναι πως στην Ελληνική σύγχρονη πραγματικότητα, όπου η εκτελεστική εξουσία αποτελεί τον πρωταγωνιστή και ταυτόχρονα δυνάστη της πολιτικής ζωής, η ανάπτυξη, ενίσχυση και αυτοδυναμία των υπόλοιπων εξουσιών (νομοθετική και δικαστική), θα ήταν μια ελπιδοφόρα νίκη και δημοκρατική πρόοδος. Η αρχή θα μπορούσε να γίνει στα πλαίσια της νομοθετικής εξουσίας (μέσω της προτεινόμενης Εκπαιδευτικής Επιτροπής της Βουλής) μιας και οι υπάρχουσες επιτροπές της Βουλής είναι ανήμπορες να δικαιολογήσουν την ύπαρξή τους στην κοινωνία και τους πολίτες, ενώ ταυτόχρονα υποβιβάζουν το κύρος και την αξία αυτών που τις απαρτίζουν.

Επί της ουσίας, η νέα Εκπαιδευτική Επιτροπή της Βουλής θα έχει αυξημένες αρμοδιότητες όσον αφορά θέματα Γ’ βάθμιας εκπαίδευσης. Η νέα της δομή θα πρέπει να απαρτίζεται από έναν εκπρόσωπο κάθε πολιτικού κόμματος το οποίο κατέχει βουλευτική έδρα. Για παράδειγμα, σε περίπτωση συμμετοχής τεσσάρων κομμάτων στη βουλή, η Εκπαιδευτική Επιτροπή θα έχει τέσσερις έδρες (μέλη), ένα δηλαδή μέλος από το κάθε κόμμα. Οι θέσεις αυτές θα πρέπει να είναι ισοδύναμες και ισάξιες (ένα μέλος μία ψήφος) ανεξαρτήτως αριθμού εδρών του κάθε κόμματος στη Βουλή. Η συγκεκριμένη πρόταση στοχεύει στον έλεγχο της επιρροής των κομμάτων στην επιτροπή αυτή (καθοδήγηση, διαφθορά, κτλ.) και δύναται να αναγκάσει τα μέλη της σε συνεργασία. Παρόλα αυτά απαιτείται η ενισχυμένη έκφραση της πλειοψηφίας των πολιτών και αυτή θα εκφράζεται όπως είναι φυσικό μέσω της κυβέρνησης. Συγκεκριμένα, το κυβερνών κόμμα θα έχει την αποκλειστική δυνατότητα και δικαίωμα πρωτοβουλίας για να προτείνει στην Εκπαιδευτική Επιτροπή υποψήφιους πρυτάνεις και μέλη πρυτανικών συμβουλίων για τα Ελληνικά πανεπιστήμια. Η εν λόγω πρόταση αναδεικνύει την νέα νοοτροπία της εκπαιδευτικής στρατηγικής που προτείνεται.

Αντίθετα με την υπάρχουσα κατάσταση, όπου οι διοικητές-διαχειριστές των πανεπιστημίων (πρυτάνεις-πρυτανικά συμβούλια), εκλέγονται είτε από τους φοιτητές (διεφθαρμένα μέσω των καταστροφικών φοιτητικών νεολαιών), είτε από τους υπόλοιπους καθηγητές (πελατειακά και κομματικά), η Εκπαιδευτική Επιτροπή θα είναι το μοναδικό όργανο που θα μπορεί να αποφασίζει για τα ανώτατα αυτά όργανα συνδιοίκησης των σχολών. Στην πράξη, η Κυβέρνηση, έχοντας μοναδικό δικαίωμα πρωτοβουλίας για την επιλογή πρυτάνεων και μελών πρυτανικών συμβουλίων, θα αναλαμβάνει την έρευνα και εντοπισμό πιθανών και άξιων υποψηφίων τους οποίους και θα συστήνει στην Εκπαιδευτική Επιτροπή. Έπειτα, η Εκπαιδευτική Επιτροπή θα ψηφίζει για την έγκριση ή απόρριψη των προτάσεων της Κυβέρνησης, καθώς και θα έχει την δυνατότητα κατά τη διάρκεια της έρευνας πιθανών υποψηφίων να κάνει απλές συστάσεις στην κυβέρνηση για πιθανούς υποψηφίους.

Πέραν της απόφασης και διορισμού πρυτάνεων και πρυτανικών συμβουλίων, η Εκπαιδευτική Επιτροπή θα πρέπει να είναι αυτή που δέχεται και διαχειρίζεται την Αξιολόγηση των μελών Δ.Ε.Π. (διδακτικό – ερευνητικό προσωπικό) από τους φοιτητές. Η Αξιολόγηση αυτή θα είναι εξαμηνιαία (δύο φορές ανά ακαδημαϊκό έτος), υποχρεωτική για όλους τους φοιτητές (θα απαιτείται η υποβολή φόρμας Αξιολόγησης για να κοινοποιηθούν στον φοιτητή οι ακαδημαϊκοί του βαθμοί), και θα κατατίθεται από κάθε τμήμα στην υπεύθυνη πρυτανική αρχή. Στη συνέχεια η πρυτανική αρχή θα προωθεί τις περιπτώσεις που χρήζουν σημασίας στην Εκπαιδευτική Επιτροπή, η οποία και θα αποφασίζει για την επιβράβευση ή την πειθαρχία και πιθανή αποβολή των μελών Δ.Ε.Π.

Τέλος, η Εκπαιδευτική Επιτροπή θα έχει ελεγκτικές αρμοδιότητες στα οικονομικά των σχολών, και θα μπορεί να επιβάλλει ποινές σε περιπτώσεις παρατυπιών. Για λοιπά θέματα λειτουργίας των πανεπιστημίων, υπεύθυνες θα είναι οι πρυτανικές αρχές οι οποίες θα λειτουργούν με ενισχυμένη αυτονομία.

Όσον αφορά την μεταρρύθμιση στις ίδιες τις σχολές, η παρούσα στρατηγική προβλέπει ριζικές αλλαγές της Γ’ βάθμιας εκπαίδευσης πάνω σε δύο άξονες.


1ος ΑΞΟΝΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ: ΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ

Η κρατική παιδεία στη χώρα θα πρέπει να παραμείνει μη κερδοσκοπική αλλά όχι δωρεάν. Συγκεκριμένα πρέπει να υπάρχει ένα συγκεκριμένο και σχετικά χαμηλό αντίτιμο για εγγραφή και συμμετοχή στα κρατικά πανεπιστήμια. Το αντίτιμο αυτό θα καταβάλλεται άπαξ κατά την εγγραφή στη σχολή, και στη συνέχεια με την συμμετοχή του φοιτητή σε κάθε εξάμηνο. Ο στόχος εδώ είναι να καλλιεργηθεί σε γονείς και φοιτητές ένα αίσθημα δέσμευσης και εκπαιδευτικής επένδυσης στο Ελληνικό πανεπιστήμιο. Ο φοιτητής θα πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι η διάρκεια φοίτησής του είναι η σημαντικότερη στιγμή στην επαγγελματική του πορεία και το αντίτιμο συμμετοχής συμβάλλει άμεσα σε αυτό. Επιπλέον, μία επένδυση τέτοιου τύπου θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη συμμετοχή στα μαθήματα και σε λιγότερες απουσίες μιας και πλέον το κάθε μάθημα που χάνεται θα συμβολίζει αντίστοιχα χαμένο χρηματικό ποσό.

Φοιτητές με οικονομικές δυσκολίες, θα δικαιούνται κρατικές υποτροφίες για στήριξη του κόστους των διδάκτρων. Επιπλέον, λοιποί φοιτητές που το επιθυμούν θα μπορούν εύκολα να λαμβάνουν αντίστοιχες κρατικές υποτροφίες εφόσον επιλέξουν να συμμετέχουν σε προγράμματα εθελοντισμού και προσφοράς στην κοινωνία.

Στο ίδιο κλίμα, θα υπάρχουν και άλλες αλλαγές που θα σκοπεύουν σε παρόμοια αποτελέσματα. Θεωρείται αυτονόητο πως θα χρειαστεί η αύξηση του ανταγωνισμού κατά τη διάρκεια φοίτησης στη σχολή (βλ. το επερχόμενο άρθρο «Από επιλογή και όχι από τύχη»). Αρχικά, θα υπάρχει συγκεκριμένος αριθμός επιτρεπόμενων απουσιών σε κάθε εξάμηνο (ενδεικτικά τρεις ανά μάθημα) και περαιτέρω απουσίες θα οδηγούν σε «άμεση αποτυχία» του μαθητή στο εν λόγω μάθημα. Ουσιαστικά η παρακολούθηση μαθημάτων θα είναι υποχρεωτική. Στην περίπτωση που ο φοιτητής αποτύχει σε έναν συγκεκριμένο αριθμό μαθημάτων ανά εξάμηνο (είτε λόγω απουσιών, είτε λόγω αποτελεσμάτων στην εξεταστική περίοδο) θα αποβάλλεται από την σχολή. Επιπλέον, στην περίπτωση που ο φοιτητής διατηρεί έναν χαμηλό μέσο όρο (χαμηλότερο από έναν συγκεκριμένο βαθμό) για ένα ολόκληρο ακαδημαϊκό έτος, θα αποβάλλεται και σε αυτή την περίπτωση από τη σχολή. Η όλη προσπάθεια θα οδηγήσει και στην πάταξη του τεράστιου προβλήματος των αιωνίων φοιτητών, οι οποίοι πολλοί συχνά είναι κομματικοί υπάλληλοι που παραμένουν στις σχολές για να «προετοιμάζουν» τις επόμενες γενιές των φοιτητικών νεολαίων. Είναι σαφές ότι το οικονομικό κόστος, η υποχρεωτική παρακολούθηση και η διατήρηση ελάχιστου μέσου όρου θα οδηγούσε στην εξάλειψη του εν λόγω φαινομένου.

Το σκεπτικό του όλου εγχειρήματος, όπως θα αναλυθεί και σε επερχόμενο άρθρο, είναι να οδηγήσουμε τους φοιτητές στο να εντείνουν τις προσπάθειές τους κατά τη διάρκεια φοίτησης στη σχολή της επιλογής τους και όχι κατά τη διάρκεια της γενικής Β’ βάθμιας εκπαίδευσης. Τη συγκεκριμένη στιγμή ισχύει το αντίθετο και η εισαγωγή στις σχολές οδηγεί σε σίγουρη μελλοντική αποφοίτηση για όλους ανεξαρτήτως προσπάθειας, γνώσης και κατάρτισης.

Τέλος, τα κρατικά πανεπιστήμια θα διατηρήσουν την αυτονομία και αυτοδιοίκηση τους, η οποία πολλές φορές ουσιαστικά θα ενισχύεται. Παρόλα αυτά, οι σχολές θα πρέπει να κάνουν συνετή χρήση των εσόδων (κρατικές, και ιδιωτικές από τους φοιτητές και λοιπές δωρεές) και θα ελέγχονται γι’ αυτό από την Εκπαιδευτική Επιτροπή της Βουλής. Συγκεκριμένα, η οικονομική συμβολή των φοιτητών αποτελεί ένα τελείως αυτόνομο εισόδημα για τα όργανα διοίκησης των σχολών, το οποίο όμως θα πρέπει να αξιοποιήσουν για την προώθηση και διεξαγωγή ακαδημαϊκών ερευνών – κάτι που είναι τελείως άγνωστο στα σημερινά Ελληνικά πανεπιστήμια.


2ος ΑΞΟΝΑΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ: ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΠΑΙΔΕΙΑ ΜΙΚΤΟΥ ΤΥΠΟΥ

Εδώ μιλάμε ξεκάθαρα για «μη κρατική» παιδεία αγνοώντας το παιχνίδι των taboo λέξεων, συμβόλων, εννοιών και προπαγάνδας (παιχνίδια που είχε παίξει το Κ.Κ.Ε., ο Συνασπισμός και το ΠΑ.ΣΟ.Κ το 2006). Επίσης μιλάμε και για παιδεία μικτού τύπου με συνεργασία δημόσιων και ιδιωτικών φορέων. Σκοπός του άξονα αυτού είναι η ρεαλιστική προοπτική της κατάστασης και η δημιουργική συνολική αντιμετώπιση της «υπό διάλυση» παιδείας στην Ελλάδα. Στο ίδιο κλίμα, πρέπει να παραδεχτούμε πως λόγω της ισχύουσας πολιτικής και κοινωνικής κατάστασης στη χώρα (Κακιστοκρατία – κόμματα, Μ.Μ.Ε., διαφθορά, πελατειακές σχέσεις, κτλ.), κρίνεται προς το παρόν αδύνατη η δημιουργία και λειτουργία παραγωγικών και υγιών ιδιωτικών σχολών στην Ελλάδα (αντίθετα με τις τρομακτικές προτάσεις της Ν.Δ. το 2006 για ιδιωτικές σχολές της Εκκλησίας, κτλ.). Ευελπιστούμε πως σε μελλοντική αλλαγή της υφιστάμενης κατάστασης και πραγματικότητας κάτι τέτοιο θα μπορούσε να είναι δυνατό.

Στο εντωμεταξύ, για να μην αγνοούμε το θέμα και το πρόβλημα, προτείνουμε την υποστήριξη και ενίσχυση της ήδη υπάρχουσας ιδιωτικής παιδείας στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, προτείνεται η πλήρης αναγνώριση των ξένων ιδιωτικών σχολών ανωτάτης εκπαίδευσης που υπάρχουν στην χώρα, και η προώθηση πολιτικών που θα οδηγήσουν στην προσέλκυση νέων και περισσοτέρων αντιστοίχων σχολών του εξωτερικού. Με τον όρο πλήρης αναγνώριση εννοείται η αναγνώριση των πτυχίων των σχολών αυτών, ως πτυχίων Γ’ βάθμιας εκπαίδευσης και ίσης ισχύος με τα πτυχία των κρατικών σχολών Γ΄ βάθμιας εκπαίδευσης.

Η συγκεκριμένη πρόταση αποτελεί απόρροια της σύγχρονης εκπαιδευτικής πραγματικότητας και όχι μόνο. Είναι αλήθεια πως όποιος έχει την οικονομική δυνατότητα να σπουδάσει στο εξωτερικό μπορεί πολύ απλά και εύκολα να το κάνει. Αυτή είναι η πραγματικότητα και αντί να κρυβόμαστε πίσω από αυτήν και να εθελοτυφλούμε μπορούμε πραγματικά να την εκμεταλλευτούμε. Είναι σημαντικό επίσης να αναλύσει κανείς την εν λόγω πρόταση υπό το πρίσμα των νέων προτάσεων της Δημοκρατίας Ιδεών για την εισαγωγή στην Γ’ βάθμια εκπαίδευση (κατάλυση του θεσμού των πανελληνίων εξετάσεων, κτλ.).

Αρχικά, τα πρώτα κέρδη της ιδιωτικής παιδείας (που αναφερθήκαμε παραπάνω) στη χώρα είναι το τέλος των αρνητικών επιπτώσεων της εκπαιδευτικής μετανάστευσης. Συγκεκριμένα, νομιμοποιώντας τα ήδη υπάρχοντα ξένα πανεπιστήμια στην Ελλάδα, και δίνοντας την δυνατότητα στον Έλληνα φοιτητή να σπουδάσει σε αυτά στη χώρα του, έχουμε πολλά οφέλη. Από οικονομικής απόψεως, θα σταματήσει με αυτόν τον τρόπο η ογκώδης ετήσια εκροή συναλλάγματος από τη χώρα μας στο εξωτερικό. Από κοινωνική σκοπιά, θα σταματήσει η εκροή ανθρώπινου δυναμικού στο εξωτερικό. Στην περίπτωση αυτή, οι Έλληνες φοιτητές, αποφασίζουν να εργαστούν και τελικά να διαμείνουν μόνιμα μακρυά από την χώρα τους μετά την αποφοίτησή τους από τις σχολές του εξωτερικού. Αξίζει να σημειωθεί, ότι με αυτό τον τρόπο, χάνουμε ανθρώπινο δυναμικό στην πιο θετική, ενεργητική και δημιουργική στιγμή της ζωής και καριέρας του. Η Ελλάδα αιμορραγεί με αυτόν τον τρόπο κάθε χρόνο. Στη συνέχεια, κοιτώντας το θέμα από την ανθρώπινη του σκοπιά, εύκολα συνειδητοποιεί κανείς την ψυχολογική επιβάρυνση των Ελληνικών οικογενειών με παιδιά που σπουδάζουν στο εξωτερικό, ενώ κάτι τέτοιο θα μπορούσε εύκολα να αποφευχθεί με την νομιμοποίηση των ήδη υπαρχόντων σχολών του εξωτερικού στην Ελλάδα. Τέλος, εξετάζοντας την εκπαιδευτική και σημαντικότερη πλευρά του όλου θέματος, η εισαγωγή ιδιωτικής παιδείας στη χώρα θα οδηγούσε σε σίγουρο ανταγωνισμό μεταξύ ιδιωτικών και κρατικών πανεπιστημίων, ο οποίος θα ήταν αναγκαίος για την επιβίωση πολλών κρατικών σχολών, και θα οδηγούσε σε ανάπτυξη και εξυγίανση της λειτουργίας και των δύο. Η ανάγκη βελτίωσης και ανάπτυξης των σημερινών κρατικών πανεπιστημίων στην Ελλάδα θεωρείται δεδομένη και αδιαμφισβήτητη.

Στη σημερινή πραγματικότητα, π.χ. η Φιλοσοφική σχολή δεν έχει κάποιο ιδιαίτερο κίνητρο να κρατήσει κάποιο επίπεδο και ποιότητα στον κύκλο σπουδών (γι’ αυτό ακριβώς και δεν έχει), διότι ακόμα και αν κάποιος φοιτητής είχε πρόβλημα με την ανεπάρκεια αυτή, δεν θα είχε άλλη επιλογή στη χώρα μας. Τα όργανα συνδιοίκησης και τα μέλη Δ.Ε.Π. των σχολών γνωρίζουν πολύ καλά πως από τη στιγμή που έχουν το «μονοπώλιο» στη χώρα, έχουν αυτόματα σίγουρους και μόνιμους «πελάτες» και δεν χρειάζεται να κάνουν κάτι ούτε για να τους κερδίσουν αλλά ούτε και για να τους κρατήσουν. Σε όλη αυτή την πραγματικά άθλια κατάσταση θα μπορούσε να παίξει μεγάλο θετικό ρόλο η εισαγωγή ιδιωτικών και μεικτών πανεπιστημίων και ο ανταγωνισμός που η εισαγωγή αυτή θα προκαλούσε. Με την παραπάνω επιλογή, ο φοιτητής θα μπορέσει να επιλέξει κάτι διαφορετικό. Στην περίπτωση αυτή, και σε περίπτωση που μειωθεί ο αριθμός νεοεισαχθέντων σε μία σχολή (πολύ πιθανόν κρατική σχολή), η Εκπαιδευτική Επιτροπή της Βουλής θα ανάγκαζε την σχολή αυτή είτε να μεταρρυθμιστεί και εξυγιανθεί πλήρως, είτε να κλείσει με αποτέλεσμα οι ανεπαρκείς καθηγητές να χάσουν την εργασία τους όπως ακριβώς τους αξίζει. Αυτό το μέτρο θα μπορούσε να ακουστεί σκληρό σε κάποιους, αλλά θα χανόταν κάθε αμφιβολία αν αναλογιζόταν κανείς τον μοναδικό ρόλο που κατέχουν οι καθηγητές στην Ελληνική κοινωνία. Η διδασκαλία δεν είναι μία απλή δουλειά όπως την αντιμετωπίζουμε σήμερα. Αντιθέτως, αποτελεί ένα ευγενές λειτούργημα. Οι άνθρωποι που αναλαμβάνουν το δύσκολο έργο της διάπλασης και ανύψωσης των νέων Ελλήνων ως ανταγωνιστικά, μορφωμένα και εμπνευσμένα στελέχη της χώρας μας, πρέπει να είναι οι ιδανικότεροι ανάμεσα μας για αυτόν τον σκοπό. Απαιτείται επιπλέον, να λατρεύουν το έργο και την ουσία της διδασκαλίας, και να θέτουν οικειοθελώς τον εαυτό τους στην αξιολόγηση των αρμόδιων Εκπαιδευτικών οργάνων για το συνολικό καλό της πατρίδας. Η εκπαίδευση των νέων και δημιουργικών πολιτών της Ελλάδας είναι υψηλό καθήκον και τιμή και γι’ αυτό δεν μπορεί να δεχόμαστε ημίμετρα στην παιδεία.

Στη συνέχεια, θα υπάρξουν επιπλέον οφέλη από την ταυτόχρονη ύπαρξη ιδιωτικών, μεικτών και κρατικών πανεπιστημίων στην χώρα. Αρχικά θα προωθηθεί η ανταλλαγή φοιτητών μεταξύ ιδιωτικής και κρατικής σχολής (ίδιου αντικειμένου) για ορισμένο αριθμό μαθημάτων. Ως αποτέλεσμα της πολιτικής αυτής, ο φοιτητής θα λαμβάνει μια πιο σαφή και συνοπτική εικόνα του αντικειμένου του από διαφορετικές σχολές, καθηγητές και περιβάλλον. Λογική απόρροια αυτού είναι η παραγωγική σύγκριση ιδεών, καθηγητών, και τμημάτων, ο ανταγωνισμός μεταξύ κρατικών και ιδιωτικών πανεπιστημίων, και τέλος η συνολική βελτίωση της ποιότητας της παιδείας στη χώρα.

Επιπλέον, θα ήταν χρήσιμο και εποικοδομητικό να διεξάγονται από κοινού εκδηλώσεις και σεμινάρια μεταξύ ιδιωτικών και κρατικών σχολών. Γενικότερα, θα προωθηθεί η διαρκής επαφή και η δημιουργική συνεργασία (και πιθανή αντιστοίχιση) μεταξύ ομοούσιων σχολών διαφορετικού τύπου.

Τέλος, είναι αυτονόητο πως η ύπαρξη (αναγνώριση/νομιμοποίηση και προώθηση δημιουργίας νέων) διεθνών ιδιωτικών σχολών στη χώρα θα αναπτύξει το ακαδημαϊκό γόητρο της Ελλάδας. Λόγω των σχολών αυτών, θα είναι ίσως ευκολότερο όσο ποτέ να προσκληθούν διεθνούς φήμης ακαδημαϊκοί, και να εμπλουτίσουν τις αίθουσες σεμιναρίων, εκδηλώσεων και πιθανώς διδασκαλίας. Αντίστοιχα ο αριθμός των ακαδημαϊκών και επιστημονικών διεθνών συνεδρίων στην Ελλάδα θα αυξανόταν ανάλογα. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι μία τέτοια νοοτροπία θα οδηγούσε στην αναγκαία έξοδο της χώρας μας από την εκπαιδευτική διεθνή απομόνωση και σε πιθανή αύξηση της ανταγωνιστικότητας της όχι μόνο ως χώρα που παρέχει ανώτερη παιδεία στους πολίτες της, αλλά και ως μια χώρα - πόλο έλξης διεθνών φοιτητών.


ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

    Διχοτόμηση κάθε ακαδημαϊκού ιδρύματος σε Εκπαιδευτικό και ένα Ερευνητικό κέντρο της εν λόγω σχολής. Τα πανεπιστήμια δεν αποσκοπούν μόνο στην διάδοση της παιδείας και της γνώσης αλλά και στις ακαδημαϊκές προόδους και εξελίξεις της επιστήμης τους. Ο μονομερής χαρακτήρας των σημερινών πανεπιστήμιων ως εκπαιδευτικά κέντρα, αποτελεί αιτία στασιμότητας, αδράνειας και μετριότητας του συνολικού συστήματος της Γ’ Βάθμιας Εκπαίδευσης στην Ελλάδα. (βλ. μελλοντικό αντίστοιχο άρθρο για λεπτομέρειες).

    Πλήρη και οριστική πάταξη της μάστιγας που ονομάζεται φοιτητικές νεολαίες/παρατάξεις/κομματικοί στρατοί (βλ. μελλοντικό αντίστοιχο άρθρο για λεπτομέρειες).

    Κατάργηση της δικαιολογίας τρόμου και εγκλημάτων που ονομάζεται ακαδημαϊκό άσυλο. Η πλειοψηφία της Ελληνικής κοινωνίας συμφωνεί ήδη με την κατάργηση αυτή. Δεν είναι δυνατόν να πωλούνται κλεμμένοι ηλεκτρονικοί υπολογιστές από το Ε.Μ.Π. στο Μοναστηράκι, ούτε να παίρνει φωτιά το κτήριο της Νομικής και να απαγορεύεται να εισέλθει σε αυτό η Πυροσβεστική Υπηρεσία επειδή η ίδια θεωρείται «σώμα ασφαλείας».

    Κάποιοι πιστεύουν ότι η ιδέα του ασύλου είναι ορθή αλλά έχει απλά στις μέρες μας διαστρεβλωθεί. Μία τέτοια σκέψη είναι απόλυτα ανακριβής. Ναι είναι αλήθεια πως ο ισχύων νόμος περί ασύλου είναι ένα νομικό έκτρωμα. Είναι αλήθεια ότι δεν είναι δυνατόν να αποτελούν οι Ελληνικές σχολές κέντρα αγοραπωλησίας κλοπιμαίων και ναρκωτικών ακριβώς λόγω της ύπαρξης ασύλου. Ούτε βέβαια είναι δυνατόν να τρομοκρατούνται οι φοιτητές και να φοβούνται να παρακολουθήσουν μαθήματα ή να κινδυνεύει άμεσα η σωματική τους ασφάλεια αν κάποια από τις νεολαίες αποφασίσει να τους επιτεθεί, ή απλά λόγω της μόνιμης κομματικής βίας και επεισοδίων στις σχολές. Παρόλα αυτά, η αλήθεια είναι ότι ποτέ δεν είχαμε την ανάγκη της διαστρεβλωμένης ιδέας που ονομάζεται άσυλο. Η ελεύθερη διακίνηση ιδεών και απόψεων είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη σε μία Δημοκρατία. Ακόμα και αν δεν ήταν, η συμμετοχή μιας χώρας σε διεθνείς οργανισμούς όπως είναι ο Ο.Η.Ε. και η Ε.Ε. βεβαιώνει μέσω του Χάρτη Δικαιωμάτων των οργανισμών αυτών και εξασφαλίζει τις βασικές αυτές ανθρώπινες ελευθερίες. Η αλήθεια είναι πως η ιδέα του ασύλου συλλήφθηκε αρχικά και υποστηρίζεται μέχρι και σήμερα από αυτούς που εξυπηρετούνται πλήρως από αυτήν: κομματικούς οπαδούς/στρατιώτες, κλέφτες ιδιωτικού ή/και δημοσίου, κλεπταποδόχους, τρομοκράτες και λοιπούς εγκληματίες.

    Υποχρεωτική διεξαγωγή όλων των μεταπτυχιακών προγραμμάτων των κρατικών πανεπιστημίων στα αγγλικά. Το γεγονός αυτό και το χαμηλό αντίτιμο συμμετοχής στις Ελληνικές κρατικές σχολές μπορεί να οδηγήσει σε ελκυστικότητα και εκπαιδευτική ανταγωνιστικότητα. Είναι σαφώς απαραίτητη στο σημείο αυτό η κατάλληλη πολιτική υποστήριξη του κράτους. Να σημειωθεί ότι η χώρα μας είναι από τις τελευταίες δυτικές (και όχι μόνο) χώρες που δεν έχει προχωρήσει στο εν λόγω μέτρο.

    Πλήρης απαγόρευση των καταλήψεων των σχολών. Οι καταλήψεις είναι μια Ελληνική, πραγματικά καταστροφική εφεύρεση/μόδα η οποία δεν συναντάται σε κανένα πολιτισμένο και δημοκρατικό κράτος. Ο λόγος είναι ένας αλλά απόλυτος. Η κατάληψη πανεπιστημίου είναι 100% αντισυνταγματική και αποτελεί επίθεση και ύβρη εναντίον των βασικών δικαιωμάτων του ανθρώπου. Είναι αντισυνταγματική διότι η πρόσβαση στην παιδεία στην Ελλάδα είναι συνταγματικά κατοχυρωμένη (και αυτή σαφώς διακόπτεται σε περίπτωση κατάληψης). Αποτελεί ύβρη διότι η πρόσβαση στην παιδεία είναι βασικό και αναφαίρετο δικαίωμα κάθε ανθρώπου. Με άλλα λόγια, δεν έχει δικαίωμα, κανένας άνθρωπος, καμία ομάδα προσώπων, και κανένα δημοκρατικά εκλεγμένο σώμα το οποίο δρα και ψηφίζει/αποφασίζει δημοκρατικά, να αφαιρέσει σε έναν ή περισσότερους ανθρώπους το δικαίωμα τους στην παιδεία. Η κατάληψη μιας σχολής αποτελεί αντισυνταγματική πράξη και απεχθή παραβίαση του δικαιώματος πρόσβασης στην παιδεία των ανθρώπων που το επιθυμούν. Υπάρχουν τρόποι υγιούς έκφρασης προβλημάτων και αντίρρησης με πολιτικές, καθώς και ειρηνικής οργάνωσης πολιτών αλλά η κατάληψη δεν είναι μία από αυτές. Όσο και αν θεωρείται δεδομένο στην Ελληνική πραγματικότητα, παραμένει λάθος, ανήθικο, και δίνει την δυνατότητα σε κάθε φοιτητική νεολαία (ή αντίστοιχα κομματικό ηγέτη) να κλείνει σχολές με παράνομες/αντικατασταστικές γενικές συνελεύσεις, με τη βία και με την κυριαρχία κλίματος τρόμου. Τέλος, σε μία Ελληνική παιδεία υγιή (χωρίς νεολαίες και φοιτητές – στρατιώτες), και λειτουργική (με ποιότητα και ακαδημαϊκά/επαγγελματικά αποτελέσματα) η κατάληψη μιας ανώτατης εκπαιδευτικής σχολής θα μπορούσε να θεωρηθεί μόνο έγκλημα.

    Ουσιαστική λειτουργία των γραμματειών των σχολών, παρέχοντας πλήρη υποστήριξη αλλά και καθοδήγηση στον φοιτητή και απόφοιτο. Οι γραμματείες οφείλουν να μεταμορφωθούν από τις σημερινές βραδυκίνητες γραφειοκρατίες σε όργανα και εργαλεία στήριξης των φοιτητών. Συγκεκριμένα, οι γραμματείες θα πρέπει να είναι μόνιμα σε θέση να εξηγήσουν στους φοιτητές (υποψήφιους και εγγεγραμμένους) για τις επαγγελματικές τους επιλογές και προοπτικές. Επίσης θα πρέπει να ενημερώνονται και αντίστοιχα να ενημερώνουν τους φοιτητές και αποφοίτους (μέσω απλής email λίστας) για συνέδρια και σεμινάρια σχετικά με το αντικείμενο της σχολής, καθώς και να παίρνουν πρωτοβουλίες για την διεξαγωγή τέτοιων σεμιναρίων. Επιπλέον, θα οφείλουν να ψάχνουν και στην συνέχεια να ενημερώνουν τους φοιτητές εβδομαδιαίως για θέσεις πρακτικής άσκησης ή μερικής απασχόλησης, και τους αποφοίτους για ίδιες ευκαιρίες καθώς και για ευκαιρίες πλήρης απασχόλησης. Η ενημέρωση αυτή θα πρέπει να σταματάει μόνο κατόπιν αιτήματος του φοιτητή να διαγραφεί από τις λίστες επικοινωνίας. Είναι πολύ σημαντικό και απαραιτήτως αναγκαίο να σταματήσει η γραμματεία να βλέπει τους φοιτητές ως πρόβλημα ή απλά ως «φοιτητές», αλλά ως μελλοντικούς (και τωρινούς) επιστήμονες, επαγγελματίες, κτλ. Στο ίδιο πνεύμα, οφείλουν οι γραμματείες να έχουν ως σημαντικότερο σκοπό τους όχι την γραμματειακή υποστήριξη (στόχο σαφώς απλούστερο και υποδεέστερο) αλλά την δημιουργία και ανεύρεση ακαδημαϊκών και επαγγελματικών ευκαιριών για τον φοιτητή του οποίου η επιτυχία θα πρέπει να ορίζει την όλη ύπαρξη των γραμματειών. Τέλος, χρειάζεται να αναλογιστούμε ότι η επιτυχία των φοιτητών, οδηγεί σε διαφήμιση για το ίδιο το τμήμα και σε μεγαλύτερη προσέλευση νέων φοιτητών στο μέλλον.

    Κατάλυση του θεσμού των υποχρεωτικών βιβλίων των οποίων συγγραφέας είναι ο καθηγητής - κάτοχος της αντίστοιχης έδρας στη σχολή. Τα βιβλία αυτά τις περισσότερες φορές είναι ανεπαρκή και πεπαλαιωμένα. Ουσιαστικά, με την τωρινή κατάσταση το Υπουργείο Παιδείας ζητάει από τον καθηγητή – κάτοχο της έδρας να αποφασίσει για το βιβλίο το οποίο θα πρέπει να διδάσκεται με το μάθημά του. Ως αποτέλεσμα, και με διαδικασίες και νοοτροπία πλήρους διαφθοράς και έπαρσης, κάποιοι καθηγητές αποφασίζουν υπέρ των δικών τους βιβλίων για να εξοικονομήσουν την μαζική αγορά αυτών από το Υπουργείο Παιδείας (για διανομή στους φοιτητές). Με άλλα λόγια, το εν λόγω «τρικ» θεωρείται γνωστό «bonus» για κάθε καθηγητή κάτοχο έδρας. Αντ’αυτού θα οφείλει ο καθηγητής να ζητάει ως υποχρεωτικά, βιβλία διεθνούς φήμης, και ευρέως αναγνωρισμένων ακαδημαϊκών, καθώς και κάποια άλλα ως προτεινόμενα για προαιρετική επιπλέον μελέτη των φοιτητών που το επιθυμούν (ισάξιας ποιότητας).



Δημοσίευση 07/09/2011 - Τελευταία ανανέωση 07/09/2011

Ο "Εχθρός" το Μικρόβιον Ενίκησεν! | www.biozo.gr

mikroviaΗ μεγάλη απάτη του παγκοσμιο-ποιημένου διατροφικού κώδικα (Codex Alimentarius), για καθολικό πόλεμο ενάντια σε όλα τα μικρόβια

Διαβάζοντας στην είδηση "μικρόβιο εναντίον μικροβίου"(1) ότι ερευνητές στη Σιγκαπούρη(2) δημιούργησαν ένα αβλαβές στέλεχος μικροβίου, με σκοπό να καταπολεμήσουν ένα κοινό βλαβερό (παθογόνο) μικρόβιο, που έχει αναπτύξει ανθεκτικότητα στα φάρμακα και το οποίο εξαπλώνεται στα νοσοκομεία και είναι θανατηφόρο για τους ασθενείς με αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα, συνειδητοποίησα το πόσο μεγάλη απάτη είναι η καταπολέμηση όλων χωρίς εξαίρεση των μικροβίων καθολικά και χωρίς αρχές. Η ίδια η φαρμακοβιομηχανία, που χρηματοδοτεί αυτές τις έρευνες των μεταλλαγμένων μικροβίων, παραδέχεται την ήτα της στο πεδίο των φαρμάκων.

mikroviaΜπορούμε να δώσουμε ένα δίκιο στον παγκοσμιοποιημένο διατροφικό κώδικα, μιά και εξυπηρετεί παγκόσμιες εταιρίες σε παγκόσμιες συναλλαγές. Τα εμπορεύματα μεταφέρονται σε μεγάλες αποστάσεις κι έτσι δημιουργούνται όλες οι προϋποθέσεις ανάπτυξης των μικροβίων. Τα αγαθά παράγονται μαζικά σε μεγάλες ποσότητες κι αυτό δημιουργεί τις προϋποθέσεις ανάπτυξης των μικροβίων. Μα ακριβώς αυτά τα δύο είναι η παγκοσμιοποίηση του εμπορίου. Η καταπολέμηση αυτών των μικροβίων γίνεται με τα τοξικά συντηρητικά, την ακτινοβόληση και άλλες ρυπογόνους μεθόδους. Η ρίζα του προβλήματος είναι το παγκόσμιο εμπόριο. Μας χρειάζεται;

Κι έρχεται τώρα το άλλο σκέλος του παγκοσμιοποιημένου διατροφικού κώδικα, η φαρμακοβιομηχανία, ισχυριζόμενη ότι θα καταπολεμήσει με χημικά σκευάσματα τα μικρόβια. Και απέτυχε! Έβγαζε το ένα μετά το άλλο τα αντιβιοτικά και τα φυτοφάρμακα και τα μικρόβια αλλάζανε, αντισκεκόμενα στο θάνατο. Έτσι σήμερα έχουν δημιουργηθεί στελέχη μικροβίων, που δεν τα πιάνει αντιβιοτικό! Αυτή δε η πολιτική έχει σπείρει εκατομμύρια αρρώστιες και καρκίνους στους πληθυσμούς, που κατανάλωναν τα τρόφιμα με φυτοφάρμακα και συντηρητικά. Ταυτόχρονα αυτοί οι κερδοσκόποι, άρπαξαν τρισεκατομμύρια από την κατανάλωση φαρμάκων αντιμετώπισης των ασθενειών, που τα φυτοφάρμακα και τα συντηρητικά δημιούργησαν.

Αυτό τους άρεσε πολύ. «Να σε κάψω Γιάννη μ’ να σ’ αλείψω λάδι...» λέει η παροιμία των προγόνων μας. Κι αυτό κάνανε για να δικαιολογήσουν αυτές τους τις πολιτικές και κυρίως για να αισχροκερδίσουν στις πλάτες μας. Δημιούργησαν μέσω των Μέσων Μαζικής κατ’ ευφημισμόν Ενημέρωσης (ΜΜΕ) υστερία ενάντια στα μικρόβια. Τι να πρωτοθυμηθούμε:

  • Τα τοξικά “Ε” των τροφών και των προϊόντων δέρματος;
  • Το χλώριο και τα άλλα χημικά στο πόσιμο νερό;
  • Τα τρισεκατομμύρια των άχρηστων αντιβιοτικών;
  • Το καταστροφικό στοματικό διάλυμα;
  • Τις μη αναγκαίες εγχειρήσεις αμυγδαλών, σκωληκοειδίτιδας, καισαρικών τομών κ.λπ.

Μια ολόκληρη εκστρατεία αισχροκέρδειας απέναντι στον ανθρώπινο φόβο. Όλα αυτά σκοτώνουν ή παρεμποδίζουν την ανάπτυξη των μικροβίων καθολικά και χωρίς αρχές και γι αυτό σκοτώνουν και τον άνθρωπο. Οι παγκόσμιες εταιρίες υπολόγιζαν όμως χωρίς τον ξενοδόχο. Κομπάζανε φωνάζοντας νικήσαμε... Αλλά να που ένα μικρό μικρόβιο επέζησε κι έκανε αμυντικό σύστημα, που να μην το πιάνει κανένα φάρμακο!

Δεν εννοούμε βέβαια τον συνεχόμενο πόλεμο του ανθρώπου ενάντια στα παθογόνα μικρόβια([3]). Αλλά... «οι ερευνητές στη Σιγκαπούρη(1) χρησιμοποίησαν ένα στέλεχος του μικροβίου E.coli το οποίο βρίσκεται φυσιολογικά στο ανθρώπινο έντερο ενάντια στο μικρόβιο aeruginosa (...)». Κι αυτοί βέβαια μέσα στα πλαίσια της κερδοσκοπικής φαρμακοβιομηχανίας. Το ότι όμως οι ερευνητές «πέταξαν» τα συμβατικά φάρμακα και στράφηκαν σ’ αυτά που η ανθρώπινη παράδοση λέει, αυτά που όλοι οι εναλλακτικοί γιατροί χρησιμοποιούν, είναι μία μεγάλη απόδειξη της αποτυχίας του δόγματος ότι «όλα τα μικρόβια είναι βλαβερά και πρέπει να τα σκοτώσουμε». Δέχτηκαν πλέον επίσημα ότι υπάρχουν αβλαβή και βλαβερά μικρόβια για τον άνθρωπο και μπορούμε ενισχύοντας τα αβλαβή να πολεμήσουμε τα βλαβερά (παθογόνα). Όπως έκαναν οι πρόγονοί μας εδώ και δεκάδες χιλιάδες χρόνια. Όπως κάνουν σήμερα πολλοί εναλλακτικοί γιατροί, αγρότες και παραγωγοί τροφών, που σέβονται τον εαυτό τους πρώτα και τον καταναλωτή στην συνέχεια.

mikroviaΌμως υπάρχουν ακόμη παγκόσμιες εταιρίες, συνδεδεμένες κυρίως με την φαρμακοβιομηχανία, που κερδοσκοπώντας παραπλανούν τον καταναλωτή, ταυτίζοντας την λέξη μικρόβιο μόνο με τα βλαβερά παθογόνα μικρόβια, που δημιουργούν τις αρρώστιες. Για να υποστηρίξουν προϊόντα, που αδυνατούν να εξασφαλίσουν 100% προφύλαξη από τα παθογόνα μικρόβια και που αυτά τα προϊόντα εξοντώνουν και τους συμμάχους μας τα αβλαβή μικρόβια, ονομάζουν ψευδώς «τους επιβλαβείς μικροοργανισμούς "μικρόβια"»([4]). Εξοντώνοντας όμως “μικρόβια”, όπως ισχυρίζονται, εξοντώνουν κυρίως τα αβλαβή ωφέλιμα για τον άνθρωπο μικρόβια και αφήνουν το δέρμα μας χωρίς καμία προφύλαξη απέναντι στα παθογόνα βλαβερά μικρόβια, που έχουν ήδη τα περισσότερα αντοχή στα φάρμακα. Η κερδοσκοπία είναι μεγάλων διαστάσεων, γιατί σε συνεργασία κυρίως με τα ΜΜΕ, με παραπλανητικές διαφημίσεις και με προώθηση της νομενκλατούρας, που λυμαίνεται την δημόσια υγεία, έχουν εισχωρήσει σχεδόν σε όλα τα νοσοκομεία, τις μεγάλες εταιρίες και σε πολλά σπίτια καταναλωτών.

Τα αβλαβή μικρόβια, οι σύμμαχοι του ανθρώπου, έχουν συνηθίσει το αλκαλικό σαπούνι και πολλά από αυτά παραμένουν στο δέρμα μας μετά από το πλύσιμο, δίνοντας αυτά την πρώτη μάχη με τα βλαβερά. Ήδη εναλλακτικοί ερευνητές έχουν μελετήσει και παράγουν στην πράξη τα αβλαβή μικρόβια, ονομάζοντάς τα «ενεργούς μικροοργανισμούς». Τα παράγουν από γιαούρτι, από μαγιά και με την φωτοσύνθεση.

e-coliΠριν όμως ασχοληθούμε με τα αβλαβή μικρόβια, η πίεση από τα γεγονότα και τους καταναλωτές ενεργούς πολίτες ήταν μεγάλη στις παγκόσμιες εταιρίες διατροφής. Η μεγάλη βιομηχανία, μη έχοντας πλέον εμπιστοσύνη ότι τα φάρμακα είναι 100% αποτελεσματικά και για να αποφύγει θανάτους καταναλωτών από παθογόνα μικρόβια, αναγράφει στα επεξεργασμένα της τρόφιμα ότι πρέπει να τα μαγειρεύεις πολύ καλά ώστε, συμπληρώνουμε εμείς, να σκοτώσεις τα βλαβερά παθογόνα μικρόβια που έχουν παραμείνει στα τρόφιμα. Να τι αναγράφουν στην συσκευασία οι εταιρίες για να προφυλαχτούν από τις επιπτώσεις: «να καταναλώνεται μόνο καλά ψημένο χωρίς την προσθήκη ενισχυτικών γεύσης»([5]). Και όντως σ’ αυτά τα σουτζουκάκια ο ΕΦΕΤ βρήκε μικρόβια και μάλιστα παθογόνα([6]).

Σύμφωνα με τον ανεξάρτητο ερευνητή καθηγητή Τζερόεν Ράες του πανεπιστημίου Vrije των Βρυξελλών: «Οι άνθρωποι είναι μια αποικία μικροβίων, που περπατάει!»([7]). Βέβαια ο καθηγητής δεν ορίζει τον άνθρωπο, αλλά δίνει την οπτική γωνία για να δούμε την χρησιμότητα των μικροβίων. Και όντως έτσι είναι.

Τί είναι όμως μικρόβιο;

Από την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια Βικιπαίδεια μικρόβια νοούνται εκείνοι οι μικροοργανισμοί από τους οποίους οι περισσότεροι είναι μονοκύτταροι, αόρατοι με γυμνό οφθαλμό και ορατοί μόνον με μικροσκόπιο. Συμβατικά οι μικροοργανισμοί διαιρούνται σε πέντε ομάδες: μύκητες, μικροφύκη, πρωτόζωα, βακτήρια και ιοί([8]). Τις τελευταίες δεκαετίες μεθοδευμένα και οργανωμένα από τον παγκοσμιοποιημένο διατροφικό κώδικα, μέσω τον ΜΜΕ, οι μικροοργανισμοί αυτοί θεωρούνται βασικοί εχθροί του ανθρώπου, από την συντριπτική πλειοψηφία των καταναλωτών.

Είναι όμως έτσι;

Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι επιστήμονες αναλύουν τις θετικές επιδράσεις των ωφέλιμων μικροβίων στον άνθρωπο. Σ’ ένα άρθρο του 2007 με την επιμέλεια του Ελληνικού Ιδρύματος Γαστρεντερολογίας/Διατροφής([9]) αναφέρεται: «Τα προβιοτικά ορίζονται ως τα ζωντανά μικροβιακά συστατικά τροφίμων που έχουν ευεργετική επίδραση στην υγεία, βελτιώνοντας τη μικροβιακή ισορροπία του εντέρου» και πιό πριν «Ο όρος προβιοτικά (probiotic) προέρχεται από τις λέξεις “pro”, που σημαίνει “για”, και “biotic”, που σημαίνει “βίος – ζωή”. Επομένως, θα μπορούσαμε να πούμε ότι τα προβιοτικά δρουν “για τη ζωή”. Η θεωρία των προβιοτικών προτάθηκε αρχικά από τον Metchnikoff το 1908, ο οποίος προσπαθούσε να ανακαλύψει τους λόγους για τους οποίους οι βοσκοί στη Βουλγαρία παρουσίαζαν καλή υγεία και μακροζωία. Τα αποτελέσματα της έρευνάς του έδειξαν ότι τα άτομα αυτά κατανάλωναν συστηματικά γαλακτοκομικά προϊόντα με ζωντανές καλλιέργειες μη παθογόνων μικροοργανισμών”.(Οι τονισμοί δικοί μου).

Και μην μας ξενίσει ότι είμαστε μια «αποικία βακτηρίων», αφού υπάρχουν περί τις 100 φορές περισσότερα μικροβιακά γονίδια παρά ανθρώπινα γονίδια εντός μας. « Διαθέτουμε επίσης 10 φορές περισσότερα βακτηριακά κύτταρα παρά ανθρώπινα κύτταρα»! Αναφέρει νέα διεθνής μελέτη, η οποία δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση «Nature» την Άνοιξη του 2010([10]). Και συνεχίζει: «Το ανθρώπινο έντερο αποτελεί “κατοικία” περισσότερων από 1.000 διαφορετικών βακτηρίων, τα οποία είναι άκρως σημαντικά τόσο για την υγεία του οργανισμού μας όσο και για διαφορετικές ασθένειες που τον “πλήττουν”, όπως η παχυσαρκία και ο διαβήτης.»

mikroviaΤώρα μάλιστα! Αυτά τα μικρόβια που έχουμε μέσα μας, μας προστατεύουν και μας βοηθάνε ενάντια στις ασθένειες! Αυτό ήταν η χαριστική βολή για την προπαγάνδα του παγκοσμιοποιημένου διατροφικού κώδικα. Αλλά πως να φτάσει στον καταναλωτή αυτή η πληροφορία; Γράφτηκε στα ψιλά και με επιστημονική ορολογία χωρίς καμιά διαφήμιση και αναφορά. Σκεπάστηκε! Δεν συμφέρει να μαθευτεί, γιατί αν προσθέσουμε ότι δισεκατομμύρια ωφέλιμα μικρόβια βρίσκονται στο σάλιο στο στόμα μας, τότε θα πάψουν ν’ αγοράζονται όλα τα μοντέρνα προϊόντα δήθεν προφύλαξης του δέρματος και του στόματος. Θα πάψουν ν’ αγοράζονται δισεκατομμύρια άχρηστα φάρμακα, που εξοντώνουν τα πολύτιμα ωφέλιμα μικρόβιά μας. Θα πάψουν ν’ αγοράζονται οι συμβατικές οδοντόκρεμες και τα στοματικά διαλύματα, που είναι φαρμακευτικά προϊόντα ενάντια στα μικρόβια.

Και η μελέτη(10) συνεχίζει: «Η χλωρίδα του εντέρου είναι πολύ σημαντική για την υγεία μας, αφού συμβιώνουμε με αυτά τα μικρόβια», σημείωσε ο καθηγητής Ράες και προσέθεσε: «Τα βακτήρια βοηθούν στην πέψη των τροφών, παρέχουν βιταμίνες, μας προστατεύουν από παθογόνα στοιχεία, που απειλούν τον οργανισμό μας. Εάν υπάρχει πρόβλημα στη χλωρίδα του εντέρου, τότε οι άνθρωποι μπορούν να εμφανίσουν πολλές και διαφορετικές ασθένειες, όπως καρκίνο, νόσο του Crohn ή ελκώδη κολίτιδα, ενώ σύνδεση έχει προκύψει ακόμη και με την παχυσαρκία» (Οι τονισμοί δικοί μου).

Να λοιπόν και μια επίσημη μελέτη του συστήματος, που αναδεικνύει ότι τα μικρόβια (βακτήρια) παράγουν βιταμίνες(!) και προστατεύουν από τον καρκίνο(!). Δείτε τι γράφει η ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια: «Πηγές βιταμίνης Κ για τον ανθρώπινο οργανισμό είναι τα φύλλα των φυτών και η μικροβιακή χλωρίδα του εντέρου, που συνθέτει σε ικανοποιητικές ποσότητες τη βιταμίνη αυτή.»([11]) Και πιό πάνω για την Βιταμίνη Β12: «Για την απορρόφησή της από το πεπτικό σύστημα είναι απαραίτητη η παρουσία ενός άλλου παράγοντα, του ενδογενούς παράγοντα. Όταν λείπει αυτός, η βιταμίνη Β12 δεν απορροφάται και έτσι εξηγείται η εμφάνιση της κακοήθους αναιμίας. Η Β12 δεν είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στη φύση και πηγές της είναι το συκώτι διαφόρων ζώων και οι καλλιέργειες διαφόρων μικροοργανισμών». Δηλαδή η βιταμίνη Β12 απορροφάται αν το έντερο έχει ωφέλιμα μικρόβια και παράγεται από αυτά!

Και μην ξεχνάμε ότι όπως επιβεβαίωσε η μελέτη «τα βακτήρια βοηθούν στην πέψη των τροφών». Τι άλλο θέλουμε για να καταλάβουμε πόσο σημαντικά είναι για την ζωή μας; Γι’ αυτό η φύση προίκισε τον άνθρωπο με αποθήκες ωφέλιμων μικροβίων (βακτηρίων). Την μεγαλύτερη εξ αυτών ακόμα κυνηγάει μετά μανίας η φαρμακοβιομηχανία και οι συμβεβλημένοι γιατροί της. Ποιά άραγε είναι αυτή η αποθήκη;

«Η χρησιμότητα της σκωληκοειδούς απόφυσης μελετήθηκε από ερευνητές του πανεπιστημίου Ντιουκ των ΗΠΑ, οι οποίοι υποστηρίζουν σε άρθρο, που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση The Journal of Theoretical Biology, ότι η απόφυση αποτελεί ένα καταφύγιο για τα ωφέλιμα βακτήρια του εντέρου, που βοηθούν στην πέψη και αποτελούν ασπίδα προστασίας κατά των παθογόνων μικροοργανισμών»([12]). Και συνεχίζει: «Όπως λένε οι ερευνητές, στην περίπτωση διάρροιας οι χρήσιμοι μικροοργανισμοί οχυρώνονται στην απόφυση, ώστε να μην καταστραφούν από τους παράγοντες που προκάλεσαν τη λοίμωξη. Όταν περάσει ο κίνδυνος εγκαθίστανται εκ νέου στα έντερα».

«Παλαιότερα, η σκωληκοειδής απόφυση θεωρούνταν ένα περιττό κατάλοιπο της ανθρώπινης εξέλιξης. Νεότερες έρευνες δείχνουν, ωστόσο, ότι παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του ανοσοποιητικού συστήματος του εμβρύου. Λειτουργεί περίπου σαν “πεδίο ασκήσεων”, όπου λευκά αιμοσφαίρια και άλλα κύτταρα εκτίθενται στα αντιγόνα των βακτηρίων του εντερικού συστήματος. Έτσι, το ανοσοποιητικό σύστημα μαθαίνει να ξεχωρίζει “φίλους και εχθρούς”, ώστε να μην επιτίθεται σε χρήσιμα βακτήρια.»([13])

Κι αφού τα λένε αυτά τα πολύ σωστά λόγια, τα πλήρως ελεγχόμενα ΜΜΕ συμπληρώνουν για να αποπροσανατολίσουν τους καταναλωτές:

«Στους ενήλικες, το ανοσοποιητικό έχει πλέον «εκπαιδευτεί», γι’ αυτό και η σκωληκοειδής απόφυση μπορεί να αφαιρεθεί χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα»(13)

«Θα πρέπει, άραγε, αυτό το μικρό τμήμα του εντέρου να αφαιρείται; Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι στον ανεπτυγμένο κόσμο με τις σύγχρονες ιατρικές πρακτικές και τα πλήρη συστήματα υγιεινής, η διατήρηση ενός “καταφυγίου” ωφέλιμων βακτηρίων δεν έχει και τόση σημασία»(12).

Να πως η προπαγάνδα του παγκοσμιοποιημένου διατροφικού κώδικα, σταματάει τις σκέψεις, που δημιουργούνται μαθαίνοντας τα ευρήματα των ανεξάρτητων ερευνών, ώστε να μην πληγούν τα συμφέροντα των παγκόσμιων εμπορικών και φαρμακευτικών εταιριών.

Αλλά οι σκεπτόμενοι πολίτες καταναλωτές δεν τρώνε κουτόχορτο, ούτε κάθονται με τις ώρες στους καναπέδες βλέποντας τηλεόραση για να αποβλακωθούν. Δεν ακούν τις Κασσάνδρες της παγκοσμιοποίησης και προφυλάσσουν τα δικά τους ωφέλιμα μικρόβια σαν κόρη οφθαλμού.

mikroviaΌπως είπαμε προηγούμενα ανεξάρτητοι από την φαρμακοβιομηχανία ερευνητές δημιούργησαν σε χρήσιμο σκεύασμα τους ενεργούς μικροοργανισμούς (ΕΜ), δηλαδή τα ωφέλιμα για τον άνθρωπο μικρόβια. Οι ΕΜ είναι μείγμα διαφόρων ωφέλιμων μικροβίων, που υπάρχουν ελεύθερα στη φύση και χρησιμοποιούνται εδώ και χιλιάδες χρόνια μεμονωμένα στα τρόφιμά μας, όπως π.χ. στο ψωμί, γιαούρτι, κρασί κτλ. Αποτελούνται από μικροοργανισμούς των κάτωθι τριών ειδών:

Βακτήρια μαγιάς, βακτήρια γαλακτικού οξέος και βακτήρια φωτοσύνθεσης. Όταν αυτοί οι ενεργοί μικροοργανισμοί έρθουν σε επαφή με οργανικό υλικό, αποβάλλουν ωφέλιμες ουσίες, όπως βιταμίνες, οργανικά οξέα, ορυκτές χηλικές ενώσεις και αντιοξειδωτικά.

Τα βακτήρια της μαγιάς προκαλούν ζύμωση οργανικών υλικών και παράγουν βιταμίνες και αμινοξέα. Η μαγιά χρησιμοποιείται για την παρασκευή ψωμιού, οίνου, ζύθου κ.λπ.

Τα βακτήρια του γαλακτικού οξέος προκαλούν ζύμωση οργανικής ύλης και παράγουν οργανικά οξέα, τα οποία αναστέλλουν την ανάπτυξη βλαβερών (παθογόνων) ιών. Χρησιμοποιούνται παραδοσιακά για την παραγωγή γιαουρτιού και συντηρημένων λαχανικών (τουρσί, ξινό λάχανο) κ.λπ.

Τα βακτήρια της φωτοσύνθεσης αποτελούν τους παράγοντες κλειδί στους ΕΜ, βοηθώντας στη διατήρηση της ισορροπίας με άλλους χρήσιμους μικροοργανισμούς και επιτρέποντας σε όλους να υπάρχουν από κοινού και να συνεργάζονται. Το ιδιαίτερο σε αυτή την ανακάλυψη είναι ότι ενώ οι ίδιοι οι μικροοργανισμοί υπάρχουν μεμονωμένοι στη φύση, στο μείγμα ΕΜ([14]) είναι συγκεντρωμένοι μαζί και η δράση τους να είναι εκατοντάδες φορές πιο ισχυρή απέναντι στα βλαβερά μικρόβια. Έχουν εφαρμοστεί στην αγροτική οικονομία με πολύ καλά αποτελέσματα.

Κι όμως, παρά του ότι οι αντιλήψεις περί μικροβίων άλλαξαν άρδην τις τελευταίες δεκαετίες, επιβεβαιώθηκαν πολλαπλά οι παραδοσιακές αντιλήψεις, οι κυβερνήσεις και κυρίως ο παγκοσμιοποιημένος διατροφικός κώδικας έχει μείνει στα βλαβερά μικρόβια, αναγνωρίζοντας μόνο κατ’ όνομα την ύπαρξη των ωφέλιμων. Έρχονται τώρα οι ΕΜ και πάρα πολλοί ανεξάρτητοι μελετητές και μας μιλούν για τριών ειδών μικρόβια. Τα ωφέλιμα, τα βλαβερά και τα ουδέτερα([15]). Όταν τα ωφέλιμα υπερτερούν τα ουδέτερα πάνε μαζί τους και αντίστροφα. Γι αυτό λοιπόν η αντιμετώπιση των βλαβερών, γίνεται με την ενδυνάμωση των ωφέλιμων.

Τα επεξεργασμένα τρόφιμα, που περιέχουν εκτός από τοξικά συντηρητικά και πολλά χημικά γευστικά, ώστε ν’ αρέσουν, είναι επικίνδυνα από πολλές πλευρές για την ανθρώπινη υγεία. Η χρήση των χημικών δημιουργεί και ανθεκτικά βλαβερά μικρόβια επικίνδυνα για τον άνθρωπο και ταυτόχρονα σκοτώνει τα ωφέλιμα μικρόβια του στόματος και του πεπτικού συστήματος (όταν φαγωθούν οι τροφές). Αυτό δεν το αγγίζει καθόλου ο παγκοσμιοποιημένος διατροφικός κώδικας.

mikroviaΑν δείτε τα μαθήματα, που έχουν ετοιμάσει για τα σχολεία θα σας σηκωθεί η τρίχα. Ρωτάει, ποια τρόφιμα περιέχουν βλαβερά βακτήρια κι έχει 6 τρόφιμα, που 4 περιέχουν ωφέλιμα και τα 2 βλαβερά. Στα 2 βλαβερά έχει ένα αλλαντικό, που περιέχει τρισεκατομμύρια e-coli, λόγω της ενσωμάτωσης στην πάστα των εντέρων, του αίματος, των οστών, των κοπράνων κ.λπ. Περιέχει ταυτόχρονα και τεράστια ποσότητα συντηρητικών για να καταστείλουν το μικροβιακό φορτίο. Δείτε την απάντηση που δίνει η ΕΕ: «Ωμά Λουκάνικα: Βλαβεροί μικροοργανισμοί, το ωμό κρέας μπορεί να περιέχει τα βακτήρια σαλμονέλλα, κολοβακτηρίδιο ή καμπυλοβακτηρίδιο. Τα βακτήρια αυτά μπορούν να προκαλέσουν τροφική δηλητηρίαση στους ανθρώπους»([16]). Για την τεράστια ποσότητα των συντηρητικών καμία αναφορά. Και μεις ρωτάμε. Μαγειρεύεις το λουκάνικο και σκοτώνεις όλους τους μικροοργανισμούς. Τα συντηρητικά όμως στην πλειοψηφία τους παραμένουν. Τρώγοντας το λουκάνικο τα συντηρητικά σκοτώνουν τα δικά σου τα ωφέλιμα μικρόβια αρχίζοντας από το στόμα και συνεχίζουν ακάθεκτα σε όλο το πεπτικό σύστημα. Έτσι το στόμα σου μένει ακάλυπτο και εύκολα βλαβερά μικρόβια μπαίνουν και δημιουργούν ουλίτιδες κ.λπ. Αυτό γιατί το αποκρύπτουν εσκεμμένα; Μα γιατί η φαρμακοβιομηχανία θα κερδίσει πολλές φορές. Μία από τα συντηρητικά και πολλές φορές από τις αρρώστιες που τα συντηρητικά θα φέρουν στον ανθρώπινο οργανισμό.

Η μοναδική διέξοδος από το διατροφικό μεσαίωνα, που μας επέβαλαν οι κερδοσκόποι μέσα από τον παγκοσμιοποιημένο διατροφικό κώδικα είναι ο προσανατολισμός μας στα φρέσκα και ποιοτικά προϊόντα των τοπικών αγορών. Σημαντικό επίσης είναι η άμεση επαφή καταναλωτή παραγωγού και κυρίως η ιδιοπαραγωγή όσης τροφής μπορούμε. Ο ενεργός πολίτης πρέπει να γνωρίζει τον παραγωγό και να έχει πλήρη εικόνα του. Έτσι θα παίρνει πάντα φρέσκιες πρώτες ύλες και τρόφιμα πρώτης ποιότητας επιλέγοντας παραγωγές φυσικές είτε βιολογικές χωρίς τοξικά χημικά πρόσθετα.

Γιωργάκης Κωστής

25-8-2011


[1] Βακτήριο Εναντίον... Μικροβίου! http://www.enet.gr/?i=news.el.ygeia&id=301978, Τρίτη 16 Αυγούστου 2011.

[2] Σχολής Χημικής και Βιοϊατρικής Μηχανικής του Πανεπιστημίου της Νανγιάνγκ

[3] Τα «κακά» μικρόβια είναι οι παθογόνοι μικροοργανισμοί. Χρησιμοποιούμε σε όλο το κείμενο την έννοια μικρόβιο πολύ απλοϊκά για να γίνει κατανοητό το τι θέλουμε να πούμε.

[4] DETTOL: http://www.dettol.gr/my-family-germs.php

[5] http://www.biozo.gr/metagnosi/files/Soutzoukakia_coli-128.jpg

[6] Ανάκληση Προϊόντων LIDL από τον ΕΦΕΤ: http://www.biozo.gr/node/520

[7] http://topikopoiisi.blogspot.com/2010/04/blog-post_6995.html, 23 Απριλίου 2010

[8] http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B9%CE%BA%CF%81%CE%BF%CE%BF%CF%81%...

[9] Της κας ΕΥΑΣ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑΚΗ, διαιτολόγου, διατροφολόγου, επιστημονικής συνεργάτιδας του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου. http://archive.enet.gr/online/online_text/c=112,dt=24.04.2007,id=83197012

[10] http://www.tovima.gr/science/article/?aid=318515

[11] http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%92%CE%B9%CF%84%CE%B1%CE%BC%CE%AF%CE%BD%...

[12] http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_11_18/06/2008_274282

[13] http://www.scienceillustrated.gr/?p=1403

[14] Το μείγμα ΕΜ ανακαλύφθηκε το 1968 από έναν Ιάπωνα καθηγητή του πανεπιστημίου Ryukyu της Οκινάβα, τον Dr. Teruo Higa, ως μια εναλλακτική λύση στη χρήση χημικών ουσιών στη γεωργία. Πηγή: http://www.emhellas.com

[15] http://www.emhellas.com

[16] http://www.e-bug.eu/lang_gk/primary_pack/downloads/fh/fhts2/41%20Junior%...

Ο "Εχθρός" το Μικρόβιον Ενίκησεν! | www.biozo.gr